Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00526 012686 11057546 na godz. na dobę w sumie
Zachowania organizacyjne. Organizacja jako przestrzeń kształtowania zachowań pracowników - ebook/pdf
Zachowania organizacyjne. Organizacja jako przestrzeń kształtowania zachowań pracowników - ebook/pdf
Autor: , , Liczba stron: 222
Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3796-9805-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> ekonomia
Porównaj ceny (książka, ebook (-22%), audiobook).
Od wielu lat pracownicy pozostają w centrum uwagi przedstawicieli nauk o zarządzaniu. Osoba przyjmowana do pracy jest dorosłą, ukształtowaną jednostką o określonym typie osobowości, z własnymi przekonaniami, systemem wartości i doświadczeniami. Z chwilą, kiedy podejmuje pracę dla określonej firmy, wkracza w obszar, który wywiera wpływ na jego/jej zachowanie. Organizacja staje się przestrzenią kształtowania zachowań pracowników. Zachowanie definiowane jest przez psychologów jako wyraz przystosowania się do środowiska. W tradycji wywodzącej się z badań nad osobowością sądzono, że otoczenie jest obiektem oddziaływań, których źródła tkwią w osobie. Z kolei behawioryści twierdzili, że zależność ta jest odwrotna. W latach 30. XX w. oba podejścia zostały zintegrowane przez Kurta Lewina, który stwierdził, że zachowanie jest funkcją osoby i sytuacji. Na gruncie tej tezy nastąpił rozwój interakcjonizmu. W książce przedstawiono dociekania naukowe skupione wokół uwarunkowań zachowań pracowników w różnorodnych organizacjach. Dotyczą one zależności między zmiennymi organizacyjnymi i społeczno-demograficznymi a zachowaniami pracowników. Autorzy poszukują odpowiedzi zarówno na pytania o charakterze szczegółowym jak i ogólnym i odpowiadają na wiele istotnych pytań, które mogą stanowić inspirację do dalszych poszukiwań naukowych. Publikacja kierowana jest do środowisk naukowych i osób zainteresowanych tematyką zachowań organizacyjnych. 
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

ZACHOWANIA ORGANIZACYJNE Organizacja jako przestrzeń kształtowania zachowań pracowników ZACHOWANIA ORGANIZACYJNE Organizacja jako przestrzeń kształtowania zachowań pracowników pod redakcją Izabeli Bednarskiej-Wnuk Joanny Małgorzaty Michalak Ilony Świątek-Barylskiej Izabela Bednarska-Wnuk – Uniwersytet Łódzki, Wydział Zarządzania, Zakład Zarządzania Wiedzą 90-237 Łódź, ul. Matejki 22/26 Joanna Małgorzata Michalak, Ilona Świątek-Barylska – Uniwersytet Łódzki, Wydział Zarządzania Zakład Metodologii Organizacji i Zarządzania, 90-237 Łódź, ul. Matejki 22/26 RECENZENCI Wanda Błaszczyk, Stefan Lachiewicz Agnieszka Zakrzewska-Bielawska, Marek Jabłoński REDAKCJA TECHNICZNA Katarzyna Zajączkowska PROJEKT OKŁADKI czartart.com: Magdalena Muszyńska, Izabela Surdykowska-Jurek Zdjęcie wykorzystane na okładce: © yekophotostudio – depositphotos.com Publikacja objęta Patronatem Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania PAN Wydrukowano z gotowych materiałów dostarczonych do Wydawnictwa UŁ © Copyright by Uniwersytet Łódzki, Łódź 2015 Wydane przez Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Wydanie I. W.07020.15.0.K Ark. druk. 13,875 ISBN 978-83-7969-804-2 e-ISBN 978-83-7969-805-9 Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 90-131 Łódź, ul. Lindleya 8 www.wydawnictwo.uni.lodz.pl e-mail: ksiegarnia@uni.lodz.pl tel. (42) 665 58 63, faks (42) 665 58 62 SPIS TREŚCI Wprowadzenie ........................................................................................................................... 7 Anna Adamik – Partnerstwo substanowiące, kontraktowe i kontekstowe – zachowania kluczowe dla nowoczesnych organizacji ............................................................................ 9 Substancial, contractual and contextual partnering – key behaviours of modern organizations .. 24 Milena Gojny-Zbierowska – Postrzegane wsparcie organizacyjne a osobowość pracownika .. 25 The impact of personality on perceived organizational support .................................................. 33 Piotr Grajewski – Strukturalne uwarunkowania zachowań w organizacjach funkcjonalnych i procesowych ..................................................................................................................... 35 Structural determinants of behavior in organizations of functional and proces characteristics .... 47 Magdalena Grębosz, Jacek Otto – Wybrane aspekty komunikacji wewnętrznej w szkolnictwie wyższym, w kontekście koncepcji employer branding .............................. 49 Chosen issues of internal communication in higher education in context of employer branding concept ................................................................................................................................ 56 Marek Jabłoński – Kompetencje a role współczesnego menedżera .......................................... 57 Competences and roles of contemporary manager ...................................................................... 66 Agnieszka Jagoda – Formy zespolenia pracy w grupach kapitałowych – doniesienia z badań empirycznych ...................................................................................................................... 67 Work integration level in capital groups – the report of empirical research ................................ 75 Dominika Latusek-Jurczak – Model technologicznego start-upu charakterystycznego dla Doliny Krzemowej: możliwości transferu .......................................................................... 77 Hyper-growth: challenges from OB perspective .......................................................................... 88 Janusz Marek Lichtarski – Rodzaje i następstwa heterarchii – wybrane aspekty wielości i zmienności ośrodków władzy w organizacji. Wyniki badań empirycznych ..................... 89 Forms and consequences of heterarchy – certain aspects of the variety and variability of authority centers in organization. Results of empirical research ......................................... 102 6 Spis treści Marek Makowiec, Arkadiusz Potocki – Przewodzenie jako instrument kształtowania innowacyjności w organizacjach ......................................................................................... 103 Leadership as a tool to shape innovation in organizations ........................................................... 119 Jerzy Mrówka, Bernard Ziębicki – Model zarządzania w Lasach Państwowych .................... 121 Management model in Polish State Forests ................................................................................. 133 Bogdan Nogalski, Przemysław Niewiadomski – Koncepcja agenta wspierającego controlling menedżerski – elastyczność i jej przesłanka w kierunku transformacji wiedzy menedżerskiej ..................................................................................................................... 135 The concept of an agent supporting management control – flexibility and its premise towards the transformation of management knowledge ................................................................... 151 Aleksandra Olejniczak – Zarządzanie zasobami załogi jako metoda pomagająca wyeliminować błąd ludzki w liniach lotniczych ................................................................. 153 Crew Resource Management as the method helping to eliminate the human error in the airline industry ............................................................................................................................... 162 Małgorzata Spychała – Zarządzanie kompetencjami studentów na kierunku Zarządzanie Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej ................................................ 163 Students’ competencies management in the field of Management at the Faculty of Organization and Management Technical University of Lodz ............................................ 178 Adam Stabryła – Formuły oceny procesów zarządzania w przedsiębiorstwie ........................... 179 Formulas for assessing management processes in a company ..................................................... 191 Janusz Strużyna, Ewa Stańczyk-Hugiet, Katarzyna Piórkowska – Podejście wielopoziomowe do ewoluującej organizacji ..................................................................... 193 An evolving organization: a multilevel approach ........................................................................ 210 Maria Janina Szymankiewicz – Zmiany w sektorze pozarządowym? ...................................... 211 Changes in ngos? ......................................................................................................................... 221 Wprowadzenie Od wielu lat pracownicy pozostają w centrum uwagi przedstawicieli nauk o zarządzaniu. Osoba przyjmowana do pracy jest dorosłą, ukształtowaną jednost- ką o określonym typie osobowości, z własnymi przekonaniami, systemem warto- ści i doświadczeniami. Z chwilą, kiedy podejmuje pracę dla określonej firmy, wkracza w obszar, który wywiera wpływ na jego/jej zachowanie. Organizacja staje się przestrzenią kształtowania zachowań pracowników. To niezwykle waż- ne i jednocześnie złożone zagadnienie jest przedmiotem rozważań zawartych w niniejszej monografii. Zachowanie definiowane jest przez psychologów jako wyraz przystosowania się do środowiska1. W tradycji wywodzącej się z badań nad osobowością sądzo- no, że otoczenie jest obiektem oddziaływań, których źródła tkwią w osobie. Z kolei behawioryści twierdzili, że zależność ta jest odwrotna, tzn. że otoczenie (sytuacja) determinuje zachowania osoby. W latach trzydziestych XX w. oba podejścia zostały zintegrowane przez Kurta Lewina, który stwierdził, że zacho- wanie jest funkcją osoby i sytuacji2. Na gruncie tej tezy nastąpił rozwój interak- cjonizmu, „poglądu, zgodnie z którym wkład w różnice indywidualne w zacho- waniu (…) ma nie tylko osoba (cecha) i nie tylko środowisko, lecz także interak- cja między nimi. W zależności od specyfiki sytuacji każdy z nich może być do- minujący”3. Rozważania zaprezentowane w niniejszej monografii wpisują się w nurt dociekań naukowych mających na celu zidentyfikowanie źródeł, form i uwarun- kowań zachowań pracowników. Autorzy opracowania poszukują odpowiedzi zarówno na pytania o charakterze szczegółowym jak i ogólnym. Dzięki temu przekazujemy Czytelnikom monografię, w której znajdują się nie tylko dyskusje na i społeczno -demograficznymi a zachowaniami pracobiorców, ale także opis prognozowa- nych kierunków zmian i ich konsekwencji dla organizacji i zatrudnionych w nich pracowników. temat zależności między zmiennymi organizacyjnymi 1 Gerrig R. J., Zimbardo P.G., Psychologia i życie, PWN, Warszawa 2009, s. 4. 2 Czarnota-Bojarska J., Dopasowanie człowiek–organizacja i tożsamość organizacyjna, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2010, s. 9. 3 Strelau J. (red.)., Psychologia. Podręcznik akademicki. Psychologia ogólna, t. 2, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2007, s. 660. 8 Wprowadzenie Mamy nadzieję, że niniejsza monografia daje nie tylko odpowiedzi na szereg istotnych pytań, ale jednocześnie skłania do stawiania kolejnych, tym samym inspirując do dalszych poszukiwań naukowych. Ilona Świątek-Barylska Izabela Bednarska-Wnuk Joanna Małgorzata Michalak Anna Adamik* Partnerstwo substanowiące, kontraktowe i kontekstowe – zachowania kluczowe dla nowoczesnych organizacji 1. Wstęp Coraz liczniejsze badania wskazują, iż ze względu na rosnące wymagania klientów, nasilanie się presji konkurentów oraz postęp informacyjny, technolo- giczny i społeczny przedsiębiorstwa swą strategiczną ścieżkę rozwoju muszą coraz intensywniej opierać na różnego typu relacjach. Zarówno te zewnętrzne, jak i wewnętrzne tworzą podstawowy dla ich skutecznego funkcjonowania tzw. ekosystem biznesu. Stanowi on współczesny odpowiednik, klasycznej już, kate- gorii sektora, czy też mikrootoczenia przedsiębiorstw (Teece 2007: 1319–1350). Każde przedsiębiorstwo musi umieć, nie tyle dostosowywać się do niego, ale współtworzyć swój własny ekosystem. Jego jakość, sprawność czy konkurencyj- ność zależy nie tylko od zasobów i umiejętności poszczególnych, inicjujących takie ekosystemy organizacji, ale od struktury i jakości wykreowanych, i eksploa- towanych przez nie sieci relacji z różnego typu partnerami. Współcześnie, kon- kurencja bowiem odbywa się już nie między pojedynczymi podmiotami, ale między sieciami organizacji, które umiejętnie zarządzają zgromadzonymi wspól- nymi siłami, często też pozyskanymi w dostępie zasobami, których nie zawsze są właścicielami (Iassiti, Levien 2004). „Postawienie” na odpowiednich partnerów i nawiązanie z nimi (na odpowiednich zasadach) relacji współpracy, to istotne dziś źródło – nie tylko konkurencyjności, ale i zabezpieczenie długookresowego rozwoju wielu ekosystemów, a więc i wielu organizacji (Adner, Kapoor 2010: 306–333). Strategicznie istotnymi partnerami są dla organizacji ich kluczowi interesa- riusze (właściciele, pracownicy, dostawcy, klienci, konkurenci, organizacje pu- bliczne i społeczne itp.). Relacje z nimi powinny być we wspomnianych ekosys- temach w sposób szczególny przemyślane, pielęgnowane i eksploatowane. Dla optymalnego ich wykorzystania warto nawiązywać je na zasadach partner- skich. Partnerstwo z racji swej specyfiki jest bowiem swoistą grą o sumie do- * Dr, adiunkt, Katedra Zarządzania, Wydział Organizacji i Zarządzania, Politechnika Łódzka. 10 Anna Adamik datniej (charakter win-win), w której każdy z aktywnie angażujących się w nią uczestników zyskuje – adekwatne do swego wkładu – korzyści. Mogą one być generowane na wielu, różnie klasyfikowanych płaszczyznach (np. wewnętrznej i zewnętrznej; społecznej, technicznej, zasobowej, finansowej, organizacyjnej, marketingowej; krótko, średnio, długookresowej; strategicznej, taktycznej czy operacyjnej itp.). Korzystać mogą z nich zarówno organizacje publiczne, spo- łeczne, jak i komercyjne; produkcyjne, jak i handlowe, czy usługowe; tak mikro, małe, jak i duże. Choć można podejmować się prób oceny roli i przydatności działań partnerskich z różnych perspektyw, i dla różnego typu organizacji, w literaturze zagadnienia wciąż odnotowuje się stosunkowo niewiele tego typu opracowań. Aby w pewnym stopniu przyczynić się do ograniczenia tej luki ba- dawczej podjęto się obserwacji dojrzałości partnerstwa strategicznego mikro, małych i średnich przedsiębiorstw z podstawowymi typami ich interesariuszy oraz identyfikacji jego wpływu na ich konkurencyjność. Pomiotem badań było 251 MSP funkcjonujących na terenie Polski w latach 2009–2013. Materiał ba- dawczy gromadzono metodą ankietową. W związku z powyższym celem opracowania jest próba zidentyfikowania specyfiki i zasygnalizowania roli partnerstwa strategicznego mikro, małych i średnich przedsiębiorstw w relacjach z podstawowymi grupami ich interesariu- szy, a więc partnerstwa substanowiącego (między właścicielami, właścicieli z pracownikami, pomiędzy pracownikami), kontraktowego (z dostawcami, klien- tami i konkurentami) oraz kontekstowego (z organizacjami publicznymi i spo- łecznymi) w procesach kształtowania ich konkurencyjności. 2. Specyfika partnerstwa strategicznego i oceny jego dojrzałości Partnerstwo strategiczne, choć przez wielu autorów w bardzo zróżnicowany sposób definiowane (Adamik 2013), można sprowadzić do poziomu specyficz- nego, stosowanego przez dwie lub więcej współpracujących organizacji podej- ścia do zarządzania. Podejście to wdrażane jest w celu osiągnięcia przez partne- rów określonych zamierzeń/przedsięwzięć dzięki wzajemnemu wsparciu podczas zwiększania efektywności zasobów każdego z nich. Wymaga ono wykształcenia między partnerami szczególnych relacji oraz praktykowania konkretnych zachowań m.in.: (Trusting the Team…; Dyer 1997; Grover, Cheon, Teng 1996; Cravens, Piercy, Shipp 1996): • relacji otwartych, opartych na zaufaniu, • relacji nakierowanych na realizację wspólnych celów, • uzgodnionych metod rozwiązywania problemów, • akceptowanego przez strony podziału zadań, kosztów i zysków, • aktywnego poszukiwania ciągłych ulepszeń, • zachowania wspólnie uzgodnionego dla stron poziomu autonomii, Partnerstwo substanowiące, kontraktowe i kontekstowe… 11 • niezależności w zakresie działań nie wchodzących w obszar porozu- mienia, • czystych stosunków współpracy, w których strony tworzą z upływem czasu współpracy silne, rozległe więzi społeczne, ekonomiczne, usługo- we i techniczne, • więzi, które w praktyce współdziałania mają na celu m.in.: obniżanie kosztów całkowitych i powiększanie różnego typu wartości dla zaanga- żowanych stron, • relacji wymiany, w ramach których wszystkie strony dzięki współpracy wygrywają uzyskując z czasem przewagę nad podmiotami spoza więzi, • długoterminowych relacji opartych na wzajemnym zaufaniu i pracy zespołowej, • dzielenia się zarówno ryzykiem, jak i korzyściami, • współpracy między właścicielami, kadrą kierowniczą i pracownikami, • współpracy dostawców z dostawcami, dostawców z klientami, dostaw- ców z konkurentami, • skupienia się na tym, co każda ze stron robi najlepiej, • ustalenia obowiązujących strony zasad współpracy oraz zestawu zadań i obowiązków dla każdego z partnerów, • wielostronnych relacji współpracy związanych z rozwojem wiedzy, kom- petencji technologicznych i odpowiednich zdolności partnerów. Ilość i jakość powyższych parametrów w zachowaniach badanych podmio- tów i realizowanych procesach1 współpracy świadczy o poziomie dojrzałości praktykowanego przez nie partnerstwa strategicznego. Z racji bowiem swej isto- ty, dojrzałość to pełne ukształtowanie, czyli posiadanie wszystkich typowych cech w odniesieniu do badanych zjawisk społecznych czy kulturowych na naj- wyższym poziomie (Słownik Języka Polskiego 2013). Dojrzałość organizacji w zakresie danego zjawiska to stopień jej przygotowania do pełnienia związa- nych z nim zadań oraz realizacji wyznaczonych celów w sposób kompleksowy (Skrzypek 2013: 11–26). To atrybut funkcjonowania zarówno ludzi, jak i organi- zacji. To także normatywny, postulowany sposób postępowania w różnych sfe- rach i na wielu poziomach. W kontekście nowego paradygmatu rozwoju współ- czesnych organizacji jako organizacji zrównoważonych o ich dojrzałości świad- czą zrównoważone podejście do zarządzania, zintegrowane podejście do odpo- wiedzialności, oparcie relacji społecznych w organizacji na zaufaniu oraz zinte- growanie dojrzałości specjalistycznych w spójną dojrzałość holistyczną (Adam- czyk 2001). W organizacji można dojrzałość rozpatrywać jako dojrzałość zarząd- 1 Proces odnosi się do systematycznego sposobu wykonywania określonych działań, pewnej rutyny organizacyjnej. Powtarzalność, usankcjonowana procedurami oraz instrukcjami działania, zmierza do zapewnienia organizacji stabilności. 12 Anna Adamik czą, procesową np. w zakresie technologii, wiedzy, kultury, prakseologii (Skrzy- pek 2014: 580), a także relacji np. partnerskich. Nie wszystkie podmioty są w stanie, bądź też chcą praktykować w pełni doj- rzałe zachowania/procesy/relacje w praktyce swego funkcjonowania. Orientacja na procesy w całej organizacji może nie osiągać tych samych poziomów dojrza- łości. Dostrzegalne mogą być obszary przodujące, przeciętnie i słabo rozwinięte w zakresie badanych procesów. Rozbieżności w poziomach dojrzałości badanych zjawisk w ich ramach mogą mieć charakter organizacyjny, techniczny, kompe- tencyjny, kulturowy i/lub motywacyjny. Dysproporcje takie mogą prowadzić organizację na niewłaściwą trajektorię rozwoju, co w długim okresie może pro- wadzić do obniżenia jej efektywności (Nowosielski 2012) i konkurencyjności. Dotyczy to także działań partnerskich – nie wszystkie z sygnalizowanych zacho- wań partnerskich są w zasięgu poszczególnych organizacji. Ich partnerstwo nie zawsze jest więc w pełni dojrzałe. Przekłada się to na fakt, iż nie czerpią one w związku z tym optymalnego zestawu płynących z dojrzałości partnerstwa stra- tegicznego korzyści, a zatem wysoko pozycjonowanej, realnej przewagi konku- rencyjnej opartej na partnerstwie strategicznym. Organizacje, w różnych obsza- rach swego funkcjonowania, mogą zatem „stawiać” na różny zakres działań part- nerskich, co w odmienny sposób pozwala opisywać strukturę ich dojrzałości, a na jej podstawie oceniać źródła i efektywność ich partnerstwa strategicznego. Badacze dojrzałości procesów organizacyjnych sygnalizują różne możli- wości oceniania dojrzałości tego typu zjawisk. Wśród ich propozycji wyróż- nić warto: • podejście, w którym dojrzałość to zdolność organizacji i badanego proce- su do systematycznego zapewnienia lepszych wyników biznesowych, a zatem tym wyższa dojrzałość danego procesu, im generuje on wyższe wyniki (Rosemann, De Bruin 2005; Hammer 2007: 11–123); • podejście, w którym ocenia się stopień identyfikacji, zarządzania, pomia- ru, kontroli i efektywności badanego procesu (Humphrey 1987: 2); • podejście, w którym zwraca się uwagę na zakres w jakim procesy są zde- finiowane, zarządzane, elastyczne, mierzone i efektywne (Grajewski 2009: 385); • podejście, w którym ocenia się na ile procesy są wydajne, przewidywal- ne, dostarczają wyników o wysokiej jakości (Aukszol, Chomuszko 2012: 42); • podejście oceniające na ile badane procesy są przypadkowe, powtarzalne, udokumentowane, mierzone i doskonalone (CMMI Product Team 2010: 2–10); Partnerstwo substanowiące, kontraktowe i kontekstowe… 13 • podejścia oparte na modelach dojrzałości procesowej2 (Kalinowski 2011: 173–187) np.: Process management maturity assessment PMMA (Rohloff 2009: 128–142), McCormak maturity model/Business process orientation maturity model –MMM/BPOMM (McCormack 2009: 792–815); • podejścia oparte na modelach dojrzałości organizacyjnej np. Enterprise Architekture Maturity Model, Configuration Maturity Model, Change Proficienty Maturity Model, The Treading Maturity Model (Wyrozębski, Juchnowicz, Matelski 2012: 127–128). Szczególnie ciekawe wydają się podejścia oparte na modelach dojrzałości procesowej, gdyż pomagają w identyfikacji, opisie, analizie i ocenie bieżącego stanu dojrzałości analizowanych procesów, a zarazem umożliwiają określenie pożądanego ich stanu docelowego. Stanowią one bowiem bardzo często formę zestawu podstawowych wymagań, bądź ramowych wytycznych danego procesu. Poza tym na ich bazie pojawia się możliwość oceny efektywności analizowanych procesów, gdyż jak twierdzi D. Fisher zdiagnozowana wyższa dojrzałość danego procesu świadczy zwykle o jego wyższej efektywności, niższych kosztach, więk- szym zadowoleniu jego klientów, budowaniu w oparciu o niego trwalszej prze- wagi konkurencyjnej przedsiębiorstwa (Fisher 2004). 3. Partnerzy i obszary partnerstwa strategicznego Pełne, dojrzałe partnerstwo strategiczne, to nie tylko zachowania badanych o pewnych, zasygnalizowanych powyżej cechach. Dojrzałe partnerstwo, to także właściwe zachowania we wszystkich podstawowych dla funkcjonowania organi- zacji obszarach (kompleksowy sposób podejścia). W różny sposób można syste- matyzować obszary działań partnerskich. Każda z klasyfikacji stanowić może ocenę jego dojrzałości z zupełnie innej perspektywy. Biorąc jako kryterium ana- liz, np. trwałość nawiązywanych relacji partnerskich można oceniać dojrzałość krótko, średnio lub długookresową, a poddając pod obserwację płaszczy- znę/poziom zarządzania na jakim są one nawiązywane analizować dojrzałość partnerstwa strategicznego, taktycznego, czy operacyjnego. Ciekawym, a jedno- cześnie wyraziście obrazującym rolę różnych typów partnerstwa dla przedsię- biorstw np. różnej wielkości czy branży jest kryterium identyfikujące rodzaj partnerów z jakimi nawiązywane są relacje partnerskie. W najpowszechniejszych podejściach partnerami tymi są interesariusze organizacji (Mitchel, Agle, Wood 1997) (oczywiście nie wyklucza się również klasyfikowania partnerów w inny, specyficzny dla celów konkretnego badania sposób, np. partnerzy indywidualni 2 Model dojrzałości procesowej to uporządkowany zbiór elementów, który opisuje właściwo- ści skutecznych procesów na różnych etapach rozwoju, a także podkreśla poziomu dojrzałości oraz sposoby przechodzenia między nimi (Garcia-Mireles, Moraga, Garcia 2012: 13–18). 14 Anna Adamik i instytucjonalni; partnerzy krajowi i zagraniczni; partnerzy prywatni, publiczni, społeczni; partnerzy w zakresie produkcji, handlu czy usług itp.). Należą do nich zarówno interesariusze wewnętrzni, jak i zewnętrzni. Interesariuszami wewnętrznymi są właściciele/udziałowcy/akcjonariusze, kadra menedżerska oraz pracownicy. Przedmiotem analiz powinno być w związ- ku z powyższym partnerstwo właścicielskie, czyli charakter relacji pomiędzy właścicielami oraz w relacjach właścicieli z ich bezpośrednimi współpracowni- kami, czyli kadrą menedżerską, a także partnerstwo pracownicze, czyli relacje panujące między kadrą i pracownikami, a także samymi pracownikami. Stanowią one łącznie kategorię partnerstwa substanowiącego, czyli partnerstwa podmio- tów decydujących o zaistnieniu (ukonstytuowaniu) i bazowej dla codziennego funkcjonowania organizacji, jakości działań. Ich wiedza, doświadczenie, zrozu- mienie i zgranie wyznaczają możliwości, charakter, dynamikę, zakres i zasięg podejmowanych przedsięwzięć wewnętrznych oraz zewnętrznych. Interesariusze zewnętrzni to kolejne dwie kategorie partnerów. Pierwsza – to interesariusze kontraktowi, którzy poprzez nawiązywane z organizacją rela- cje biznesowe (kontrakty) determinują warunki oraz okres jej funkcjonowania na rynku. Należą do nich zarówno dostawcy, klienci, jak i konkurenci. Generowane w relacjach z nimi partnerstwo kontraktowe usprawnia (przyspiesza, obniża koszty, podnosi jakość, ogranicza ryzyko) procesy zaopatrzeniowe, komunika- cyjne, badawczo-rozwojowe, produkcyjne, sprzedażowe czy marketingowe. Drugą jego kategorię stanowią interesariusze kontekstowi. Wyznaczają oni swy- mi opiniami i decyzjami prawne i społeczne ramy oraz warunki akceptowalności produktów i usług oferowanych przez organizacje (kontekst ich rynkowego funkcjonowania). Należą do nich różnego typu organizacje publiczne (np. jed- nostki samorządu terytorialnego, instytucje otoczenia biznesu np. agencje rozwo- ju lokalnego i regionalnego, ośrodki szkoleniowo-doradcze, organizacje repre- zentujące przedsiębiorców, centra transferu technologii, instytuty i ośrodki nau- kowo-badawcze, fundusze pożyczkowe i doręczeniowe, inkubatory przedsiębior- czości, parki i centra technologiczne itp.) oraz społeczne (organizacje pracodaw- ców np. Konfederacja Pracodawców Polskich, Konfederacja Pracodawców Pry- watnych, BCC, itp. związki zawodowe, różnego typu stowarzyszenia, funda- cje związane z ochroną środowiska, reprezentowaniem interesów i proble- mów różnego typu grup społecznych, np. kobiet, dzieci, środowiska naturalne- go, klientów, społeczności lokalnych itp. Bliskie relacje z nimi to partnerstwo kontekstowe. Panujące w ramach poszczególnych grup oraz między nimi a daną organiza- cją postawy (kooperacyjne, niekooperacyjne, czy też dominujące zachowania względem otoczenia), zaufanie (oparte na reputacji czy historii współdziałania), a także wypracowane warunki i zasady współpracy (np. zaangażowanie, wza- jemność, dzielenie się informacjami) stanowią o jakościowej ocenie (Czakon 2008: 212) realizowanego przez nie partnerstwa. Partnerstwo substanowiące, kontraktowe i kontekstowe… 15 4. Metodyka badań Uznając, iż partnerstwo strategiczne przedsiębiorstw jest swego rodzaju pro- cesem budowy bliskich, partnerskich relacji ze świadomie wyselekcjonowanymi podmiotami w celu generowania ich konkurencyjności, przy tym inspirując się modelami dojrzałości procesowej skonstruowano model budowy dojrzałości partnerstwa strategicznego przedsiębiorstw (patrz rysunek 1)3. Wielo obszarowe/pełne/dojrzałe Przewaga konkurencyjna oparta na partnerstwo strategiczne partnerstwie strategicznym o w t s r e n t r a P e n j y c a z i n a g r o y z d ę i m z r t ą n w e w o w t s r e n t r a P e n j y c a z i n a g r o Partnerstwo kontekstowe (międzysektorowe) (intersectoral con- textual partnering) Partnerstwo kontraktowe (wewnątrzsektoro- we) (intrasectoral con- tractual partnering) Partnerstwo substanowiące pracownicze (labor substancial partnering) Partnerstwo substanowiące właścicielskie (substancial owner partnering) 9. Partnerstwo z organizacjami społecz- nymi (socio-private partnering) 8. Partnerstwo z organizacjami publicz- nymi (public-private partnering) 7. Partnerstwo z konkurentami (partnering in coopetition) 6. Partnerstwo z klientami (non competitive for disposal partner- ing) 5. Partnerstwo z dostawcami (non competitive in the supply partner- ing) 4. Partnerstwo pomiędzy pracownikami (employees partnering) 3.Partnerstwo w relacjach kierownictwa z pracownikami (management-employees partnering) 2. Partnerstwo w relacjach kierownictwa z właścicielami (management-owners partnering) 1. Partnerstwo pomiędzy właściciela- mi/udziałowcami (between owners partnering) a w t s r e n t r a p a i n a w e z r j o d s e c o r P Rysunek 1. Model dojrzałości partnerstwa strategicznego przedsiębiorstw Źródło: opracowanie na podstawie Adamik (2013: 13–25). 3 Szerzej jego istotę opisano w Adamik (2013: 13–25). w t s r o i b ę i s d e z r p o g e n z c i g e t a r t s
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Zachowania organizacyjne. Organizacja jako przestrzeń kształtowania zachowań pracowników
Autor:
, ,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: