Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00369 009678 10453530 na godz. na dobę w sumie
Zgrana drużyna rodzinna! Jak bez krzyków i zrzędzenia nakłonić dzieci do współpracy - książka
Zgrana drużyna rodzinna! Jak bez krzyków i zrzędzenia nakłonić dzieci do współpracy - książka
Autor: Liczba stron: 240
Wydawca: Sensus Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-1622-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> psychologia i filozofia >> rodzicielstwo i psychologia dziecka
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).
Dzisiejsze zakochane dziecko to to, które wczoraj przytulaliśmy.
Dzisiejsze roztropne dziecko to to, któremu wczoraj dodawaliśmy otuchy.
Dzisiejsze serdeczne dziecko to to, któremu wczoraj okazywaliśmy miłość.
Dzisiejsze mądre dziecko to to, które wczoraj wychowaliśmy.
Dzisiejsze wyrozumiałe dziecko to to, któremu wczoraj przebaczyliśmy.
Dzisiejszy człowiek, który żyje miłością i pięknem, to dziecko, które wczoraj żyło radością.
Ronald Russell

Bycie zgraną rodziną to sport drużynowy - najważniejsza jest idealna współpraca i oddany trener. Grajcie do jednej bramki, unikajcie kontuzji i nie opuszczajcie boiska przed końcem meczu!

Bez względu na to, jak zaradną, odpowiedzialną i przedsiębiorczą jesteś osobą, Twoje ukochane dziecko pewnie niejeden raz wystawiło na próbę Twoją cierpliwość i nerwy. Czy przebiegła Ci kiedykolwiek przez głowę myśl, że może nie jesteś tak dobrym rodzicem, jakim chciałbyś być? Czy marzysz o tym, by Wasze codzienne potyczki zamieniły się w harmonijną koegzystencję? Czy chcesz wreszcie móc przestać krzyczeć, zrzędzić i nieustannie prawić kazania? W takim razie skorzystaj z rad doświadczonej terapeutki oraz poznaj sprawdzone pomysły innych ludzi, którym udało się ulepszyć swoje życie rodzinne.

Dziecko, które nie chce z Tobą współpracować, potrafi skutecznie zakłócić harmonię panującą w Waszym domu. Zamiast przekupywać, grozić czy błagać swoją pociechę, sięgnij po metody, które pozwolą Wam wyjść z twarzą z trudnych sytuacji. I, co istotne - które sprawdzają się za każdym razem!

Grunt to rodzinka!

Elizabeth Pantley jest szczęśliwą mamą trójki dzieci.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Zgrana dru¿yna rodzinna! Jak bez krzyków i zrzêdzenia nak³oniæ dzieci do wspó³pracy Autor: Elizabeth Pantley T³umaczenie: Przemys³aw Gancarczyk ISBN: 978-83-246-1622-0 Tytu³ orygina³u: Kid Cooperation: How to Stop Yelling, Nagging and Pleading and Get Kids to Cooperate Format: A5, stron: 240 Dzisiejsze zakochane dziecko to to, które wczoraj przytulaliœmy. Dzisiejsze roztropne dziecko to to, któremu wczoraj dodawaliœmy otuchy. Dzisiejsze serdeczne dziecko to to, któremu wczoraj okazywaliœmy mi³oœæ. Dzisiejsze m¹dre dziecko to to, które wczoraj wychowaliœmy. Dzisiejsze wyrozumia³e dziecko to to, któremu wczoraj przebaczyliœmy. Dzisiejszy cz³owiek, który ¿yje mi³oœci¹ i piêknem, to dziecko, które wczoraj ¿y³o radoœci¹. Ronald Russell Bycie zgran¹ rodzin¹ to sport dru¿ynowy - najwa¿niejsza jest idealna wspó³praca i oddany trener. Grajcie do jednej bramki, unikajcie kontuzji i nie opuszczajcie boiska przed koñcem meczu! Bez wzglêdu na to, jak zaradn¹, odpowiedzialn¹ i przedsiêbiorcz¹ jesteœ osob¹, Twoje ukochane dziecko pewnie niejeden raz wystawi³o na próbê Twoj¹ cierpliwoœæ i nerwy. Czy przebieg³a Ci kiedykolwiek przez g³owê myœl, ¿e mo¿e nie jesteœ tak dobrym rodzicem, jakim chcia³byœ byæ? Czy marzysz o tym, by Wasze codzienne potyczki zamieni³y siê w harmonijn¹ koegzystencjê? Czy chcesz wreszcie móc przestaæ krzyczeæ, zrzêdziæ i nieustannie prawiæ kazania? W takim razie skorzystaj z rad doœwiadczonej terapeutki oraz poznaj sprawdzone pomys³y innych ludzi, którym uda³o siê ulepszyæ swoje ¿ycie rodzinne. Dziecko, które nie chce z Tob¹ wspó³pracowaæ, potrafi skutecznie zak³óciæ harmoniê panuj¹c¹ w Waszym domu. Zamiast przekupywaæ, groziæ czy b³agaæ swoj¹ pociechê, siêgnij po metody, które pozwol¹ Wam wyjœæ z twarz¹ z trudnych sytuacji. I, co istotne – które sprawdzaj¹ siê za ka¿dym razem! Grunt to rodzinka! • Naucz siê skutecznie wyrabiaæ w dziecku dyscyplinê i poczucie obowi¹zku. • Przekazuj jasne instrukcje, zapewniaj wybór i zadawaj pomocne pytania. • Naucz dziecko kontrolowaæ gniew i rozumieæ swoje emocje. • Spraw, by konfliktowe rodzeñstwo og³osi³o zawieszenie broni. • Zadbaj o wysokie poczucie wartoœci i pewnoœæ siebie Twojego malucha. • Poznaj wyj¹tkowo skuteczne metody, takie jak: time out czy regu³a Babuni . Elizabeth Pantley jest szczêœliw¹ mam¹ trójki dzieci. Spis treĂci Od wydawcy Sïowo wstÚpne Przedmowa PodziÚkowania Wprowadzenie 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Jaki jest Twój styl wychowawczy? Klucze do zwieñczonego sukcesem wychowywania dzieci Wspóïpraca Karanie a dyscyplinowanie Budowanie poczucia wïasnej wartoĂci Twojego dziecka Jak wyksztaïciÊ dobre relacje pomiÚdzy rodzeñstwem Dlaczego odczuwam taki gniew? Jak mogÚ sobie z tym poradziÊ? Jak moĝesz zatroszczyÊ siÚ o innych, jeĝeli nie troszczysz siÚ o siebie? Pomysïy — a nie rozwiÈzania O autorce 7 9 11 13 15 23 33 53 79 113 129 145 169 195 240 1 Jaki jest Twój styl wychowawczy? Quiz rozpoczynajÈcy siÚ na stronie 24 pomoĝe Ci w zidentyfikowaniu Twojego stylu wychowawczego — to podstawa, od której moĝesz rozpoczÈÊ pracÚ. By staÊ siÚ lepszym rodzicem, musisz zrozumieÊ, jaki styl wychowawczy repre- zentujesz teraz. Obiektywne spojrzenie na samego siebie moĝe byÊ trudne. Ten quiz Ci w tym pomoĝe. Przeczytaj kaĝde pytanie i wybierz odpowiedě, która najbardziej od- powiada temu, co wydaje Ci siÚ, ĝe zrobiïbyĂ w danej sytuacji. Nawet jeĝeli Twoje dziecko jest starsze lub mïodsze niĝ dziecko wystÚpujÈce w danym przy- kïadzie, moĝesz udzieliÊ odpowiedzi opartej na tym, co myĂlisz, ĝe zrobiïbyĂ. Nie zaznaczaj odpowiedzi, która wydaje Ci siÚ poprawna. Zamiast tego spróbuj postawiÊ siÚ w danej sytuacji i wybierz odpowiedě, która najlepiej odzwierciedla Twoje moĝliwe zachowanie. Swoich odpowiedzi nie musisz nikomu pokazywaÊ. Quiz zostaï stworzony po to, aby pomóc Ci obiektywnie spojrzeÊ na siebie jako rodzica, tak abyĂ mógï zidentyfikowaÊ obszary, w któ- rych musisz wprowadziÊ zmiany. Zapisz szybko swoje odpowiedzi na kartce. Po skompletowaniu od- powiedzi pokaĝÚ Ci, jak obliczyÊ jego wynik. Quiz pomoĝe Ci okreĂliÊ Twój aktualny styl wychowawczy oraz sposoby na to, aby pozytywnie go rozwinÈÊ, jeĂli istnieje taka potrzeba. Jeĝeli masz partnera, byïoby dobrze, gdyby kaĝde z was odpowiedziaïo na pytania quizu oddzielnie, a po skoñczeniu tego za- dania abyĂcie porównali swoje odpowiedzi. Po prostu skseruj strony, na których znajduje siÚ quiz. 24 Zgrana druĝyna rodzinna! Quiz: Jaki jest Twój styl wychowawczy? 1. Twoja córeczka ma wielki atak histerii w sklepie spo- ĝywczym, poniewaĝ chce darmowe ciastko, które moĝna dostaÊ na stoisku piekarniczym. Odmawiasz, poniewaĝ to pora tuĝ przed obiadem. Wszyscy gapiÈ siÚ na Ciebie, a sprzedawca uĂmiecha siÚ i podaje dziewczynce ciastko. Ty... A Pozwalasz jej wziÈÊ ciastko. B ’apiesz jÈ za rÚkÚ i szybko odchodzisz od stoiska, wyjaĂniajÈc: „Kochanie, wiem, ĝe chciaïabyĂ to ciastko. Wiem, ĝe trudno jest odmówiÊ, kiedy ktoĂ proponuje Ci coĂ, co sprawia Ci przyjemnoĂÊ. Ale zbliĝa siÚ pora obiadu i ciastko popsuje Twój apetyt. Moĝesz zjeĂÊ ciastko w domu, po obiedzie. ProszÚ, przestañ pïakaÊ”. C ’apiesz jÈ za rÚkÚ albo podnosisz i udajesz siÚ w jakieĂ spokojne miejsce lub wychodzisz na zewnÈtrz, do samochodu, gdzie czekasz, aĝ siÚ uspokoi i bÚdzie gotowa na to, by wróciÊ do sklepu. D Krzyczysz na niÈ: „Nie dostaniesz ciastka! Niegrzeczna dziewczynka!”. Dajesz jej klapsa i mówisz: „W tej chwili przestañ siÚ tak zachowywaÊ, moja panno!”. 2. JesteĂ w kuchni i przygotowujesz obiad. Twoje dzieci sÈ w salonie i bijÈ siÚ o zabawkÚ. Nagle sïyszysz krzyk i pïacz. Jedno z dzieci wrzeszczy: „On zabraï mojÈ zabawkÚ!”. Drugie: „To on zaczÈï!”. Ty... A Mamroczesz do siebie: „Czemu te dzieci nigdy nie mogÈ siÚ zgodnie bawiÊ?”. B Wysïuchujesz uwaĝnie relacji na temat tego, co siÚ staïo, a potem karzesz winowajcÚ. C Sugerujesz, ĝeby dzieci wspólnie rozwiÈzaïy problem. D Wysyïasz jedno z dzieci (albo oboje) do jego pokoju na czas przerwy (stosujesz metodÚ „time out”). Jaki jest Twój styl wychowawczy? 25 3. Twoje dziecko chce wyjĂÊ na zewnÈtrz i bawiÊ siÚ. Od- mawiasz, poniewaĝ zbliĝa siÚ pora obiadu. Twoje dziecko mówi: „Och, proszÚ!”. Znów odmawiasz. Twoje dziecko nalega: „ObiecujÚ, ĝe pobawiÚ siÚ tylko 10 minut i wrócÚ. Nawet zabiorÚ ze sobÈ zegarek. Tylko do ogrodu... Pro- szÚ”. Ty... A Mówisz: „Dobrze. Ale bÈdě na pewno z powrotem za 10 minut”. B WyjaĂniasz swojemu dziecku, ĝe zaraz bÚdzie obiad i za kaĝdym razem, gdy pozwalasz na zabawÚ poza domem przed obiadem, kaĝdy siÚ spóěnia i obiad stygnie. Tïumaczysz, ĝe nie chcesz zrobiÊ mu na zïoĂÊ, a tylko pragniesz, aby wszyscy razem usiedli do stoïu. Twoje dziecko zauwaĝa, ĝe do obiadu zostaïo jeszcze 15 minut i ĝe pobawi siÚ na podwórku. MyĂlisz, ĝe jest rozsÈdne, wiÚc mówisz: „Dobrze, tylko masz wróciÊ, kiedy ciÚ zawoïam”. C Mówisz: „Moĝesz pobawiÊ siÚ na zewnÈtrz po obiedzie”. Kiedy Twoje dziecko nadal prosi, mówisz (znowu): „Moĝesz pobawiÊ siÚ na zewnÈtrz po obiedzie”. D Mówisz: „Przestañ marudziÊ”. Kiedy Twoje dziecko nadal jÚczy, stwierdzasz: „DosyÊ tego. Idě do swojego pokoju. Mam doĂÊ Twojego marudzenia i kaprysów — dziĂ wieczorem ĝadnej telewizji”. 4. Twoje dziecko guzdra siÚ, nie moĝe zdÈĝyÊ na czas i spóě- nia siÚ na szkolny autobus. Ty... A Odwozisz je do szkoïy. B Odwozisz je do szkoïy. Podczas podróĝy wyjaĂniasz znaczenie bycia zorganizowanym i postÚpowania rano wedïug ustalonego planu. Otrzymujesz od swego dziecka obietnicÚ, ĝe nastÚpnego dnia bardziej siÚ postara. C To nie moĝe siÚ zdarzyÊ. Rano w Twoim domu kaĝdy postÚpuje wedïug ĂciĂle okreĂlonego planu. D Mówisz: „Oto, czym siÚ koñczy marnowanie czasu. Teraz bÚdziesz musiaï pójĂÊ do szkoïy pieszo. WyciÈgnij z szafy swojÈ kurtkÚ”. 26 Zgrana druĝyna rodzinna! 5. Twój maluch stale dotyka pokrÚtïa na wieĝy hi-fi. Wie- lokrotnie mu tego zabraniaïeĂ. JesteĂ zmÚczony ciÈgïÈ walkÈ. Teraz robi to znowu, a Ty... A Ignorujesz go. I tak nic nie zepsuje. B Kupujesz mu dziecinnÈ wieĝÚ hi-fi, aby mógï siÚ niÈ bawiÊ. C Przestawiasz wieĝÚ na wyĝszÈ póïkÚ. D Bijesz go po rÚkach za kaĝdym razem, gdy dotyka pokrÚtïa. Nauczy siÚ, ĝe nie wolno siÚ nim bawiÊ. 6. Twoje dziecko ma szeĂÊ lat. Jak zwykle po wejĂciu do sa- lonu widzisz zabawki i ksiÈĝki rozrzucone i zaĂmiecajÈce kaĝdy centymetr kwadratowy podïogi. Masz doĂÊ tego nieporzÈdku, wiÚc... A Robisz gïÚboki wdech i zaczynasz sprzÈtaÊ pokój. B Siadasz ze swoim dzieckiem przy stole. WyjaĂniasz, ĝe dïuĝej nie bÚdziesz tolerowaÊ nieporzÈdku. Prosisz dziecko, aby zaproponowaïo, jak rozwiÈzaÊ ten problem. C Mówisz do swojego dziecka: „Zabawki majÈ leĝeÊ w pudeïku, a ksiÈĝki na póïce. OczekujÚ, ĝe posprzÈtasz ten pokój przed obiadem”. D Chwytasz kosz na Ămieci i wrzucasz wszystko do niego, wrzeszczÈc na swoje dziecko: „DosyÊ tego! Te rzeczy idÈ do Ămieci!”. 7. Jest 23:30. Twój dziesiÚciolatek Ăpi. Zauwaĝasz, ĝe pies nie dostaï jeĂÊ i nie byï wyprowadzony. To staïy problem, wiÚc teraz... A Karmisz i wyprowadzasz psa, pomrukujÈc gniewnie o braku odpowiedzialnoĂci u Twego dziecka. B Karmisz psa i wyprowadzasz go. Rano rozmawiasz z dzieckiem na temat odpowiedzialnoĂci zwiÈzanej z posiadaniem zwierzÈt. Jaki jest Twój styl wychowawczy? 27 C Karmisz psa i wyprowadzasz go. NastÚpnego dnia pomagasz swojemu dziecku stworzyÊ codzienny plan obowiÈzków, który ma mu o nich przypominaÊ. Omawiasz plan z dzieckiem i wprowadzasz go w ĝycie. D Budzisz swoje dziecko i mówisz: „Zejdě na dóï, nakarm i wyprowadě swojego psa! Mam dosyÊ robienia tego za ciebie”. 8. Zïota rybka Twojego oĂmiolatka zdechïa, poniewaĝ nie byïa karmiona. Karmienie rybki naleĝaïo do jego obowiÈzków. Twoje dziecko leĝy na kanapie i szlocha, a Ty... A Mówisz: „ProszÚ, nie pïacz, kochanie. KupiÚ ci innÈ zïotÈ rybkÚ. KupiÚ ci nawet dwie zïote rybki!”. B Czujesz siÚ winny, poniewaĝ nie nakarmiïeĂ rybki swojego dziecka. C Siadasz obok dziecka i mówisz: „Na pewno jest ci smutno, ĝe straciïeĂ swojÈ rybkÚ”. Wykazujesz zrozumienie dla smutku, jakie odczuwa Twoje dziecko, ale jest to jedna z tych lekcji ĝycia, które po prostu trzeba przejĂÊ. D Mówisz: „ByÊ moĝe to nauczy ciÚ, ĝe masz byÊ odpowiedzialny za swoje obowiÈzki w przyszïoĂci. GdybyĂ nakarmiï rybkÚ, ĝyïaby nadal”. 9. Po raz drugi w tym miesiÈcu Twój dziesiÚcioletni syn gubi zeszyt, a Ty... A Kupujesz kolejny i prosisz, ĝeby bardziej uwaĝaï. B Rozmawiasz z nim o odpowiedzialnoĂci. Mówisz, ile kosztowaï nowy zeszyt. Uczysz go, jak lepiej dbaÊ o swoje rzeczy. WyciÈgasz z niego obietnicÚ, ĝe bÚdzie bardziej siÚ staraï. C Kaĝesz mu korzystaÊ z luěnych kartek papieru i zaoszczÚdziÊ pieniÈdze z kieszonkowego na nowy zeszyt. D Odbierasz mu przywilej oglÈdania telewizji lub zabawy poza domem. 28 Zgrana druĝyna rodzinna! 10. Kilku przyjacióï Twojego siedemnastoletniego syna okol- czykowaïo sobie nosy i teraz dumnie pokazujÈ wpiÚte w nie kolczyki. Twój syn takĝe chce przebiÊ sobie nos, a Ty... A Nie zgadzasz siÚ, ale on i tak to robi. B Mówisz „nie”, ale on prosi CiÚ codziennie o zgodÚ. Obiecuje, ĝe nigdy nie zaïoĝy kolczyka na spotkanie rodzinne. Przyrzeka, ĝe nie bÚdzie nosiï go do szkoïy. Zarzeka siÚ, ĝe kolczyk bÚdzie malusieñki. Zgadzasz siÚ. C Mówisz, ĝe ten pomysï naprawdÚ Ci siÚ nie podoba, i wyjaĂniasz, dlaczego, ale stwierdzasz, ĝe syn powinien sam podjÈÊ decyzjÚ. D BezwzglÚdnie mu tego zakazujesz! ¿aden z Twoich synów nie moĝe nosiÊ kolczyków w nosie! 11. Jest sobota, pada deszcz. Twoja szeĂcioletnia córeczka chce wyjĂÊ do ogrodu i bawiÊ siÚ w kaïuĝach, a Ty... A Odmawiasz. Wtedy ona stwierdza, ĝe dzieci sÈsiada sÈ na zewnÈtrz. I ĝe bÚdzie uwaĝaÊ. Mówi, ĝe na zewnÈtrz jest ciepïo, a deszcz tylko mĝy. Zgadzasz siÚ. B Mówisz, ĝe pada deszcz i ĝe musi poczekaÊ, aĝ przestanie. NastÚpnie wynajdujesz dla niej inne zajÚcie. C Mówisz: „Jasne. ProszÚ, przynieĂ rÚcznik i suche ubranie i poïóĝ je przy drzwiach — przydadzÈ ci siÚ, jak wrócisz”. D Mówisz: „Ty gïuptasie. Leje deszcz. Znajdě sobie jakieĂ zajÚcie w domu”. 12. Wchodzisz do pokoju i przyïapujesz swojÈ trzyletniÈ córkÚ na tym, jak pisze kredkami po Ăcianie. A Mówisz: „Och, moja kochana! Zobacz, co zrobiïaĂ! Teraz muszÚ sprzÈtaÊ ten baïagan. Co wïaĂciciel mieszkania na to powie? Nie wolno pisaÊ po Ăcianach! Idě i pobaw siÚ w salonie, a ja posprzÈtam”. B Mówisz: „Jaki baïagan! To jest moja wina, zostawiïam ciÚ tu samÈ z kredkami i bez ĝadnej kartki. ProszÚ, nie rób tego wiÚcej”. Jaki jest Twój styl wychowawczy? 29 C Mówisz stanowczo: „Nie piszemy po Ăcianach. Piszemy po papierze. Teraz weěmiemy gÈbkÚ i pomoĝesz mi zetrzeÊ Ălady kredki ze Ăciany”. D Bijesz jÈ po rÚkach i krzyczysz: „Nie wolno tak robiÊ! Zïa dziewczynka!”, po czym odsyïasz jÈ do jej pokoju. Punkty za Twoje odpowiedzi Daj sobie: 0 punktów za kaĝdÈ odpowiedě A, 2 punkty za kaĝdÈ odpowiedě B, 4 punkty za kaĝdÈ odpowiedě C, 6 punktów za kaĝdÈ odpowiedě D. Zsumuj je. Przeczytaj poniĝej opis odpowiadajÈcy uzyskanemu przez Ciebie wynikowi. Jeĝeli suma zdobytych punktów plasuje siÚ na granicy dwóch kategorii, przejrzyj równieĝ i ten drugi opis. (ByÊ moĝe pomocne dla Ciebie okaĝe siÚ przeczytanie wszystkich opisów, poniewaĝ wielu z nas od czasu do czasu stosuje róĝne style wychowawcze). 0 – 14 punktów: rodzic liberalny Prawdopodobnie z trudem przychodzi Ci odmówienie czegoĂ swojemu dziecku. ByÊ moĝe zbyt ïatwo pozwalasz przejÈÊ kontrolÚ nad sytuacjÈ ma- ïemu uparciuchowi. Moĝesz byÊ sfrustrowany i odczuwaÊ gniew, poniewaĝ czujesz, ĝe masz zbyt maïy wpïyw na dziaïania swojego dziecka. ChoÊ moĝe to bardzo utrudniaÊ Ci ĝycie, bÈdě pewien, ĝe nie jesteĂ zïym rodzicem ani sïabym czïowiekiem. Po prostu musisz zdobyÊ kilka nowych umiejÚtnoĂci. Kiedy juĝ nauczysz siÚ strategii, która doprowadzi do tego, ĝe Twoje dziecko bÚdzie z TobÈ wspóïpracowaÊ, bycie rodzicem i Twoje dziecko sprawi Ci o wiele wiÚcej radoĂci. Nie poddawaj siÚ! PoĂwiÚÊ nieco czasu na lekturÚ tej ksiÈĝki i przeÊwiczenie umiejÚtnoĂci i technik w niej opisanych. Po kilku krótkich miesiÈcach bÚdziesz mógï przejÈÊ kontrolÚ nad swoim ĝyciem rodzinnym i umocniÊ poczucie wïasnej wartoĂci. 30 Zgrana druĝyna rodzinna! 14 – 36 punktów: rodzic demokratyczny PróbowaïeĂ nakïoniÊ swoje dziecko do wspóïpracy i prawdopodobnie masz na swoim koncie jakieĂ sukcesy w tym zakresie. Traktujesz swoje dziecko jak równe sobie i próbujesz postÚpowaÊ sprawiedliwie i byÊ kon- sekwentny. Dlaczego wiÚc masz wraĝenie, ĝe mógïbyĂ robiÊ to lepiej? Dla- czego Twoje dziecko wciÈĝ tak czÚsto ěle siÚ zachowuje? Najprawdopodobniej Twój styl wychowawczy CiÚ krÚpuje. Zbyt mocno próbujesz byÊ doskonaïy w kaĝdej sytuacji i zawsze postÚpowaÊ sprawiedliwie i rozsÈdnie. Zbyt uparcie chcesz traktowaÊ swoje dziecko jak równego sobie partnera. Zbyt mocno koncentrujesz siÚ na dïugoterminowych wynikach, kiedy karzesz swoje dziecko — „Czy jestem zbyt surowy? Czy zbyt ulegïy? Czy zrobienie tego bÚdzie wïaĂciwe?”. Lepiej zrobiïbyĂ, gdybyĂ mniej mówiï, a wiÚcej dziaïaï. DziÚki temu zrozumiaïbyĂ, ĝe rodzic i dziecko nie sÈ równymi sobie part- nerami. W swoim domu musisz mieÊ autorytet, kiedy Twoje dziecko roĂnie, i jako autorytet zbudowaÊ fundament dla przyjaěni, która uksztaïtuje siÚ miÚdzy TobÈ a Twoim dzieckiem, gdy ono stanie siÚ dorosïym czïowiekiem. Powszechnie wystÚpujÈcÈ cechÈ demokratycznego rodzica jest ten- dencja do prawienia kazañ, pouczania i moralizowania do tego stopnia, ĝe dziecko przestaje sïuchaÊ (zjawisko „bycia gïuchym na to, co mówi rodzic”). Nabierz otuchy! PoĂwiÚÊ nieco czasu na lekturÚ tej ksiÈĝki i prze- Êwiczenie w praktyce przedstawionych tutaj zaleceñ. Po kilku krótkich miesiÈcach poczujesz, ĝe masz wiÚkszÈ kontrolÚ nad tym, co siÚ dzieje, ĝe to Ty rzÈdzisz, a szacunek Twoich dzieci do Ciebie wzroĂnie dziesiÚ- ciokrotnie. 36 – 50 punktów: rodzic zrównowaĝony Dlaczego czytasz tÚ ksiÈĝkÚ? NaprawdÚ Ăwietnie sobie radzisz (chyba ĝe kïamaïeĂ, odpowiadajÈc na pytania quizowe). Z pewnoĂciÈ przeczytaïeĂ jakieĂ ksiÈĝki o wychowaniu lub wziÈïeĂ udziaï w jakimĂ kursie dotyczÈcym tego zagadnienia. ¥wietnie! Jako rodzic zrównowaĝony moĝesz mieÊ problem z byciem zbyt wy- magajÈcym dla samego siebie. ObfitoĂÊ wiedzy, jakÈ posiadasz w kwestii wychowania dzieci, moĝe spowodowaÊ, ĝe bÚdziesz skupiaï siÚ na wïasnych niepowodzeniach, gdy bÚdziesz miaï zïÈ chwilÚ czy ciÚĝki dzieñ. Miej na uwadze to, ĝe nie istnieje rodzic doskonaïy i ĝe Twój styl wychowawczy jest i zdrowy, i produktywny. Jaki jest Twój styl wychowawczy? 31 Nie ma waĝniejszej pracy niĝ wychowanie swojego dziecka. Im wiÚ- cej bÚdziesz posiadaï wiedzy, tym bardziej skorzysta na tym dziecko. MyĂlÚ, ĝe w tej ksiÈĝce znajdziesz kilka wspaniaïych pomysïów i moĝe kilka waĝnych nowych umiejÚtnoĂci, które pomogÈ w wyklarowaniu siÚ Twojego stylu wychowawczego. Wiem sama po sobie, ĝe im wiÚkszÈ wiedzÈ dysponujÚ i wiÚcej siÚ uczÚ, tym bardziej pewna siebie i zdolna do wielu rzeczy siÚ czujÚ. Nie przestawaj wykonywaÊ tej dobrej pracy! 50 – 72 punktów: rodzic autokratyczny Tak, proszÚ pana, kapitanie, szefie! SÈdzÚ, ĝe jedna z dwu nastÚpujÈ- cych sytuacji to obraz Twojego domu: Jeĝeli Twoje dziecko ma mniej niĝ 15 lat, jest doĂÊ grzeczne. Za- chowuje siÚ poprawnie, poniewaĝ wie, ĝe musi. Jednak jest tu wewnÚtrzna sprzecznoĂÊ. Dziecko, które zachowuje siÚ dobrze z obawy przed karÈ albo z powodu pragnienia otrzymania nagrody, nie rozwija wewnÚtrznej samody- scypliny, która bÚdzie mu sïuĝyÊ, gdy przestanie czuÊ oddech rodzica na karku. Dzieci autokratycznych rodziców mogÈ nabawiÊ siÚ urazy do auto- rytetów i czÚsto nie potrafiÈ wyraziÊ tego, co kryje siÚ w ich myĂlach. MogÈ takĝe uzaleĝniÊ siÚ od tego, ĝe majÈ kogoĂ, kto mówi im, co majÈ zrobiÊ — to zïa cecha, prowadzÈca do sytuacji, w której dzieci skierujÈ siÚ w stronÚ niewïaĂciwych ludzi lub przyïÈczÈ siÚ do grupy przestÚpczej. W dodatku autokratyczne podejĂcie do dziecka moĝe sprawiÊ, ĝe zostanie nadwerÚĝona wiÚě pomiÚdzy rodzicem a dzieckiem, i uniemoĝliwiÊ efektywnÈ komunikacjÚ. Jeĝeli Twoje dziecko ma wiÚcej niĝ 15 lat, prawdopodobnie stajesz wobec nowych problemów. Autokratyczny styl wychowania powoduje, ĝe w mïodym czïowieku rodzi siÚ bunt i metody, które sprawdzaïy siÚ do tej pory, juĝ nie skutkujÈ. Jeĝeli ĝaden z powyĝszych opisów nie pasuje do Twojej sytuacji, ozna- cza to, ĝe wychowanie nie sprawia Ci wielkiej przyjemnoĂci. Zbyt czÚsto krzyczysz, bijesz dzieci i odczuwasz zbyt wielki stres. Próbujesz nauczyÊ cze- goĂ swoje dzieci, ale Twoje wysiïki skutkujÈ tylko tym, ĝe wpadasz w gniew. Nie poddawaj siÚ! Masz kilka dobrych pomysïów, którym trzeba nadaÊ nieco subtelnoĂci i kontrolowaÊ sposób ich wprowadzenia w ĝycie. Kiedy przeczytasz tÚ ksiÈĝkÚ i zastosujesz w praktyce przedstawione tu umie- jÚtnoĂci, zauwaĝysz, ĝe opada Ci zarówno ciĂnienie krwi, jak i ton gïosu. BÚdziesz bardziej cieszyï siÚ swoimi dzieÊmi, a one bÚdÈ bardziej cieszyÊ siÚ TobÈ. 32 Zgrana druĝyna rodzinna! Co teraz? Teraz masz obraz Twojego wïasnego stylu wychowawczego — czegoĂ, nad czym aĝ do tej chwili niezbyt mocno siÚ zastanawiaïeĂ. Poznanie swojego stylu to efektywny punkt startowy dla pozytywnego rozwoju. JeĂli oceniïeĂ swoje siïy i sïaboĂci, moĝesz przeprowadziÊ zmiany, które pozwolÈ Ci staÊ siÚ bar- dziej zrównowaĝonym rodzicem. Jeĝeli razem z partnerem odpowiadaliĂcie na pytania, moĝecie przej- rzeÊ swoje wyniki i przedyskutowaÊ róĝnice i podobieñstwa waszych stylów wychowawczych. To podejĂcie jest pomocne w wypracowaniu przez partne- rów pewnego poziomu porozumienia na temat problemów dotyczÈcych ka- rania dzieci i oczekiwañ wobec nich. Czytanie tej ksiÈĝki we dwoje otworzy pole do dyskusji, która moĝe prowadziÊ do wiÚkszej zgody i pracy zespoïowej w wychowywaniu dzieci. Kiedy bÚdziesz korzystaï z zawartych w tej ksiÈĝce wytycznych ma- jÈcych na celu usprawnienie Twojego stylu wychowawczego, pamiÚtaj, aby pozwoliÊ sobie na trochÚ czasu i nabranie praktyki podczas wprowadzania zmian. Twoje ĝycie to doĂwiadczenia, wspomnienia i wraĝenia, które uksztaï- towaïy Twój aktualny styl wychowawczy. Potrzeba cierpliwoĂci, praktyki i wytrwaïoĂci, by siÚ zmieniÊ. Zorientujesz siÚ, ĝe Twój czas i wysiïek byïy warte swojej ceny, gdy zobaczysz, jak pozytywny wpïyw te zmiany majÈ na TwojÈ rodzinÚ.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Zgrana drużyna rodzinna! Jak bez krzyków i zrzędzenia nakłonić dzieci do współpracy
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: