Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00222 005828 13604947 na godz. na dobę w sumie
Z kronik Ziemi Halickiej. Obitwie pod Zawichostem. Śpiew  historyczny - ebook/pdf
Z kronik Ziemi Halickiej. Obitwie pod Zawichostem. Śpiew historyczny - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 25
Wydawca: Wydawnictwo Armoryka Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-62173-16-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> dokument, literatura faktu, reportaże
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Poetycka opowieść o średniowiecznej bitwie pod Zawichostem jaka się odbyła między Polakami a Rusinami.

Fragment książki:

Kniaź Roman Mścisławicz, prawnuk Włodzimierza Monomacha, początkowo Włodzimierski, później Halicki książę, był bez wątpienia jednym z najdzielniejszych władców, których wydała rozrodzona niesłychanie dynastia Ruryka. Za młodu już zgromił wychylającą się podówczas po raz pierwszy na widownię dziejów Litwę i Jadźwingów, ale tylko broniąc dzielnicy swojej od ich najazdów; gdyż ówcześni kniaziowie nie zaczepiali sąsiadów u których nie było skarbów do złupienia. Dlatego też przechowały nam latopisy przypowieść powstałą z powodu wojen z Litwą: " Romane, chudym żywieszy, Łytwu oreszy. " Przy pomocy opiekunów małoletniego brata swego ciotecznego Leszka, księcia krakowskiego, Roman opanował Halicz, i tworzył z niego i z dzielnic sąsiednich kniaziów, nowe państwo ruskie; gdy już kijowscy wielcy kniaziowie stali się byli poddanymi Włodzimiersko-Klazmeńskich, protoplastów Iwana Srogiego i poprzedników łagodnego a nader ludzkiego Aleksandra Wtórego. Chociaż wypadek ten ostatni w pośrednim tylko związku zostaje z opowiedzianemi w niniejszej pieśni zdarzeniami, jest on jednak tak wielkiej doniosłości, a oprócz autora Dziejów Litwy i Rusi tak mało polskich pisarzy o nim wspomina, że nim się rozpowszechnią prace nowszych badaczy, mianowicie gorąco badaniem i rozróżnieniem ruskich a moskiewskich dziejów zajmującego się p. Duchyńskiego, krótki pogląd na ówczesne stosunki Rusi, jakkolwiek niewyczerpujacy i niewprawną ręką skreślony, może być pożądanym.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Jan Lam ZZ kronik ziemi halickiej o bitwie pod Zawichostem śpiew historyczny Armoryka Z Z kronik ziemi halickiej. O bitwie pod Zawichostem śpiew historyczny Jan Lam ZZ kronik ziemi kronik ziemi halickiej halickiej O bitwie pod Zawichostem śpiew historyczny Armoryka Sandomierz 2009 BIBLIOTEKA TRADYCJI EUROPEJSKIEJ, Nr 10 Redakcja serii: Joanna Sarwa Redaktor tomu: Władysław Kot Projekt okładki i opracowanie graficzne: Juliusz Susak Wydanie według edycji: Jan Lam Z kronik halickiej ziemi. ZAWICHOST. Śpiew historyczny, Lwów. Z drukarni E. Winiarza. 1862. Zachowano pisownię wówczas obowiązującą Виктор Михайлович Васнецов ( Na okładce: 1848—1926), Добрыня Никитич, фрагмент картины «Богатыри» (licencja public domain), źródło: Internet - http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Dobrinya.jpg Copyright © 2009 by Wydawnictwo „Armoryka” Wydawnictwo ARMORYKA ul. Krucza 16 27—600 Sandomierz tel (0—15) 833 21 41 e—mail: wydawnictwo.armoryka@interia.pl http://www.armoryka.strefa.pl/ ISBN 978—83—62173—16—7 ́ ́ ́ Wstęp K niaź Roman Mścisławicz, prawnuk Włodzimierza Monomacha, początkowo Włodzimierski, później Halicki książę, był bez wątpienia jednym z naj- dzielniejszych władców, których wydała rozrodzona niesły- chanie dynastja Ruryka. Za młodu już zgromił wychylającą się podówczas po raz pierwszy na widownię dziejów Litwę i Jadźwingów, ale tylko broniąc dzielnicy swojej od ich najaz- dów; gdyż ówcześni kniaziowie nie zaczepiali sąsiadów u któ- rych nie było skarbów do złupienia. Dlatego też przechowały nam latopisy przypowieść powstałą z powodu wojen Romana z Litwą: „Romane, chudym żywieszy, Łytwu oreszy.” Przy pomocy opiekunów małoletniego brata swego ciotecznego Leszka, księcia krakowskiego, Roman opanował Halicz, i tworzył z niego i z dzielnic sąsiednich kniaziów, nowe pań- 5 stwo ruskie; gdy już kijowscy wielcy kniaziowie stali się byli poddanymi Włodzimiersko-Klazmeńskich, protoplastów Iwana Srogiego i poprzedników łagodnego a nader ludzkiego Aleksandra Wtórego. Chociaż wypadek ten ostatni w pośred- nim tylko związku zostaje z opowiedzianemi w niniejszej pie- śni zdarzeniami, jest on jednak tak wielkiej doniosłości, a oprócz autora Dziejów Litwy i Rusi tak mało polskich pisa- rzy o nim wspomina, że nim się rozpowszechnią prace now- szych badaczy, mianowicie gorąco badaniem i rozróżnieniem ruskich a moskiewskich dziejów zajmującego się p. Duchyń- skiego, krótki pogląd na ówczesne stosunki Rusi, jakkolwiek niewyczerpujacy i niewprawną ręką skreślony, może być po- żądanym. Ze Słowiańszczyzną graniczyły od wschodu ludy uralskie- go, fińskiego czyli czuchońskiego jako też turańskiego szcze- pu, ludy liczne a dzikie, z których wyszli prócz wielu innych, niezbyt w dawnych czasach łagodnością obyczajów wsławieni Madiarowie i Bulgarowie. (O Madiarach patrz Szafarzyło Na- rodopis Slowansky str. 131, gdzie można oraz znaleść wiado- mość o pozostałych dziś plemionach uralskich, czyli sewerań- skich (północnych) jak je nazywa Szafarzyk.) Osady tych lu- dów sięgały niegdyś prawdopodobnie aż niedaleko Karpat, później ustąpiły one słowiańskim, od południa się szerzącym, aż daleko za Dniepr i Dźwinę. Gdy Rusowie zakładali począt- 6 ki swego władania nad Ładogą, Pejpuskiem, Ilmeńskiem i Białem jeziorem, niektóre szczepy nadwołżańskie dostały się pod ich panowanie, a mimo osłabienia potęgi ruskiej wyż- szość rusko-słowiańskiej oświaty i urządzeń państwowych pokonywała powoli Czuchońców; i Ruś słała panów osadom tym, zwanym zaleskiemi. Z religią chrześcijańską obrządku słowiańskiego, narzucono krainom figurującym na mapach przedstawiających wschód Europy w 9-tym i 10-tym wieku jako Biarmia, Czud, Wes, Murom, Mera i t. d. język słowiań- ski; uralskie plemiona przemieniały się w Słowian, powierz- chownie przynajmniej. Prawdziwość tych faktów jest niewąt- pliwa: lud moskiewski nie jest pochodzenia słowiańskiego, tego można dowieść z Karamzynem w ręku, z Karamzynem, co fałszował dzieje po ukazu, żeby carów petersburskich przedstawić jako prawnych następców wielkich książąt ki- jowskich, a Moskali jako Rusinów. — Tymczasem sam powia- da: Wes, Murom i Mera obratiliś w Sławian, pryniaw ich wieru, jazyk i obyczaj. Mało na tem dziś zależy; nie wytłuma- czy żaden Holstein Gottrop potomkowi Włodzimierza Mono- macha, którege pogoń na orle swoim umieścił, że są jednego i tego samego rodu; a mimo usłużnej wzmianki Szafarzyka, że Małorusini w piśmienności przyjęli język wielkorosyjski, w całej n. p. Rusi Czerwonej nie ma dwiestu ludzi, coby rozu- mieli nietylko Karamzyna, ale nawet Denysa Zubryckaho, co 7
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Z kronik Ziemi Halickiej. Obitwie pod Zawichostem. Śpiew historyczny
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: