Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00080 003911 12916292 na godz. na dobę w sumie
Za fasadą społeczności - ebook/pdf
Za fasadą społeczności - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 184
Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego Język publikacji: polski
ISBN: 9788323392446 Rok wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> inne
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Google, Facebook, Twitter, Instagram, Huffington Post i wiele innych. Za nowomedialną „społecznościową fasadą” równości, partnerstwa, wspólnot i zbiorowej inteligencji, w aureoli kreatywności i doświadczeń korporacje medialne zarządzają największą sieciową fabryką świata.


Internauci są w niej wydajni i twórczy, sami się uczą i sami kupują narzędzia pracy: smartfony, komputery, aplikacje... Sami współtworzą media: poprawiają gry komputerowe, nagrywają pliki muzyczne, piszą artykuły, maile, rekomendacje. Dzielą się nimi, wzajemnie zachęcają i inspirują. Są ich już w sieciowym „nowym wspaniałym świecie” miliardy – jeszcze nigdy tak wielu nie pracowało tak nieświadomie i z takim entuzjazmem dla tak niewielu. Zwykle za darmo.


Zarządzanie ich aktywnością jest dziś największym wyzwaniem organizacji medialnych. Tych nowych, dominujących korporacji nowomedialnych, i tych starych, które w poszukiwaniu efektywnych modeli biznesowych są skazane na aktywność piratów i firm „jadących na gapę”. W środowisku „płynnej rzeczywistości” i „zawieszenia prawa” wydawcy prasowi i nadawcy telewizyjni dostarczają to, co nadal w mediach najcenniejsze, czyli unikatowe produkty: informacje, filmy, gry itp.


W Web 2.0 internauci bawią się, informują, uczą, ale też tworzą rynkowe wartości, których owoców pozbawiają się świadomie i nieświadomie. Web 2.0 towarzyszy Kultura 2.0, ale i Praca 2.0 prosumentów i prekariuszy.


Jan Kreft, dr hab., pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego (Katedra Zarządzania i Ekonomiki Mediów). Wieloletni dziennikarz ekonomiczny, korespondent zagraniczny. Zarządzający spółkami medialnymi, dyrektor Grupy Yellow, przewodniczący rady nadzorczej Radia Gdańsk SA, były dyrektor marketingu w Polskapresse. Doradca w największych polskich firmach.

Autor ponad tysiąca artykułów w polskich i zagranicznych mediach oraz książek poświęconych zarządzaniu mediami: Ewolucja transmedialnych korporacji transnarodowych i Gazety ogólnopolskie. Strategie marketingowe.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Google, Facebook, Twitter, Instagram, Huffi ngton Post i(cid:98) wiele innych. Za nowomedialną „społecznościową fasadą” równości, partnerstwa, wspólnot i(cid:98)zbiorowej inteligencji, w(cid:98)au- reoli kreatywności i(cid:98)doświadczeń korporacje medialne zarządzają największą sieciową fa- bryką świata. Internauci są w(cid:98)niej wydajni i(cid:98)twórczy, sami się uczą i(cid:98)sami kupują narzędzia pracy: smart- fony, komputery, aplikacje... Sami współtworzą media: poprawiają gry komputerowe, na- grywają pliki muzyczne, piszą artykuły, maile, rekomendacje. Dzielą się nimi, wzajemnie zachęcają i(cid:98)inspirują. Są ich już w(cid:98)sieciowym „nowym wspaniałym świecie” miliardy – jesz- cze nigdy tak wielu nie pracowało tak nieświadomie i(cid:98)z(cid:98)takim entuzjazmem dla tak niewielu. Zwykle za darmo. Zarządzanie ich aktywnością jest dziś największym wyzwaniem organizacji medialnych. Tych nowych, dominujących korporacji nowomedialnych, i(cid:98)tych starych, które w(cid:98)poszuki- waniu efektywnych modeli biznesowych są skazane na aktywność piratów i(cid:98)fi rm „jadących na gapę”. W(cid:98)środowisku „płynnej rzeczywistości” i(cid:98)„zawieszenia prawa” wydawcy prasowi i(cid:98)nadawcy telewizyjni dostarczają to, co nadal w(cid:98)mediach najcenniejsze, czyli unikatowe produkty: informacje, fi lmy, gry itp. W(cid:98)Web 2.0 internauci bawią się, informują, uczą, ale też tworzą rynkowe wartości, których owoców pozbawiają się świadomie i(cid:98) nieświadomie. Web 2.0 towarzyszy Kultura 2.0, ale i(cid:98)Praca 2.0 prosumentów i(cid:98)prekariuszy. Jan Kreft, dr hab., pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego (Katedra Zarządzania i(cid:98)Ekono- miki Mediów). Wieloletni dziennikarz ekonomiczny, korespondent zagraniczny. Zarządza- jący spółkami medialnymi, dyrektor Grupy Yellow, przewodniczący rady nadzorczej Radia Gdańsk SA, były dyrektor marketingu w(cid:98)Polskapresse. Doradca w(cid:98)największych polskich fi rmach. Autor ponad tysiąca artykułów w(cid:98)polskich i(cid:98)zagranicznych mediach oraz książek poświęco- nych zarządzaniu mediami: Ewolucja transmedialnych korporacji transnarodowych i(cid:98)Gazety ogólnopolskie. Strategie marketingowe. J A N K R E F T Z a f a s a d ą s p o ł e c z n o ś c i JAN KREFT Za fasadą społeczności Elementy zarządzania nowymi mediami www.wuj.pl Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 43-Jan Kreft_Za fasada spolecznosci RCS_Wybrana.indd Wszystkie strony 43-Jan Kreft_Za fasada spolecznosci RCS_Wybrana.indd Wszystkie strony 2015-04-24 13:00:50 2015-04-24 13:00:50 Za fasad(cid:200) spo(cid:239)eczno(cid:258)ci Elementy zarz(cid:200)dzania nowymi mediami 43-Jan Kreft_Za fasada spolecznosci RCS_Tytulowa.indd 1 2015-04-24 13:07:57 JAN KREFT Za fasad(cid:200) spo(cid:239)eczno(cid:258)ci Elementy zarz(cid:200)dzania nowymi mediami Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiello(cid:241)skiego 43-Jan Kreft_Za fasada spolecznosci RCS_Tytulowa.indd 3 2015-04-24 13:07:57 Publikacja dofi nansowana przez Uniwersytet Jagielloński ze środków Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej, Instytutu Kultury oraz Katedry Zarządzania i Ekonomiki Mediów Recenzent dr hab. Stanisław Jędrzejewski, prof. Akademii im. Leona Koźmińskiego Projekt okladki Pracownia Register © Copyright by Jan Kreft Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego Wydanie I, Kraków 2015 All rights reserved Niniejszy utwór ani żaden jego fragment nie może być reprodukowany, przetwarzany i roz- powszechniany w jakikolwiek sposób za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych oraz nie może być przechowywany w żadnym systemie informatycznym bez uprzedniej pisemnej zgody Wydawcy. ISBN 978-83-233-3906-9 www.wuj.pl Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego Redakcja: ul. Michałowskiego 9/2, 31-126 Kraków tel. 12 663-23-81, 12 663-23-82, fax 12 663-23-83 Dystrybucja: tel. 12-631-01-97, tel./fax 12-631-01-98 tel. kom. 506-006-674, e-mail: sprzedaz@wuj.pl Konto: PEKAO SA, nr 80 1240 4722 1111 0000 4856 3325 SPIS TREŚCI Wstęp ........................................................................................................................... 1. Wartości w mediach .............................................................................................. 1.1. Specyfi ka wartości w mediach ...................................................................... 1.2. Asymetria celów rynkowych i społecznych ................................................ 2. Ewolucja medialnego środowiska ....................................................................... 2.1. Dynamika Web 2.0......................................................................................... 2.2. Mit powszechnego współtworzenia treści medialnych i uczestnictwa ... 2.3. Hybryda rynku i aktywności pozarynkowej .............................................. 2.4. Media „pełne darów” ..................................................................................... 2.5. Sprzeczności Web 2.0 – między rynkową i społeczną logiką ................... 3. Współtworzenie w mediach ................................................................................. 3.1. Współtwórca – od klienta i konsumenta po użytkownika i produsera ...................................................................................................... 3.1.1. Profesjonaliści i mit amatora ............................................................. 3.2. Kreatywność „dyskursywnie przesłodzona” ............................................... 3.3. Użytkownicy i komodyfi kacja mediów ....................................................... 3.3.1. Asymetria intencji – strategia don’t worry, be happy ...................... 3.3.2. Nadzór i personalizacja ...................................................................... 3.3.3. „Mit darmowych obiadów” w społecznościowych mediach – Google i Facebook ........................................................................... 7 17 17 26 35 35 40 47 50 55 59 59 75 81 87 93 96 98 4. Zawłaszczanie wartości – retoryka społeczności .............................................. 103 4.1. Zawłaszczanie wartości i monetyzacja społeczności ................................. 103 4.2. Fundament fasady: retoryka społeczności i przesunięcia władzy ........... 117 4.3. Retoryka społeczności i koncepcja transferu zaufania ............................. 125 5. Współtworzenie wartości a strategia przedsiębiorstw medialnych ................ 129 5.1. Komodyzacja w mediach i zarządzanie doświadczeniem ........................ 129 5.2. Konstelacja wartości ...................................................................................... 133 5.3. Zarządzanie retoryką społeczności .............................................................. 140 5 5.4. Dominacja tradycyjnych modeli biznesowych i luka stabilności ............ 141 5.5. „Jazda na gapę” ............................................................................................... 148 Zakończenie ................................................................................................................ 159 Bibliografi a .................................................................................................................. 163 Spis rycin i tabel .......................................................................................................... 183 WSTĘP Sześćdziesiąt sekund w nowych światowych mediach: na Facebooku uak- tualnianych jest 695 tysięcy profi li i pojawia się ponad pół miliona komen- tarzy. Na Google trafi ają 694 tysiące zapytań. Internauci z całego świata za- kładają w tym czasie 60 nowych blogów, a na YouTube trafi a ponad 600 nowych fi lmów. Apple zajmuje się w ciągu tej minuty dostawą 13 tysięcy aplikacji, a w całym wirtualnym uniwersum trwa wysyłka ponad 160 mln e-maili. Miliony użytkowników tworzą nowe aplikacje, powstają start-upy, księgowi podliczają zyski i straty. W mediach trwa wielka krzątanina. Pod tym eufemizmem należy jed- nak dostrzec to, co z perspektywy zarządzania mediami jest najistotniejsze: tworzenie wartości i wysiłek, który jest w istocie pracą. Użytkownicy me- diów i ich odbiorcy w każdej z kolejnych mijających minut pracują. Ciężko i wydajnie. Nie narzekają, a jeśli są z jakiegoś powodu niezadowoleni, to łączą się w grupy i dają upust swym emocjom, pracując jeszcze wydajniej, z jeszcze większym oddaniem. Nieustannie, zwykle wiernie powracając do swoich ulubionych miejsc pracy. Są znakomitymi pracownikami. Nie sarkają na warunki, sami kupują na- rzędzia pracy: smartfony, telefony, komputery, programy komputerowe…, tak jak w XIX wieku czynili to ich pradziadowie w ówczesnych warunkach samozatrudnienia w kopalniach i hutach. Internauci są pojętni i bardzo szybko nabywają nowych kompetencji. Zwykle uczą się sami, chętnie. Bez pomocy instytucji, w zaciszu domowym, odpoczywając, poza szkołą podstawową, gimnazjum, liceum, technikum i uniwersytetem. Bez przymusu, zachęt fi nansowych i bez kar. Zgodnie, z zapałem, samodzielnie i w grupach. Niektórzy są mistrzami w „swoim fachu”, jak na przykład współtworzą- cy/grający w gry komputerowe. Potrafi ą umiejętnie i z pasją współkreować swoje miejsce pracy, a przy okazji zacierać granice między tym, co profe- sjonalne, a tym, co amatorskie. Łącząc się w sieci, chętnie tworzą wspól- ne przedsięwzięcia i ochoczo odpowiadają na apele o wzmożony wysiłek. O każdej porze dnia i nocy. 7 Nie są „psami ogrodnika” – chętnie dzielą się swoimi umiejętnościami, podobnie jak swoimi danymi osobistymi. Własną prywatność chronią z wy- szukaną dezynwolturą, w ramach „ekonomii dzielenia się”. Wszak są częścią świata „przyjaciół”, „relacji”, „pasji”. Równie niefrasobliwie gospodarują też wiedzą na temat prawa autor- skiego – przecież cenią wolność. Tworzą remiksy i adaptacje fi lmów, na- grań muzycznych czy innych utworów. Wszędzie, gdzie można, na różnych platformach medialnych manifestują własną podmiotowość i oryginalność. Nie oczekują zapłaty. Często nie wiedzą o tym, że mogą się o nią upo- mnieć. Przecież to, co robią, to tylko zabawa, zabijanie nudy, spędzanie wol- nego czasu. Internauci. Najlepsi pracownicy z najlepszych. Dziesiątki, setki milio- Pracują i jeszcze nigdy tak wielu nie robiło tak wiele dla tak niewielu. Tak nów, prawie dwa miliardy. nieświadomie i tak gorliwie. O tej pracy, o tworzeniu wartości w mediach i ich zawłaszczaniu jest ta książka. Jej badawcza perspektywa nawiązuje do paradygmatu krytycznego; do relacji władzy symboliczno-kulturowej mediów i władzy gospodarczej; do założenia, że analiza zakresu i zawartości produktów kulturalnych jest możliwa dzięki osadzeniu w sieci materialnych interesów warunkujących ich produkcję i dystrybucję1. Nowe medialne uniwersum Web 2.0, z jego powszechnymi praktykami udostępniania kodów, treści i dzieleniem się treściami oraz dostępem, to medialny świat oparty na kontestowaniu wymiany towarowej w mediach. Bo w środowisku medialnej prosumpcji ma być inaczej niż w „starych me- diach”, w odchodzącym w przeszłość świecie tyranii jednokierunkowej ko- munikacji, propagandy i wyzysku korporacji. Nowy świat mediów ma być z jednej strony światem nieoczekiwania na zapłatę w zamian za aktywność, uniwersum powstawania mediów bez żad- nej zachęty i obowiązku – wielką sferą pozarynkową. Z drugiej strony ma stanowić przestrzeń „kultury darmowości”, darmowej oferty medialnej oraz poszukiwań zapamiętywalnych doświadczeń, którymi można się dzielić w sieci przyjaciół. Stanowienie „nowego” w miejsce „starego” trwa w technologicznym wymiarze od ponad pół wieku, w wymiarze medioznawczym czy zarzą- 1 G. Murdock, P. Golding, Capitalism, Communication and Class Relations [w:] J. Curran, M. Gurevitch, J. Woolacott (eds.), Mass Communication and Society, Edward Arnold, London 1977, s. 12–43. 8 dzania mediami – także od kilku dekad, a rolę i znaczenie współtwórców mediów odkrywano w dotychczasowych klientach/użytkownikach me- diów stopniowo2. O tym, że odbiorcy i użytkownicy pracują, głosił w 2007 roku, celebrując publikację You (ty) jako „osoby roku”, magazyn „Time”, który pozwolił sobie na uwagę, że internauci współtworzący media i czerpiący z siły innych oraz pomagający sobie nawzajem za darmo zmieniają nie tylko świat, ale także sposób zmieniania świata. Okładka tego wydania magazynu jest dobrze znana; artykuł jej towa- rzyszący – już mniej, tymczasem „Time” wieścił ważne zmiany: „Nie tylko oglądają, ale i pracują. Intensywnie pracują. Przygotowują profi l na Face- booku i awatara w Second Life, recenzują książki dla Amazona i nagrywają podcasty. To nie tylko gra, rozrywka i rekreacja, to także praca przyczynia- jąca się do tworzenia globalnej gospodarki wiedzy. Z jednej strony prowadzi ona do „nowej cyfrowej demokracji”, z drugiej wiąże nas z pracą za darmo i pozwala pokonywać profesjonalistów w ich własnej grze” – pisał autor „Ti- me”3. Magazyn „Time” trudno posądzać o przyjmowanie krytycznej per- spektywy, a jednak uchylał zasłonę i dostrzegał to, co zazwyczaj w nowome- dialnej euforii jest pomijane – specyfi czne relacje pomiędzy mediami a ich użytkownikami – obraz za „fasadą społeczności”. Amerykański magazyn trafnie identyfi kował napięcie pomiędzy „ko- mercyjnym” i „niekomercyjnym” oraz pomiędzy „amatorem” i „profe- sjonalistą”. W istocie współtworzenie wartości skłania do zadania pytania o to, czy pozbawiona wynagrodzenia aktywność użytkowników staje się jedynie niekontrolowanym, prozaicznym zajęciem, czy raczej nową formą zbiorowej pracy tworzącej wartość na rynku mediów? Czy to biznes „taki jak zwykle”, w którym konsumenci są na swój sposób oszukiwani, pracując przede wszystkim na rzecz wzbogacenia akcjonariuszy przedsiębiorstw me- dialnych? Czy uczestniczą, teraz już samodzielnie i aktywnie, w kreowaniu i konsumowaniu tego, co szkoła frankfurcka nazywała „fałszywymi potrze- bami”, czyli zastępują pragnienie bycia wolnym fałszywą potrzebą wolności wyboru konsumowanych produktów medialnych? Pytania te są aktualne jak nigdy wcześniej wraz ze wzrostem tak zwanych mediów społecznościowych i masową, rosnącą kapitalizacją giełdową spó- 2 G. Ritzer, N. Jurgenson, Production, Consumption, Prosumption: Th e Nature of Capital- ism in the Age of the Digital „Prosumer”, „Journal of Consumer Culture” 2010, vol. 10, no. 10, s. 13–36. 3 L. Grossman, Time’s Person of the Year: You, Time.com, http: //www.time.com/time/ma- gazine/article/0,9171,1569514,00.html?aid=434 from=o to=http 3A// (dostęp: 3.12.2012). 9 łek medialnych nimi zarządzających – kapitalizacją na niespotykaną skalę. Są też elementem dyskursu, czy kreatywna gospodarka, w tym medialny jej segment, jest i powinna być postrzegana jako sposób pozyskania kapitału i zwiększenia rentowności poprzez pomniejszenie kosztów profesjonalnego tworzenia i dystrybucji treści medialnych? Czy współkreacja wartości two- rzy nowy rozdział w rozważaniach na temat zarządzania mediami, a w in- nym wymiarze konstytuuje kapitalizm prosumencki?4 Opisywana codzienna aktywność użytkowników Intenetu nie jest wolna od trosk: praca w mediach (zarówno w „nowych”, jak i „starych”) jest pracą podejmowaną przez amatorów i profesjonalistów w warunkach wspólnoty problemów, w przemyśle kultury nacechowanym z jednej strony kreatyw- nością, z drugiej niepewnością organizacyjną wynikającą z nieprzewidywal- nego odbioru mediów przez publiczność. Jest podejmowana w środowisku, w którym koszty są ponoszone przede wszystkim przez samych pracowni- ków, to na nich bowiem zostało przeniesione w znacznym stopniu ryzyko nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku medialnego. Pracują oni w wa- runkach, w których większość ludzi doświadcza własnego życia jako ciągłej zmiany i niepewności. Większość też, zwabioną innowacyjnością mediów, o pozbawiono przywileju „unikania niepewności”. Pracownicy mediów są z jednej strony postrzegani jako prekursorzy „przy- szłej pracy” – przykładem odejścia od tradycyjnego rozumienia „kariery” na rzecz pracy niesformalizowanej i nieciągłej. Nieustannie podnoszą kwalifi - kacje, są poddawani przekwalifi kowaniom i aktualizacji wiedzy oraz umie- jętności. Z drugiej strony są członkami „pokolenia niepewności”. Są modelo- wymi nowymi pracownikami: ofi arnymi, samodzielnymi, przedsiębiorczymi, przyzwyczajonymi do braku stabilizacji, nakłanianymi do tworzenia „hitów”, najlepiej takich, które łączą fi nansowe możliwości start-upów z branży no- wych technologii informatycznych ze sztuką i handlem. Są wreszcie ikonami myślenia w ramach tak zwanej nowej gospodarki małych przedsiębiorstw: elastycznych i ponadprzeciętnie tolerancyjnych wobec ryzyka. Na co dzień towarzyszy im retoryka społeczności i powszechnego suk- cesu w kreatywnych mediach, z ich obietnicą tego, że każdy może być zna- komitym dziennikarzem, reżyserem czy scenarzystą. Retoryka, która używa form „dyskursywnego przesłodzenia”. Owi nowi specjaliści, czy „barba- rzyńcy u bram” – jak widzą ich profesjonaliści zatrudnieni w mediach – testują „smakowitość wolnego zatrudnienia” i emocje, jakie można znaleźć w sukcesie samozatrudnienia. Są ofi arami wizji, którą malowniczo opisują 4 G.Ritzer, N. Jurgenson, Production…, op.cit. 10 S. Nixon i B. Crew: „Wyobraź sobie, jak dobrze obudzić się codziennie rano w radosnym oczekiwaniu na pracę. Wyobraź sobie, jak dobrze wykorzystać swą kreatywność, umiejętności i talent, by stworzyć fi lm lub kolejne wyda- nie magazynu. Czy już jesteś tam? Czy dobrze się czujesz?”5. Owo przesłodzenie dotyczy nie tylko branży reklamowej, choć tam jest szczególnie dobrze widoczne. Pracujący w mediach, zwłaszcza nowych, uczestniczą w modelowym przemyśle obiecującym nowe podejście do ka- riery. Ta przyjemność wymaga jednak ofi ar. Internauci są zatem „przedstawicielami nowego wspaniałego świata pra- cy”, choć w tym określeniu można dostrzec antyutopię Aldousa Huxleya. Skwapliwie uczestniczą też w zacieraniu się granicy między tym, co „służ- bowe”, a tym, co „prywatne”. W zamian cieszą się brakiem rutyny i… nie- ustannie egzekwowaną koniecznością potrzeby bycia „społecznym” i „do- stępnym”. Dlatego pozostają on-line 24 godziny na dobę. Takie traktowanie aktywności odbiorców i użytkowników jako pracy to rezultat rozważań nad istotą produktu medialnego – tego, że media, prócz odgrywania kulturowej, społecznej i politycznej roli, pozostają osadzone w logice rynkowej. Jeśli wszak przyjąć, że reklamodawcy otrzymują w za- mian za swe pieniądze uwagę audytoriów i prawdopodobieństwo ich lojal- ności, to mitem jest „wolność” nowych mediów. Jest to bowiem wolność, ale z rękoma trzymającymi pilota i myszkę komputerową w rynkowych dybach. Takie rozumienie roli użytkowników mediów jest także bliskie krytycz- nej teorii mediów. Jej teoretycy głoszą, że „oprócz pracy zawodowej, naj- większą częścią aktywności audytoriów jest czas sprzedawany reklamodaw- com. (…) W «swoim» czasie pracownicy wypełniają podstawowe funkcje handlowe na rzecz producentów i konsumentów towarów i pracują, produ- kując oraz reprodukując siłę roboczą”6. Z pozoru zatem wraz z nastaniem ery prosumerów i produserów – współtwórców mediów – wiele się zmieniło, w istocie zaś – niewiele. „Stare” media niczego nie „udawały” i nie udają. Bierny użytkownik może nadal kupić gazetę lub „zarządzać” pilotem odbiornika telewizyjnego. Jego aktywna rola jest ograniczona, niekiedy uczestniczy w teleturniejach, z rzadka występuje w roli współtwórcy programu. W nowych mediach interaktywność, dwukierunkowa symetria i względnie przejrzysta komunikacja mają się przyczyniać do upodmio- 5 S. Nixon, B. Crewe, Pleasure at Work? Gender Consumption and Work Based Identities in the Creative Industries, „Consumption, Markets and Culture” 2004, vol. 7, no. 2, s. 129–147. 6 D. Smythe, Communications: Blindspot of Western Marxism, „Canadian Journal of Politi- cal and Social Th eory” 1977, vol. 1, no. 3, s. 3. 11 towienia użytkownika. Tymczasem relacje pomiędzy nowomedialnymi przedsiębiorstwami i użytkownikami są asymetryczne i nacechowane nie- przejrzystą formą kontroli i nadzoru. Owa kontrola i nadzór są jedynie mniej transparentne. To, co się zmieniło, to „opakowanie” relacji. Określić je można terminem wspomnianej już „retoryki społeczności”, czyli opisywania rynkowych no- wych mediów jako świata „wspólnot”, „demokracji”, „pasji współtworzenia” i „zaufania”. Świata, w którym produkty spółek, jakimi są Google, Yahoo czy Twitter, stają się „miejscami spotkań” i „nawiązywania znajomości z nowymi przyjaciółmi”, materializując – zgodnie z teorią ładu społeczne- go – dążenie społeczeństwa do uzyskania równowagi i harmonii. Użytkow- nicy i odbiorcy mediów, przysparzający bogactwa akcjonariuszom spółek medialnych, pozostają członkami społeczności, przestają natomiast pełnić funkcję członków audytoriów dostarczanych reklamodawcom. Bo nowe media nie są (a raczej nie mają już być) obecne na rynku i stają się placem zabaw i rozmów, na którym prymat wiedzie funkcja rozrywkowa. Retoryka społeczności i uczestnictwa nie tylko podkreśla pozarynkowe motywy użytkowników (poczucie przynależności do grupy, empatię), ale także kryje rynkowe fundamenty i logikę mediów. Jest efektywnym zabie- giem pozwalającym na konwersję wartości użytkowej na wymienną. Z perspektywy zarządzania mediami pod osłoną retoryki społeczności dochodzi do masowego zawłaszczania wartości. Celem przedsiębiorstw medialnych nie jest w istocie demokratyzacja czy interes społeczny. Te po- zostają poręcznym narzędziem w realizacji podstawowych ekonomiczno-fi - nansowych celów: wzrostu bogactwa akcjonariuszy, maksymalizacji zysku i udziału w rynku. Zarządy spółek giełdowych odpowiadają przed akcjo- nariuszami przede wszystkim za uzyskanie satysfakcjonujących wyników fi nansowych, a nie na przykład za „utworzenie społeczności”. Współczesne zarządzanie mediami staje się zatem, zważywszy na po- wyższe czynniki sukcesu, także zarządzaniem „społecznościową fasadą”, jego nieustannym korygowaniem, tak by „fasada” ta w najlepszym stopniu spełniała oczekiwania użytkowników i oczekiwania te kreowała, utwierdza- jąc ich w trafności wyborów. To zarządzanie prospołecznościową retoryką. To ona bowiem wyraźnie odróżnia zarządzanie przedsiębiorstwami medial- nymi od zarządzania innymi. W relacjach użytkownik–przedsiębiorstwo medialne mało transpa- rentna jest asymetria celów i zależności: wartość znaczącej części przed- siębiorstw nowych mediów jest uzależniona od obecności i aktywności ich użytkowników. To każdy z nich tworzy i współtworzy w większym bądź 12 mniejszym wymiarze wartość przedsiębiorstw medialnych. O ile jednak ich uczestnictwo jest motywowane, w przeważającej części, czynnikami poza- ekonomicznymi, poszukiwaniem pozarynkowych wartości bez oczekiwa- nia wynagrodzenia, o tyle tworzona przez użytkowników wartość jest dla przedsiębiorstw medialnych przede wszystkim wartością wymienną. Przed- siębiorstwa medialne traktują sieć medialną jak przestrzeń pomnażania wartości ekonomicznej, natomiast użytkownicy mediów – w większości jak przestrzeń mnożenia wartości pozaekonomicznej. Gdy zatem dla jednych motywacją są cele fi nansowe i bogactwo akcjonariuszy, drudzy kierują się racjami społecznymi. Fundamenty rynkowe pozostają natomiast takie same, nawet jeśli mamy do czynienia z medialną „nową gospodarką”. Termin ten, popularny od 1999 roku, powstały w opozycji do „starej gospodarki”, uwzględnia takie ważne zmiany, jak na przykład odwrócenie (dematerializację) łańcucha wartości, czyli dominację konsumentów oraz niskie koszty reprodukcji informacji. Jest opisem wykorzystania infrastruktury informatycznej i technologicznej wymuszającej stosowanie nowych strategii7. Wpisuje się w nią ewolucja po- glądów na temat informacji8. Nowości te, w istocie odgrywające istotną rolę w procesie zarządzania, nie zmieniają jednak podstaw. Notowane na giełdach Facebook, Twitter, YouTube pozostają spółkami akcyjnymi. Współwłaścicielami popularne- go Facebooka nie są użytkownicy, tylko, obok założycieli, inne korporacje i fundusze inwestycyjne. Współtworzenie na Facebooku, aktywność w ramach dziennikarstwa obywatelskiego, wymiana plików czy zdobywanie popularności na YouTube nie czynią ze współtwórcy współwłaściciela. Użytkownik nie staje się twór- cą nabywającym prawa własności. Przeciwnie, pozostaje jedynie, jak sar- kastycznie zauważają R. Prügl, M. Schreier, „kłopotliwą z lingwistycznego punktu widzenia koncepcją dla biznesowych ekspertów”9. Rynkowy wymiar mediów pozostaje zatem niezmienny, nowa jest na- tomiast skala zaangażowania się użytkowników w mediach, podobnie jak nowy jest wymiar obecności mediów w codziennym życiu i dominacja kor- 7 C. Combe, Introduction to E-business. Management and Strategy, Routledge, New York 2013. 8 C. Shapiro, H.R. Varian, Information Rules: A Strategic Guide to the Network Economy, Harvard Business School Press, Boston 1999, s. 21. 9 R. Prügl, M. Schreier, Learning from Leading-edge Customers at Th e Sims: Opening up the Innovation Process Using Toolkits, „R D Management” 2006, vol. 36, no. 3, s. 237–250. 13 BIBLIOGRAFIA Abbate J., Inventing the Internet, MIT Press, London 2000. Abbott R.D., Th e World as Information: Overload and Personal Design, Intellect Books, Exeter 1999. Abercrombie N., Longhurst B., Audiences: A Sociological Th eory of Performance and Imagination, Sage, London–Th ousand Oaks–New Delhi 1998. Afuah A., Tucci Ch., Biznes internetowy. Strategie i modele, Ofi cyna Ekonomiczna, Kraków 2003. Polska, Warszawa 2012. Aigrain P., Dzielenie się. Kultura i gospodarka epoki Internetu, Fundacja Nowoczesna Albarran A.B., Moellinger T., Traditional Media Companies in the U.S. and Social Me- dia: What’s the Strategy? [w:] M. Friedrichsen, W. Mühl-Benninghaus (eds.), Hand- book of Social Media Management. Value Chain and Business Models in Changing Media Markets, Springer, Heidelberg–New York–Dordrecht–London 2013. Allee V., Value Creating Networks: Organizational Issues and Challenges, „Th e Learn- ing Organization Special Issue on Social Networks and Social Networking” 2009, vol. 6, issue 6. Allen M., Web 2.0: An Argument against Convergence, „First Monday” 2008, vol. 13, no. 3. ton 2004. Allmer T., A Critical Contribution to Th eoretical Foundations of Privacy Studies, „Jour- nal of Information,Communication and Ethics in Society” 2011, vol. 9, no. 2. Alvarez R.M., Hall T.E., Point, Click, and Vote, Brookings Institution Press, Washing- Anderson A., Długi ogon, Media Rodzina, Poznań 2008. Anderson Ch., Za darmo. Przyszłość najbardziej radykalnej z cen, Instytut Wydawni- czy Znak, Kraków 2011. Anderson Ch., Free. Th e Future of a Radical Price, Random House, London 2009. Anderson S.P., Advertising on the Internet [w:] M. Peitz, J. Waldfogel (eds.), Th e Ox- ford Handbook of the Digital Economy, Oxford University Press, New York 2012. Andrejevic M., Th e Discipline of Watching: Detection, Risk, and Lateral Surveillance, „Critical Studies in Media Communication” 2006, vol. 23, no. 5. Arrow K.J., Gift s and Exchange, „Philosophy and Public Aff airs” 1972, vol. 1. Arsenault A., Castells M., Th e Structure and dynamics of Global Multi-media Business Networks, „International Journal of Communication” 2008, no. 2. Bain A., McLean H., Th e Artistic Precariat, „Cambridge Journal of Regions, Economy and Society” 2013, vol. 6. 163 Bakker P., Aggregation, Content Farms and Huffi nization: Th e Rise of Low-pay and No-pay Journalism, „Journalism Practice” 2012, vol. 6, no. 5–6. Banks J., Humhreys S., Th e Labour of User Co-Creators Emergent Social Network Mar- kets?, „Convergence: Th e International Journal of Research into New Media Tech- nologies” 2008, vol. 14, no. 4. Banks M., Th e Politics of Cultural Work, Palgrave Macmillan, Basingstoke 2007. Barbrook R., Th e Hi-Tech Gift Economy, „First Monday” 2005, vol. 3, no. 12. Bard A., Söderqvist J., Netokracja; Nowa elita władzy i życie po kapitalizmie, Wydaw- nictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2006. Barreto A.M., Do Users Look at Banner ads on Facebook?, „Journal of Research in Interactive Marketing” 2013, vol. 7, no. 2. Batko R., Golem, Awatar, Midas, Złoty Cielec: organizacja publiczna w płynnej nowo- czesności, Wydawnictwo Akademickie Sedno, Warszawa 2013. Battelle J., Szukaj. Jak Google i konkurencja wywołali biznesową i kulturową rewolucję, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006. Beard L. et al., Internet Reputation Manager, U.S. Patent No. 8,170,958. 1 May 2012. Benkler Y., Bogactwo sieci. Jak produkcja społeczna zmienia rynki i wolność, Wydaw- nictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008. Bever J., Christensen C.M., Dylemat kapitalisty, „Harvard Business Review Polska” 2014, wrzesień. Bielby W., Bielby D., Cumulative Disadvantage in an Unstructured Labor Market, Bierówka J., Zasada wzajemności w społeczeństwie informacyjnym, Krakowskie To- „Work and Occupations” 1992, vol. 19. warzystwo Edukacyjne, Kraków 2009. Biton C., Polityka kreatywności [w:] Od przemysłów kultury do kreatywnej gospodarki, A. Gwóźdź (red.), Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2010. Boguszewicz-Kreft M., Marketing doświadczeń. Jak poruszyć zmysły, zaangażować emocje, zdobyć lojalność klientów?, Wydawnictwo CeDeWu.pl, Warszawa 2013. Boguszewicz-Kreft M., Zarządzanie doświadczeniem klienta w usługach, Wydawnic- two Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2009. Boutang Y.M., Cognitive Capitalism, Polity, Cambridge 2012. Bower J., Christensen C.M., Customer Power, Strategic Investment, and the Failure of Leading Firms, „Strategic Management Journal” 1996, vol. 17. Bowman E.H., Haire M., Social Impact Disclosure and Corporate Annual Reports, „Accounting, Organizations and Society” 1976, vol. 1, no. 1. Brabham D.C., Crowdsourcing as a Model for Problem Solving: An Introduction and Cases „Convergence” 2008, vol. 14, no. 1. Brabham D., Th e Myth of Amateur Crowds: A Critical Discourse Analysis of Crowd- sourcing Coverage, „Information, Communication and Society” 2012, vol. 15, no. 3. Brito J., Hack, Mash, and Peer: Crowdsourcing Government Transparency, „Th e Co- lumbia Science and Technology Law Review” 2008, vol. 9. Brown J.S., Duguid P., Th e Social Life of Information, Harvard Business Press, Boston 2002. 164 Bruns A., Blogs, Wikipedia, Second Life, and Beyond. From Production to Produsage, Peter Lang, New York 2008. Bruns A., Produsage, Towards a Broader Framework for User-led Content Creation, „Creativity and Cognition” 2007, vol. 6. Bugdol B., Wartości organizacji. Szkice z teorii organizacji i zarządzania, Wydawnic- two Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2006. Burston J., Dyer-Witheford N., Hearn A. (eds.), Digital Labour: Workers, Authors,Cit- izens, „Ephemera” 2010, vol. 10. Business Technology; Pools of Memory, Waves of Dispute, „New York Times” 1992, I.29. Caraway B., Audience Labor in the New Media Environment. A Marxian Revisiting of the Audience Commodity, „Media, Culture Society” 2011, vol. 33, no. 5. Carbone L.P., Clued In. How To Keep Customers Coming Back Again and Again, FT Prentice Hall , Upper Saddle River 2004. Carr N.G., Is Google Making Us Stupid? What the Internet is Doing to Our Brains, „Th e Carr N., Th e Big Switch. Rewiring the World, From Edison to Google, W.W. Norton Atlantic” 2008, July/August. Company, New York 2009. Carroll A.B., Buchholtz A.K., Business Society: Ethics and Stakeholder management, South-Western Cengage Learning, Mason 2008. Case D.O., Looking for Information: A Survey of Research on Information Seeking, Needs, and Behavior, Academic Press, San Diego 2002. Castells M., Galaktyka Internetu, Refl eksje nad Internetem, biznesem i społeczeń- stwem, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2003. Castells M., Społeczeństwo sieci, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007. Castells M., Cardoso G., Piracy Cultures: Editorial Introduction, „International Jour- nal of Communication” 2012, vol. 6. Castronova E., On Virtual Economies, „Game Studies” 2003, vol. 3, no. 2. Cavanagh A., Sociology in the Age of the Internet. Berkshire, McGraw-Hill Interna- tional, New York 2007. Chałubińska-Jentkiewicz K., Media audiowizualne. Konfl ikt regulacyjny w dobie cy- fryzacji, Wolters Kluwer, Warszawa 2011. Chen K.-Y., Fine L.R., Huberman B.A., Predicting the Future, „Information Systems Frontiers” 2003, vol. 5, no. 1. sity Press, Cambridge 2002. Caves R., Creative Industries: Contracts between Art and Commerce, Harvard Univer- Cho Ch.-H., Cheon H.J., Why do People Avoid Advertising on the Internet?, „Journal of Advertising” 2004, vol. 33, no. 4. Christensen C.M., Th e Innovator’s Dilemma: When New Technologies Cause Great Firms to Fail, Harvard Business School Press, Boston 1997. Christopherson S., Beyond the Self-expressive Creative Worker An Industry Perspective on Entertainment Media, „Th eory, Culture Society” 2008, no. 25, vol. 7–8. Christopherson S., Hollywood in Decline? US Film and Television Producers beyond the Era of Fiscal Crisis’, „Cambridge Journal of Regions, Economy and Society” 2013, vol. 6. 165 Christopherson S., Th e Divergent Worlds of New Media: How Policy Shapes Work in the Creative Economy, „Review of Policy Research” 2004, vol. 21, no. 4, s. 543–558. Combe C., Introduction to E-business.  Management and Strategy, Routledge, New York 2013. Warszawa 2001. 166 Cook T., Governing with the News: Th e News Media as a Political Institution, Univer- Cote M., Pybus J., Leaming to Immaterial Labour 2.0: MySpace and Social Networks, sity of Chicago Press, Chicago 1998. „Ephemera” 2007, vol. 7, no. 1. Cyfrowe życie, Prosumer Report, Euro RSCG Sensors 2011. Czakon W., Dynamika więzi międzyorganizacyjnych przedsiębiorstwa, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach, Katowice 2007. David M., Peer to Peer and the Music Industry: Th e Criminalization of Sharing, Sage Publications, London 2010. Dąbrowski T., Reputacja przedsiębiorstwa. Tworzenie kapitału zaufania, Ofi cyna Wy- dawnicza Wolters Kluwer, Kraków 2010. Deuze, M. Media Work, Polity, Wiley, Cambridge 2007. Van Dijk J., Sounds from Utopia. Cristical Issues of the Web 2.0 Perspective in the Net- work Society [w:] M. Oya, R. Uda, Ch. Yasunobu, Towards Sustainable Society on Ubiquitous Networks, Th e 8th IFIP Conference on E-Business, E-Services, and E-Society (I3E 2008), 24–26.09.2008, Tokyo 2008. Van Dijk J., Społeczne aspekty nowych mediów, Wydawnictwo Naukowe PWN, War- szawa 2010. Van Dijck J., Users Like You? Th eorizing Agency in Iser – Generated Content, „Media Van Dijk J., Hacker K., Th e Digital Divide as a Complex and Dynamic Phenomenon, Culture Society” 2009, vol. 31, no. 1. „Th e Information Society” 2003, no. 19. Van Dijck J., Nieborg D., Wikinomics and Its Discontents of Web 2.0 Business Mani- fesos, „New Media Society” 2009, vol. 11, no. 4. DiMaggio P., Hargittai E., Neuman W., Robinson J., Social Implications of the Internet, „Annual Review of Sociology” 2001, no. 27. Dobek-Ostrowska B., Media masowe i aktorzy polityczni, Wydawnictwo Uniwersyte- tu Wrocławskiego, Wrocław 2004. Dobiegała-Korona B., Wartość klienta [w:] M. Panfi l, A. Szablewski, Metody wyceny spółki. Perspektywa klienta i inwestora, Poltext, Warszawa 2006. Donald B., Gertler M.S., Tyler P., Creatives aft er the Crash, „Cambridge Journal of Regions, Economy and Society” 2013, vol. 6, no. 1. Downes L., Mui Ch., Unleashing the Killer App: Digital Strategies for Market Domi- nance, Harvard Business Press, Boston 1998. Drucker P., Zarządzanie w XXI wieku, Warszawa Muza SA, Warszawa 2000. Dyer-Witheford N., Cyber-negri: General Intellect and Immaterial Labor [w:] T.S. Murphy, A.-K. Mustapha (eds.), Resistance in Practice: Th e Philosophy of An- tonio Negri, Pluto Press, London 2005. Edvinsson L., Malone M.S., Kapitał intelektualny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Eisenhardt K.M., Making Fast Strategic Decisions in High Velocity Environments, „Academy of Management Journal” 1989, vol. 32, no. 3. Enzensberger H.M., Constituens of a Th eory of the Media [w:] Electronic Media and Techniculture, New Brunswick 2000, s. 13–36. Eriksen T.H., Tyrania chwili: szybko i wolno płynący czas w erze informacji, PIW, Warszawa 2003. Estellés-Arolas E., González E., Towards an Integrated Crowdsourcing Defi nition, „Journal of Information Science” 2012, vol. 38, no. 2. Evans P., Wurster T., Blown to Bits: How the New Economics of Information Trans- forms Strategy, Harvard Business School Press, Boston 2000. Felstiner A.L., Working the Crowd: Employment and Labor Law in the Crowdsourcing Industry, „Berkeley Journal of Employement and Labor Law” 2011, L. 32. Fernandes M.T., A Holistic and Cultural View of Value, „Advances in Management and Applied Economics” 2012, vol. 2, no. 1. Filiciak M., Inny wymiar otwartości. Internetowa reprodukcja i redystrybucja treści kulturowych, „Przegląd Kulturoznawczy” 2001, vol. 1, no. 9. Fisher D., Smith S., Cocreation is Chaotic: What it Means for Marketing When No One Has Control, „Marketing Th eory” 2011, vol. 11, no. 3. Fletcher A., Guthrie J., Steane P., Roos G., Pike S., Mapping Stakeholder Perceptions for a Th ird Sector Organization, „Journal of Intellectual Capital” 2003, vol. 4, no. 4. Florida R., Narodziny klasy kreatywnej, Wydawnictwo Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2010. London 2000. Flores F., Entrepreneurship and the Wired Life: Work in the Wake of Careers, Demos, Fortunati L., Th eIinfl uence of the Internet on European Journalism, „Journal of Com- puter‐Mediated Comunication” 2009, vol. 14, no. 4. Freeman R.E., Strategic Management – A Stakeholder Approach, Pitman, Boston 1984. Fuchs Ch., A Contribution to the Critique of the Political Economy of Google, „Fast Capitalism” 2011, vol. 8, no. 1. Fuchs Ch., Dallas Smythe Today – Th e Audience Commodity, the Digital Labour De- bate, Marxist Political Economy and Critical Th eory, Prolegomena to a Digital La- bour Th eory of Value, „TripleC: Cognition, Communication, Cooperation. Open Access Journal for a Global Sustainable Information Society” 2012, vol. 10, no. 2. Fuchs Ch., Sevignani S., What Is Digital Labour? What Is Digital Work? What’s their Diff erence? And Why Do Th ese Questions Matter for Understanding Social Media?, „TripleC: Communication, Capitalism and Critique. Open Access Journal for a Global Sustainable Information Society” 2013, vol. 11, no. 2. Gałuszka P., Biznes muzyczny, Wydawnictwo Placet, Warszawa 2009. Gans H., Deciding What’s News, Pantheon, New York 1979. Gauntlett D., Making is Connecting. Th e Social Meaning of Creativity, from DIY and Knitting, to YouTube and Web 2.0, Polity, Cambridge 2011. Geiger D.,  Seedorf S.,  Schulze T. et al., Managing the Crowd: Towards a Taxono- my of Crowdsourcing Processes, Americas Conference on Information Systems, 4–7.08.2011, Detroit 2011. 167 Gębala P., Homo consumens, „Studia Medioznawcze” 2008. Goff man E., Człowiek w teatrze życia codziennego, Aletheia, Warszawa 2011. Giddens A., Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowocze- sności, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. Gill R., Pratt A., Th e Social Factory?: Immaterial Labour, Precariousness and Cultural Work, „Th eory, Culture and Society” 2008, vol. 25, no. 7–8. Gillmor D., We the Media: Grassroots Journalism by the People, for the People, O’Reil- Goban-Klass T., Media i komunikowanie masowe, Wydawnictwo Naukowe PWN, ly, Sebastopol 2004. Warszawa–Kraków 2000. Goldmisth J., Wu T., Who Controls the Internet. Illusions of Corderless World, Oxford University Press, New York 2006. Granovetter M., Economic Action and Social Structure: Th e Problem of Embeddedness, „American Journal of Sociology” 1985, no. 91. Green J., Jenkins H., Spreadable Media. How Audiences Create Value and Meaning in a Networked Economy [w:] V. Nightingale, The Handbook of Media Audiences, Wiley–Blackwell, Malden–Oxford–West Sussex 2011. Griffi n W., Podstawy zarządzania organizacjami, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000. Grimes S.M., Online Multiplayer Games: A Virtual Space for Intellectual Property De- bates?, „New Media and Society” 2006, vol. 8, no. 6. Grönroos Ch., Value Co-Creation: Towards a Conceptual Model, „Otago Forum-3, Academic Papers” 2011, paper no. 3. Guiso L., Sapienza P., Zingales L., Th e Role of Social Capital in Financial Development, „Th e American Economic Review” 2004, vol. 94, no. 3. Gulati R., Wang L.O., Size of the Pie and Share of the Pie: Implications of Network Em- beddedness and Business Relatedness for Value Creation and Value Appropriation in Joint Ventures, „Research in the Sociology of Organizations” 2003, vol. 20. Gulyas A., Demons into Angels? Corporate Social Responsibility and Media Organisa- tions, „Critical Survey” 2011, vol. 23, no. 2. Van der Haak B., Parks M., Castells M., Th e Future of Journalism: Networked Journal- ism, „International Journal of Communication” 2012, vol. 6. Haigh G., Information Idol: How Google is Making us Stupid, „Th e Monthly” 2006, 9.02. PWN, Warszawa 2012. Halavais A., Wyszukiwarki internetowe a społeczeństwo, Wydawnictwo Naukowe Hardin G., Th e Tragedy of the Commons, „Science” 1968, vol. 162, no. 3859. Hargittai E., Serving Citizens Needs: Minimizing Online Hurdlges to Accessing Govern- ment Information, „IT and Society” 2003, no. 1. Hargittai E., Hinnant A., Digital Inequality: Diff erences in Young Adults’ Use of the Internet, „Communication Research” 2008. Hargreaves I., Digital Opportunity: A Review of Intellectual Property and Growth, Th e Stationary Offi ce, London 2011. 168 Harkin J., Big Ideas: Th e Essential Guide to the Latest Th inking, Atlantic Books Ltd, Harrison J., Terrestrial TV News in Britain, Manchester University Press, Manchester Helpern D., Social Capital: Th e New Golden Goose, Cambridge University Press, London 2012. 2000. Cambridge 1999. Henderson D., Misguided Virtue: False Notions of Social Corporate Social Responsibil- ity, „New Zealand Business Roundtable” June 2001. Hendler J., Web 3.0 Emerging, „Computer” 2009, vol. 42, no. 1. Henneberg S.C., Mouzas S., Final Customers’ Value in Business Networks [w:] M. Gib- bert, F. Golfetto, A.G. Woodside, Creating and Managing Superior Customer Val- ue, Emerald Group Publishing, Bingley 2008. Herman A., Coombe R.J., Kaye L., Your Second Life? Goodwill and the Performativity of Intellectual Property in Online Digital Gaming’, „Cultural Studies” 2006, vol. 20, no. 2–3. Hermida A., Th e Blogging BBC: Journalism Blogs at the World’s Most Trusted News Organisation, „Journalism Practice” 2009, vol. 3, no. 3. Herzenberg S., Alice J., Wial H., New Rules for a New Economy: Employment and Op- portunity in Postindustrial America, Cornell University Press, Ithaca 1998. Hertel G., Niedner S., Herrmann S., Motivation of Soft ware Developers in Open Source Projects: An Internet-based Surveyi of Contributors to the Linux Kernel, „Research Policy” 2003, vol. 32. Hills M., Fan Culture, Routledge, London 2002. Hindman M., Th e Myth of Digital Democracy, Princeton University Press, Princeton 2009. sjonalne, Warszawa 2009. Crown, New York 2008. Hofmokl J., Internet jako nowe dobro wspólne, Wydawnictwa Akademickie i Profe- Howe J., Crowdsourcing: Why the Power of the Crowd is Driving the Future of Busines, Hsieh J.J.-A., Rai A., Keil M., Understanding Digital Inequality: Comparing Continued Use Behavioral Models of the Socio-Economically Advantaged and Disadvantaged, „MIS Quarterly” 2008. Hofmokl J., Internet jako nowe dobro wspólne, Wydawnictwa Akademickie i Profe- sjonalne, Warszawa 2009. Hu J., Tsai Y., Paradigms of Derived Exchange Value Eff ects in Market Network, „In- dustrial Marketing Management” 2007, vol. 36. Huws U., Th e Making of a Cybertariat: Virtual Work in a Real World, „Monthly Re- view Press” 2003. Jacobides M.G., Knudsen T., Augier M., Benefi ting from Innovation: Value Creation, Value Appropriation and the Role of Industry Architectures, „Research Policy” 2006, vol. 35, no. 8. Jakobsson P., Stiernstedt F., Googleplex and Informational Culture [w:] S. Ericson, K. Riegert (eds.), Media Houses. Architecture, Media and the Production of Cen- trality, Peter Lang, New York 2009. 169 Redaktor Agnieszka Stęplewska Korektor Agnieszka Toczko-Rak Skład i łamanie Katarzyna Mróz-Jaskuła Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego Redakcja: ul. Michałowskiego 9/2, 31-126 Kraków tel. 12-663-23-81, tel./fax 12-663-23-83 Google, Facebook, Twitter, Instagram, Huffi ngton Post i(cid:98) wiele innych. Za nowomedialną „społecznościową fasadą” równości, partnerstwa, wspólnot i(cid:98)zbiorowej inteligencji, w(cid:98)au- reoli kreatywności i(cid:98)doświadczeń korporacje medialne zarządzają największą sieciową fa- bryką świata. Internauci są w(cid:98)niej wydajni i(cid:98)twórczy, sami się uczą i(cid:98)sami kupują narzędzia pracy: smart- fony, komputery, aplikacje... Sami współtworzą media: poprawiają gry komputerowe, na- grywają pliki muzyczne, piszą artykuły, maile, rekomendacje. Dzielą się nimi, wzajemnie zachęcają i(cid:98)inspirują. Są ich już w(cid:98)sieciowym „nowym wspaniałym świecie” miliardy – jesz- cze nigdy tak wielu nie pracowało tak nieświadomie i(cid:98)z(cid:98)takim entuzjazmem dla tak niewielu. Zwykle za darmo. Zarządzanie ich aktywnością jest dziś największym wyzwaniem organizacji medialnych. Tych nowych, dominujących korporacji nowomedialnych, i(cid:98)tych starych, które w(cid:98)poszuki- waniu efektywnych modeli biznesowych są skazane na aktywność piratów i(cid:98)fi rm „jadących na gapę”. W(cid:98)środowisku „płynnej rzeczywistości” i(cid:98)„zawieszenia prawa” wydawcy prasowi i(cid:98)nadawcy telewizyjni dostarczają to, co nadal w(cid:98)mediach najcenniejsze, czyli unikatowe produkty: informacje, fi lmy, gry itp. W(cid:98)Web 2.0 internauci bawią się, informują, uczą, ale też tworzą rynkowe wartości, których owoców pozbawiają się świadomie i(cid:98) nieświadomie. Web 2.0 towarzyszy Kultura 2.0, ale i(cid:98)Praca 2.0 prosumentów i(cid:98)prekariuszy. Jan Kreft, dr hab., pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego (Katedra Zarządzania i(cid:98)Ekono- miki Mediów). Wieloletni dziennikarz ekonomiczny, korespondent zagraniczny. Zarządza- jący spółkami medialnymi, dyrektor Grupy Yellow, przewodniczący rady nadzorczej Radia Gdańsk SA, były dyrektor marketingu w(cid:98)Polskapresse. Doradca w(cid:98)największych polskich fi rmach. Autor ponad tysiąca artykułów w(cid:98)polskich i(cid:98)zagranicznych mediach oraz książek poświęco- nych zarządzaniu mediami: Ewolucja transmedialnych korporacji transnarodowych i(cid:98)Gazety ogólnopolskie. Strategie marketingowe. J A N K R E F T Z a f a s a d ą s p o ł e c z n o ś c i JAN KREFT Za fasadą społeczności Elementy zarządzania nowymi mediami www.wuj.pl Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 43-Jan Kreft_Za fasada spolecznosci RCS_Wybrana.indd Wszystkie strony 43-Jan Kreft_Za fasada spolecznosci RCS_Wybrana.indd Wszystkie strony 2015-04-24 13:00:50 2015-04-24 13:00:50
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Za fasadą społeczności
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: