Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00069 009757 11018343 na godz. na dobę w sumie
Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad - książka
Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad - książka
Autor: Liczba stron: 192
Wydawca: Sensus Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-1111-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> psychologia i filozofia >> rodzicielstwo i psychologia dziecka
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Rodzicu, nie jesteś sam!

Wychowanie dziecka to wyzwanie, z którym wielu rodziców zmaga się w pocie czoła, nierzadko intensywnie korzystając z pomocy dziadków oraz innych bliższych i dalszych krewnych. Dla samotnego rodzica to zadanie jeszcze trudniejsze. Jak sprostać oczekiwaniom potomka? Jak stworzyć szczęśliwy dom? I najważniejsze -- jak odegrać role zarazem mamy i taty, pozostając ciągle sobą? Każdy rodzic ma swoje własne, sprawdzone sposoby. Watro jednak upewnić się, że nie przegapiliśmy czegoś ważnego i naszemu dziecku nic nie zabraknie do szczęścia.

Takie pytania leżą u podstaw tej książki. Jej autor jest jednocześnie psychologiem i rodzicem, doskonale więc zdaje sobie sprawę z możliwości, ograniczeń, lęków i frustracji towarzyszących wszystkim osobom samotnie wychowującym dzieci. Poznaj zatem wypróbowane i skuteczne metody stawania się rodzicem wspaniałym dzięki:

Bez względu na to, z jakich osób składa się Wasza rodzina,
możecie stworzyć zgrany zespół!


'Jednakowo ważne jest wychowanie dzieci, jak i rodziców.'
Carl Gustav Jung
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

flycie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad Autor: Barry G. Ginsberg T‡umaczenie: Katarzyna Rybak ISBN: 978-83-246-1111-9 Tytu‡ orygina‡u: 50 Wonderful Ways to Be a Single-Parent Family Format: A5, stron: 192 Rodzicu, nie jeste(cid:156) sam! (cid:149) Ciesz siŒ swoim dzieckiem (cid:149) Nie daj siŒ przeciwno(cid:156)ciom (cid:149) Wychowaj szczŒ(cid:156)liwego cz‡owieka (cid:149) Zmieæ swoje ¿ycie na dobre Wychowanie dziecka to wyzwanie, z kt(cid:243)rym wielu rodzic(cid:243)w zmaga siŒ w pocie czo‡a, nierzadko intensywnie korzystaj„c z pomocy dziadk(cid:243)w oraz innych bli¿szych i dalszych krewnych. Dla samotnego rodzica to zadanie jeszcze trudniejsze. Jak sprosta(cid:230) oczekiwaniom potomka? Jak stworzy(cid:230) szczŒ(cid:156)liwy dom? I najwa¿niejsze (cid:150) jak odegra(cid:230) role zarazem mamy i taty, pozostaj„c ci„gle sob„? Ka¿dy rodzic ma swoje w‡asne, sprawdzone sposoby. Watro jednak upewni(cid:230) siŒ, ¿e nie przegapili(cid:156)my czego(cid:156) wa¿nego i naszemu dziecku nic nie zabraknie do szczŒ(cid:156)cia. Takie pytania le¿„ u podstaw tej ksi„¿ki. Jej autor jest jednocze(cid:156)nie psychologiem i rodzicem, doskonale wiŒc zdaje sobie sprawŒ z mo¿liwo(cid:156)ci, ograniczeæ, lŒk(cid:243)w i frustracji towarzysz„cych wszystkim osobom samotnie wychowuj„cym dzieci. Poznaj zatem wypr(cid:243)bowane i skuteczne metody stawania siŒ rodzicem wspania‡ym dziŒki: (cid:149) efektywnej organizacji wsp(cid:243)lnych zajŒ(cid:230), obowi„zk(cid:243)w i zabawy; (cid:149) umiejŒtno(cid:156)ci rozmowy z dzieckiem i wys‡uchiwania go; (cid:149) siŒganiu po wsparcie innych cz‡onk(cid:243)w rodziny; (cid:149) kultywowaniu rodzinnych tradycji; (cid:149) znalezieniu czasu na zatroszczenie siŒ o siebie; (cid:149) trzymaniu siŒ zasad i pozostaniu elastycznym. Bez wzglŒdu na to, z jakich os(cid:243)b sk‡ada siŒ Wasza rodzina, mo¿ecie stworzy(cid:230) zgrany zesp(cid:243)‡! Spis treści Przedmowa Wstęp Część I — Jak radzić sobie ze zmianami? 1. W poszukiwaniu dobrych stron 2. Jak wytworzyć w sobie nastawienie „potrafię to zrobić”? 3. Pamiętaj o swoich mocnych stronach 4. Jak zaspokoić potrzeby dzieci? 5. Zatroszcz się o siebie 6. Poznaj sztukę gospodarowania czasem 7. Podziel się ciężarem: nie jesteś w stanie zrobić wszystkiego 8. Decyzje — sprawa rodzinna 9. Jak stworzyć system wsparcia? 10. Zaangażuj drugiego z rodziców 11. Kultywuj tradycje i rodzinne zwyczaje 12. Naucz się radzić sobie ze stresem Część II — Jak rozmawiać i słuchać? 13. Okazywanie szacunku 14. Zorganizuj czas na rozmowę 15. Zwracaj uwagę na uczucia 16. Poznaj siebie 17. Powiedz, co myślisz 18. Okaż zrozumienie 19. Naucz się aktywnego słuchania 20. Jak rozmawiać z małymi dziećmi? 7 9 13 14 18 22 26 30 34 38 42 44 48 52 54 57 58 62 64 66 70 72 74 78 6 Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad 21. Jak rozmawiać z nastolatkami? 22. Jak rozmawiać z bliskimi? 23. Jak rozmawiać z drugim rodzicem? 24. Rozmowy prowadzą do zmian 80 84 88 90 93 Część III — Praca i zabawa 94 25. Jak pogodzić pracę i dom? 98 26. Jak radzić sobie z napięciem zawodowym w domu? 102 27. Jesteśmy zespołem 106 28. Organizuj regularne spotkania rodzinne 29. Realistyczne spojrzenie na prace wykonywane w domu 110 30. Jak radzić sobie z obowiązkami szkolnymi i odrabianiem lekcji? 114 31. Jak zachować równowagę między pracą a zabawą 118 122 32. Znaczenie zabawy 126 33. Wspólna zabawa 128 34. Poświęć czas na zabawę 35. Zorganizuj specjalny czas na zabawę z każdym z dzieci 130 134 36. Jak obchodzić święta i inne okazje? 136 37. Przygotuj się na randkę 38. Włącz innych do wspólnej zabawy 140 Część IV — Bycie razem 39. Jak znaleźć wspólny język? 40. Naucz się tolerować różnice 41. Bądź „elastyczny” 42. Ustal jasne granice 43. Zachowaj rozsądek, ustalając zasady 44. Jak konstruktywnie sprawować władzę rodzicielską? 45. Jak wykorzystać konflikt? 46. Jak być w dobrych stosunkach z całą rodziną? 47. Jak być w dobrych stosunkach z drugim rodzicem? 48. Jak porozumieć się z małymi dziećmi? 49. Jak porozumieć się z nastolatkami? 50. Jak być w dobrych stosunkach z dalszą rodziną? Zakończenie 143 144 148 152 156 158 162 166 170 174 178 180 184 187 Część II Jak rozmawiać i słuchać? 58 Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad 13. Okazywanie szacunku Szacunek jest podstawą każdego poważnego i bliskiego związku, jak też elementem każdej poważnej rozmowy. Szanując daną osobę, prawdziwie akceptujemy i cenimy jej znaczenie w naszym życiu. Szacunku w stosunku do innych możemy nauczyć się jednak dopiero wtedy, kiedy sami czujemy się szanowani. Mechanizm ten działa na zasadzie wzajemności: szacunek do innych rodzi się z poczucia, że jest się samemu szanowanym. W związku opartym na szacunku każda osoba pozostaje otwarta na oddziaływanie drugiej osoby. Możemy okazywać szacunek na wiele dyskretnych sposobów — nawet w sposób niewerbalny — w trakcie ważnej rozmowy. Pomyśl o tym, jak witasz się ze swoją córką, kiedy ta wraca ze szkoły. Z do- świadczenia wiesz, że pod koniec dnia jest zmęczona i bardzo chciałaby coś zjeść. Jeśli w pierwszej kolejności pytasz ją: „Jak minął ci dzień?”, skupiasz się na własnej potrzebie uzyskania informacji, nie szanując jednocześnie jej emocjonalnej i fizycznej potrzeby ciszy i zjedzenia czegoś. Mógłbyś okazać szacunek, mówiąc: „Cieszę się, że cię widzę. Zjedz trochę ciastek i napij się mleka”. W ten sposób dziecko poczuje się ważne i docenione oraz będzie bardziej otwarte na Twoje wysiłki. Okazywanie szacunku związanie jest również z posiadaniem ocze- kiwań względem innych i przekonaniem, że osoby te są w stanie spełnić te oczekiwania. W związku z tym, że Robert czuje się winny z powodu następstw, jakie miał dla dzieci rozwód, jego oczekiwania względem nich są zaniżane. Kiedy wraca z pracy, a prace domowe, o które prosił, nie są wykonane, wpada w złość, ale ostatecznie robi wszystko sam. Karol natomiast uważa, że dzieci mogą pomóc rodzi- cowi, biorąc na siebie odpowiedzialność za wykonywanie prac domo- wych. Jeśli obowiązki nie są wykonane, Karol poświęca chwilę, aby porozmawiać z dziećmi o tym, jak ważne jest wykonywanie prac Jak rozmawiać i słuchać? 59 domowych. W celu wykształcenia w dzieciach poczucia odpowie- dzialności opracował on również system nagród i ponoszenia konse- kwencji. W ramach rewanżu Karol upewnia się, że jako ojcu udaje mu się spełnić oczekiwania dzieci. Oczywiście, bardzo istotne jest realistyczne podejście do oczekiwań. Mówienie o oczekiwaniach w taki sposób, by okazywać szacunek, jest bardzo istotne dla charakteru relacji. Mówiąc: „To dla mnie bardzo ważne, abyś odrobił pracę domową”, okazujesz szacunek. Jeśli natomiast powiesz: „ Lepiej odrób pracę domową”, wysuwasz żądanie. Pamiętaj o tym, że nawet jeśli jesteś zdenerwowany na swoje dzieci, ich uczucia są tak samo ważne dla nich, jak Twoje uczucia dla Ciebie. Zastanów się, czy podejmujesz następujące działania w celu okazania szacunku: (cid:131) Biorę pod uwagę poglądy innych osób. (cid:131) Staram się zrozumieć punkt widzenia innych. (cid:131) Rozmawiając z ludźmi, staram się wyrażać własną opinię i mówić o pewnych sprawach z własnego punktu widzenia, a nie zakładać, że inni nie mają racji. (cid:131) Rozmawiając z ludźmi, biorę pod uwagę swoje uczucia. (cid:131) Nie krytykuję innych osób, kiedy z nimi rozmawiam. (cid:131) W trakcie rozmowy staram się skupiać na pozytywnych sprawach. Po każdej ważnej rozmowie zastanów się nad nią ponownie. Przy- pomnij sobie, w jaki sposób wyraziłeś szacunek do drugiej osoby i co wyrażało jej szacunek do Ciebie. Zwróć uwagę na to, jak dobrze po- czułeś się w związku z tym, że udało się Wam przekazać to uczucie wzajemnego poszanowania. Jeśli nie możesz sobie niczego przypo- mnieć, zastanów się nad tym, co mogliście oboje powiedzieć, aby okazać sobie wzajemnie szacunek. Jeśli chcesz, możesz zapisywać swoje przemyślenia, dzięki czemu będziesz mógł je przeglądać pod koniec dnia lub tygodnia. 60 Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad Pamiętaj, że posiadanie oczekiwań względem innych, jak też spełnianie ich oczekiwań, jest okazywaniem szacunku. Okazując szacunek, tworzymy relacje, które są pełne zaufania, troski, poczucia bezpieczeństwa, jak też bliskości. Jak rozmawiać i słuchać? 61 62 Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad 14. Zorganizuj czas na rozmowę Rozmowa uznawana jest często za coś, co w oczywisty sposób wpisane jest w życie rodzinne. Zakładamy, że wciąż ze sobą rozmawiamy. Jeśli jednak zastanowisz się nad tą kwestią, dostrzeżesz, że to, co powszechnie uznajemy za rozmowę, nie jest w rzeczywistości uważną wymianą myśli. Zdarza się, że często komunikujemy się z inną osobą, jeśli czegoś od niej oczekujemy lub gdy pragniemy wyrazić złość, niepokój, nieza- dowolenie. Kiedy znajdujemy się w takim właśnie stanie psychicznym, większość z tego, co wypowiadamy, brzmi jak groźba lub żądanie. W związku z tym, że wszyscy jesteśmy w dzisiejszych czasach bardzo zajęci, często komunikujemy się ze sobą „w biegu”. Jeśli taka sytuacja ma miejsce, jest wielce prawdopodobne, że osoba, z którą rozmawiamy, nie skupia uwagi na rozmowie, ale na konieczności zaspokojenia własnych potrzeb. W takim przypadku udzielane w po- śpiechu odpowiedzi sprawiają, że czujemy się zignorowani i nieważni. Jednakże, co gorsza, zdarzają się sytuacje, kiedy w ogóle nie rozmawiamy, ale chowamy wszystko w sobie. Takie zachowanie prowadzi do tego, że między ludźmi powstają bariery. Kiedy moje dzieci były małe, pracowałem na dwa etaty i chodziłem na zajęcia. Wracałem do domu na kolację, po czym znów udawałem się do biura, z którego wracałem w momencie, kiedy dzieci już spały. Pewnego wieczoru, zdarzyło mi się wrócić do domu około ósmej po to tylko, aby mój syn spojrzał na mnie znad książek i zapytał: „Co tutaj robisz, tato?”. Po tej alarmującej wypowiedzi postanowiłem poświęcać swoim trzem synom jeden wieczór w tygodniu, jak również sobotnie poranki. Spędzaliśmy czas we czwórkę, ale poświęcałem również chwilę każdemu chłopcu z osobna. Wszyscy byliśmy zadowoleni z takiego rozwiązania. Jak rozmawiać i słuchać? 63 To doświadczenie udowodniło, że nie możemy tak po prostu oczekiwać, że znajdzie się czas, aby porozmawiać ze sobą w bliski i sa- tysfakcjonujący sposób. Musimy sprawić, aby taki czas się znalazł. Oto kilka pomysłów na to, jak znaleźć czas na bycie razem: (cid:131) Zorganizuj spotkanie rodzinne, aby porozmawiać o wspólnym spędzaniu czasu. Przed spotkaniem poproś każdego w rodzinie, aby zapisał plany na nadchodzący miesiąc. ( Jeśli Twoje dzieci są małe, poproś je, aby podyktowały swój plan zajęć komuś, kto go zapisze). Zakup lub przygotuj samodzielnie duży terminarz i przynieś go na spotkanie. (cid:131) Poproś jedną z osób, aby sprawowała rolę sekretarza, który zbierze rozkłady zajęć od poszczególnych osób a następnie wprowadzi ich plany do głównego terminarza. (cid:131) Spotkajcie się w umówionym terminie, aby porozmawiać o wspól- nym spędzaniu czasu. Postaraj się zorganizować czas, który bę- dziecie spędzać całą rodziną, jak też wygospodaruj chwilę na bycie z każdym z Twoich dzieci z osobna. (cid:131) Ustalone pory wspólnego spędzania czasu zapisz w głównym terminarzu i umieść go w widocznym miejscu, w pomieszczeniu, w którym przebywa cała rodzina. Może się zdarzyć, że z powodu nieprzewidzianych okoliczności ktoś z członków rodziny nie będzie w stanie dotrzymać wcześniejszych zobowiązań. W takich sytuacjach pomocne może się okazać wyzna- czenie tzw. dat „zrobię to później”. Ważne jest również ustalenie między sobą sposobów radzenia sobie w sytuacjach, kiedy nie mo- żesz nadrobić czegoś, czego nie udało Ci się zrobić wcześniej. Świadomość potrzeby prowadzenia głębokich rozmów — takich, podczas których poświęca się czas na wzajemne słuchanie oraz na przekazywanie istotnych informacji — każdemu w rodzinie może pomóc poczuć się bardziej docenianym i szanowanym. Poza tym świadomość taka zapewni rodzinie spójność. 64 Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad 15. Zwracaj uwagę na uczucia Uczucia stanowią motywację do podjęcia działań i przemyśleń. W wielu rozmowach, zwłaszcza z bliskimi osobami, pragniemy mówić o tym, jak się ogólnie czujemy oraz jak czują się inni. Czasem mieszkają w nas uczucia, których sobie nie uświadamiamy lub na które nie zwracamy uwagi. Zawsze są w nas jakieś uczucia, nawet jeśli nie jesteśmy tego w pełni świadomi. To właśnie one czynią nas ludźmi oraz pozwalają nam doświadczać życia takiego, jakim ono jest. Jednak dla wielu osób mówienie o uczuciach jest trudne. W obawie przed tym, że inni ludzie będą postrzegać je jako jednostki skłonne do wzruszeń i słabe, osoby te traktują okazywanie uczuć jako coś negatywnego. Niemniej jednak, kiedy otwarcie zaakceptujemy na- sze uczucia i poczujemy swobodę ich wyrażania, nasze relacje z in- nymi staną się bliższe. Najlepiej czujemy się wtedy, kiedy możemy dzielić się uczuciami. Kolejnym problemem wielu ludzi jest trudność w wyrażaniu tego, co tak naprawdę mają na myśli. Na przykład Zofia rzadko mówi o tym, co myśli. Kiedy ktoś wręcza jej upominek lub obdarza ją komplementem, mówi: „Naprawdę nie musiałeś!”, podczas gdy tak naprawdę myśli: „Czuję się z tym dobrze”. Kiedy chce, aby jej dzie- ci wiedziały o tym, jak bardzo jest zdenerwowana, zamiast powie- dzieć: „Jestem zdenerwowana tym, że to zrobiliście”, mówi: „Co za bałagan!”. W rezultacie ludzie, z którymi rozmawia Zofia, kończą dyskusję, a ona wciąż nie czuje się usatysfakcjonowana. Z tego względu bardzo istotne jest nauczenie się używania w roz- mowach sformułowań określających uczucia, takich jak: „Czuję smu- tek, gdy…” lub „Czuję się dobrze, gdy…”. Kiedy już używanie słów określających uczucia będzie nam przychodziło z łatwością, stanie- my się w większym stopniu zdolni uświadamiać sobie, jak rozumieć przeżycia nasze i innych osób. W rezultacie mamy większe poczucie kontroli nad sobą oraz możemy lepiej zrozumieć innych. Jak rozmawiać i słuchać? 65 Oto kilka metod, których stosowanie pomoże Ci stać się bardziej świadomym uczuć. Rozmawiając z bliską osobą, posłuchaj, ile razy użyłeś słowa wyra- żającego uczucie. Spróbuj dostrzec również, jak często takiego słowa używa druga osoba. Naucz się rozpoznawać uczucia, które są w Tobie, kiedy rozma- wiasz. Rozpocznij od zadania sobie pytania, czy czujesz się dobrze, czy źle w związku z tym, o czym mówisz. Następnie pomyśl o in- nych słowach wyrażających uczucia, wyrazach, które mogłyby zostać użyte zamiast „dobrze” i „źle”. Naucz się rozpoznawać uczucia innej osoby. Zastanów się, w jaki sposób wyraża szczęście lub smutek? Czy wyraz jej twarzy oddaje uczucia, czy łatwo wyczytać je z tonu głosu lub postawy? A może w sło- wach, które wypowiada? Upewnij się, że w trakcie rozmowy bierzesz pod uwagę swoje uczucia. Na rodzinnym spotkaniu możesz spróbować następującej „zabawy”. Poproś każdą osobę o podanie jednego słowa wyrażającego uczucie. Powtarzaj to do chwili, w której nikt nie potrafi już wymienić żadnego takiego słowa. Nagrodę przekaż ostatniej osobie w kolejce. Zapisz wszystkie słowa, zrób kopie powstałej listy i rozdaj je członkom rodziny. Uczucia są skomplikowane i ważne jest, abyśmy brali pod uwagę ich siłę. Oto kilka istotnych wskazówek, o których powinieneś pamiętać. (cid:131) Nasze uczucia motywują nas do mówienia i robienia tego, co robimy. (cid:131) Używaj słów wyrażających uczucia — dzięki nim łatwiej wyrazisz, co myślisz, i sprawisz, że inni będą Cię mogli lepiej zrozumieć. (cid:131) Słuchaj tak, aby rozpoznać i zrozumieć uczucia innych osób. (cid:131) Okazując innym, że rozumiesz ich uczucia, sprawiasz, iż lepiej się czują i bardziej Ci ufają. 66 Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad 16. Poznaj siebie To, w jaki sposób odbieramy siebie, wpływa na wszystko, co robimy w życiu, łącznie z tym, jak dalece czujemy się usatysfakcjonowani i spełnieni. Sposób postrzegania własnej osoby ma również wpływ na nasze relacje z innymi ludźmi, zwłaszcza z tymi, którzy są dla nas szczególnie ważni. Dobra znajomość siebie pomaga Ci również brać odpowiedzial- ność za swoje czyny. Znając siebie lepiej, możesz stać się bardziej otwarty, asertywny i odpowiedzialny. Tym samym inni potrafią le- piej Cię zrozumieć, jak też lepiej odpowiedzieć na Twoje potrzeby. Gdy posiadasz wiedzę na temat samego siebie, istnieje większe prawdopodobieństwo, że będziesz czuł zadowolenie z siebie i in- nych, z którymi ponadto poczujesz się bliżej związany. Jeśli zacho- dzi taka potrzeba, możesz poprosić o pomoc. Świadomość tego, że nikt nie jest w stanie wszystkiego zrobić lub wiedzieć, pozwala Ci na korzystanie z pomocy innych, z którymi możesz dzielić się swoimi mocnymi stronami. Jednym z głównych zadań rodziców jest wspomaganie dzieci w procesie poznawania samych siebie. Jednakże, zanim zaczniesz pomagać dzieciom w zdobywaniu wiedzy o sobie, musisz poznać samego siebie. Przede wszystkim zastanów się nad tym, jaki wpływ mają na Ciebie Twoje uczucia i co jest dla Ciebie ważne. Zdolność rozpoznawania mocnych i słabych stron sprawia, że postrzegasz siebie bardziej obiektywnie i potrafisz dokonać wyborów, które są dla Ciebie najkorzystniejsze. Przyjrzyjmy się przypadkowi Filipa, który czuł się sfrustrowany z powodu byłej żony. Kobieta nigdy nie przywoziła dzieci z powro- tem do domu o ustalonej wcześniej porze, co bardzo denerwowało mężczyznę. W rezultacie musiał powstrzymywać negatywne uczucia, które potęgowały uczucie frustracji. Chcąc rozwiązać ten problem, Jak rozmawiać i słuchać? 67 Filip spróbował szczerze ocenić to, co czuje. Uświadomił sobie, jak bardzo ceni uczucia dzieci. W związku z tym uznał, że ich potrzeba spotkania z matką ma pierwszeństwo przed jego uczuciem fru- stracji związanym z byłą żoną. Takie podejście pomogło mu poradzić sobie z istniejącym problemem. Oczywiście, nie jest łatwo nauczyć się rozpoznawania tego, co tak naprawdę Tobą kieruje. Jedna ze strategii, którą możesz wyko- rzystać, polega na przejęciu odpowiedzialności za siebie. Oznacza to, że nie obwiniasz innych ani też nie „zrzucasz” na nich odpowie- dzialności za to, jak się czujesz, ale uświadamiasz sobie, że możesz kontrolować swoje uczucia. Tak więc, zamiast złościć się na byłego partnera lub krytykować go, zdaj sobie sprawę z tego, jak bardzo czujesz się sfrustrowany, i poszukaj sposobów na to, aby poczuć się ze sobą lepiej (patrz niżej). Kolejnym krokiem, jaki możesz podjąć, jest pamiętanie o swoich uczuciach. Robiąc sobie przerwy w ciągu dnia: 1. Poświęć chwilę na relaks. 2. Sprawdź, jak się czujesz ze sobą w tej określonej chwili. 3. Używaj słów określających uczucia, aby opisać swój nastrój. Rozpocznij od stwierdzenia: „Czuję się dobrze”, lub: „Czuję się źle”. Następnie spróbuj urozmaicić opis, używając wyrazów pokrew- nych, takich jak: zadowolony, podekscytowany, sfrustrowany, zdenerwowany, zraniony, przejęty, zmartwiony. Pomogą Ci one wydobyć głębię Twoich uczuć. 4. Ustal, czy Twoje uczucia są powiązane w jakiś sposób z daną chwilą lub jakimś innym aspektem Twojego życia. 5. Zadaj sobie pytanie: „Czy to, w jaki sposób się czuję, jest zgodne z wartościami, które wyznaję, i z tym, jak oceniam siebie?”. 6. Zastanów się nad tym, w jaki sposób możesz reagować, dostoso- wując się do swoich wartości i uczuć. 68 Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad 7. Nagradzaj siebie, kiedy jesteś w stanie działać w sposób zgodny ze swoimi wartościami i uczuciami. 8. Naucz się afirmować samego siebie. Jednym ze sposobów wy- kształcenia takiego stanowiska względem siebie jest dostrzeganie swoich dobrych stron. Na przykład zamiast określać siebie mianem „osoby nadpobudliwej”, możesz opisać siebie jako kogoś, kto ma tendencję do wyolbrzymiania sytuacji i pochopnego podejmo- wania działań. Codziennie rano i wieczorem powtarzaj sobie na- stępujące stwierdzenia: (cid:131) Cenię siebie. (cid:131) Jestem ważny. (cid:131) Mam kontrolę nad sobą. (cid:131) Moje uczucia są ważne. (cid:131) Jestem kochany. Pamiętaj o tym, że wiedza o sobie nie jest czymś wrodzonym: poznanie siebie wymaga praktyki i wnikliwej analizy. Jak rozmawiać i słuchać? 69 70 Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad 17. Powiedz, co myślisz Prowadzenie rozmów z ludźmi jest trudniejsze, niż się wydaje. Naj- częściej pragniemy przekazać informację jak najszybciej, nie mając czasu na przemyślenie tego, co chcemy powiedzieć, jak również na zrobienie tego w sposób zrozumiały dla innych. Często się zdarza, że po prostu wyrzucamy z siebie cokolwiek, co przyjdzie nam na myśl i co zresztą rzadko jest tym, o czym chcemy powiedzieć naprawdę. Innym razem nie mamy zwyczajnie wpływu na to, co chcemy rze- czywiście powiedzieć. Dla Ciebie — samotnego rodzica — to niezwykle istotne, aby zarówno dzieci, jak i bliskie osoby rozumiały Twoje pragnienia. Jeśli tego nie czynią, stres ulega natężeniu, a życie staje się cięższe. Kiedy dzieci Konstancji wracają do domu po weekendzie spę- dzonym z ojcem, trudno jej poradzić sobie z nimi. Czując frustrację, Konstancja mówi im: „Ojciec pozwala wam na wszystko”. Tego typu uwaga rani uczucia dzieci, a co gorsza, podkreślając konflikt ist- niejący między rodzicami, sprawia, że zaczynają mieć one wzglę- dem ojca mieszane uczucia. Dostrzegając konsternację i zranione uczucia dzieci, Konstancja przeprasza je i uświadamia sobie, że tak naprawdę chce im powiedzieć: „Bardzo martwi mnie chłopcy to, że kiedy wracacie do domu, z trudem mogę ułożyć was do snu”. Prowadząc rozmowy w ten sposób, odkrywamy ich znaczenie (jak również znaczenie relacji). Jednakże aby rozmowy były znaczące oraz przynosiły satysfakcję, należy poświęcić im dużo uwagi. Zastosuj się do następujących wskazówek: (cid:131) Zrozum siebie i punkt, w którym się znajdujesz. Zadaj sobie py- tanie: „Co czuję?” oraz „Dlaczego chciałbym o tym powiedzieć?”. (cid:131) Bądź otwarty, zwłaszcza dla osób, na których Ci zależy. Bycie bezpośrednim buduje zaufanie. Kiedy ludzie nie potrafią być ze so- bą szczerzy, rozmowy kończą się niepowodzeniem. Jeśli chcesz, Jak rozmawiać i słuchać? 71 aby Twoje rozmowy stały się bardziej bezpośrednie, zadaj sobie pytanie: „Czy czuję się dobrze, mówiąc o tym drugiej osobie?” oraz „W jaki sposób mogę powiedzieć drugiej osobie to, co chcę, aby mnie zrozumiała i aby nie było mi przykro z powodu tego, że to powiedziałem?”. (cid:131) Bądź subiektywny. Łatwiej jest obwiniać innych za problemy niż samego siebie. Kiedy jednak myślimy o problemie w ten sposób, tracimy potencjał, dzięki któremu moglibyśmy go rozwiązać. Pamiętaj, że postrzegamy świat z naszej perspektywy, i jedyne, co tak naprawdę znamy, to nasze uczucia. Tak więc, kiedy chcemy coś powiedzieć, bardzo istotne jest, abyśmy byli subiektywni w naszej wypowiedzi. Musisz sobie uświadomić, że to, co uzna- jemy za pewnik, nie jest jedyną słuszną prawdą. Mów o tym, co jest dla Ciebie naprawdę ważne. Zaakceptuj i uszanuj fakt, że inna osoba może mieć inny punkt widzenia. (cid:131) Pamiętaj o tym, co pozytywne w związku. Im więcej ktoś dla nas znaczy, tym bardziej zależy nam na zrozumieniu ze strony tej osoby. Bardzo ważne jest, aby okazywać sobie nawzajem, ile dla siebie znaczymy, tak często i intensywnie, jak to możliwe. Nie zapomnij powtarzać często: „Kocham cię”, „Jesteś dla mnie ważny”, „Dobrze się czuję, kiedy postępujesz w ten sposób”. Spróbuj za- chęcić dzieci, aby robiły to samo. Postaraj się myśleć o pozytywnych aspektach relacji, nawet w chwi- lach zdenerwowania. Możesz na przykład powiedzieć: „Jestem na- prawdę zdenerwowany tym, że nie posprzątałeś łazienki; wiesz, jakie to dla mnie ważne, aby było w niej czysto” lub „Czuję się dotknięty, kiedy wciąż mnie o to pytasz. Chciałbym, żebyś zrozumiał, że to dla mnie ważne”. Mówienie tego, co naprawdę chciałbyś powiedzieć, wymaga zastanowienia i praktyki, ale jest tego warte. Pamiętaj, że naj- lepsze efekty można osiągnąć, jeśli wszyscy staną się bardziej bezpo- średni w wyrażaniu uczuć i chętni do wspólnego szukania rozwiązań.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: