Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00417 007292 14239777 na godz. na dobę w sumie
Żyj w zgodzie ze swoją grupą krwi - ebook/pdf
Żyj w zgodzie ze swoją grupą krwi - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 193
Wydawca: Wydawnictwo SBM Język publikacji: polski
ISBN: 9788380594678 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zdrowie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Na świecie nie ma dwóch identycznie wyglądających ludzi. Niektóre różnice są widoczne gołym okiem, inne można dostrzec tylko pod mikroskopem, a jednym z ich kluczowych wyznaczników są grupy krwi. Poradnik jest skierowany do osób, które poszukują odpowiedzi na pytania, czym są grupy krwi, skąd się wzięły oraz jakie jest ich znaczenie i jaki mają wpływ na nasze zdrowie, samopoczucie, a nawet osobowość. Jest to również doskonałe kompendium wiedzy na temat diety i ćwiczeń, które służą ludziom z daną grupą krwi. Wszystkie na pozór skomplikowane zjawiska i procesy opisano w ciekawy, przystępny dla czytelnika sposób.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Tekst: Barbara Łęczycka Redakcja: Katarzyna Bury Korekta: Dominika Konior Projekt makiety i opracowanie graficzne: Jacek Bronowski Projekt okładki: Dirty South Design Zdjęcia na okładce: front – © craevschii | Fotolia.com; tył – © Alexander Raths | Dreamstime.com Wydawnictwo nie ponosi odpowiedzialności wynikającej z konsekwencji działań podjętych przy wykorzystaniu informacji zawartych w książce. Wiadomości w niej zawarte nie zastąpią fachowej opieki medycznej. Wydanie I © Copyright for text, cover and layout SBM sp. z o.o. Warszawa 2017 Wydawnictwo SBM Sp. z o.o. ul. Sułkowskiego 2/2 01-602 Warszawa ISBN 978-83-8059-665-8 Wstęp ................................................................4 Czym są grupy krwi? .........................................7 Po co są grupy krwi? .........................................8 Zjawisko aglutynacji i jego znaczenie ...............9 Ogólny schemat zgodności grup krwi w układzie AB0 ...........................................10 Układ Rh i konflikt serologiczny ......................12 Grupy krwi w ujęciu antropologicznym ...........16 Geny i grupa krwi ............................................24 Stres i osobowość a grupa krwi ......................29 Stres a grupy krwi A i B ...................................................32 Stres a grupy krwi 0 i AB.................................................33 Osobowość typu A – grupa krwi 0 ..................................34 Osobowość typu B – grupa krwi B ..................................35 Osobowość typu C – grupa krwi A ..................................36 Osobowość typu D – grupa krwi AB ...............................37 Zaburzenia psychiczne a grupa krwi...............40 Grupa krwi i układ immunologiczny ................46 Grupa krwi a zagrożenie nowotworowe ..........51 Nowotwory kobiece .......................................................55 Nowotwory układu pokarmowego ..................................57 Rak jamy ustnej, gardła, krtani, przełyku ......................59 Rak pęcherza moczowego ..............................................59 Rak płuc ..........................................................................60 Nowotwory układu nerwowego ......................................60 Rak tarczycy ....................................................................60 Rak skóry .........................................................................61 Rak układu krwiotwórczego (białaczka) .........................62 Grupy krwi a inne zagrożenia ..........................63 Profil zagrożeń chorobowych związanych z grupą 0 .....63 Profil zagrożeń chorobowych związanych z grupą A .....71 Profil zagrożeń chorobowych związanych z grupą B .....78 Zagrożenia chorobowe związane grupą krwi AB ...........81 Otyłość brzuszna i syndrom X w grupach krwi ... 82 Czynniki utraty wagi dla osób z grupą 0 .........................89 Czynniki utraty wagi dla osób z grupą A .........................90 Czynniki utraty wagi dla osób z grupą B .........................91 Czynniki utraty wagi dla osób z grupą AB ......................92 Układ pokarmowy a grupa krwi ......................94 Ćwiczenia fizyczne zgodne z grupą krwi ..... 108 Przykładowa rozgrzewka dla wszystkich grup krwi .....110 Ćwiczenia dla grupy 0 ...................................................114 Ćwiczenia dla grupy A ...................................................117 Ćwiczenia dla grupy B ...................................................121 Plan treningowy dla grupy AB .......................................125 Dieta zgodna z grupą krwi ............................ 126 Grupa krwi 0 – indywidualny plan (wg dra D’Adamo) ....127 Grupa krwi A – indywidualny plan (wg dra D’Adamo) ....146 Grupa krwi B – indywidualny plan (wg dra D’Adamo) ....162 Grupa AB – indywidualny plan (wg dra D’Adamo) ........177 Niektóre leki w interakcji z grupami krwi .....................189 Podsumowanie ..............................................................189 Bibliografia ..........................................................................190 Wstęp 14 kwietnia 2003 roku nastąpił przełom w medycynie. Po oko- ło 10 latach wytężonej pracy Projekt Badania Ludzkiego Ge- nomu zakończył się sukcesem. Ogłoszono, że ludzki genom został poznany z trafnością równą 99,9 . Program, w który zaangażowane były zespoły naukowców z całego świata, pilotowały Stany Zjednoczone. Głównym celem projektu była identyfika- cja genów odpowiedzialnych za choroby dręczące ludzkość. Okazało się, że pro- blem dolegliwości w kontekście nowego odkrycia jest bardziej złożony, niż do tej pory uważano. Program wykazał, że pod- łoża wielu schorzeń należy szukać w inte- rakcjach geny–geny oraz geny–czynni- ki środowiskowe. Te wnioski, choć trochę podcięły skrzydła medycynie konwencjonalnej (z racji złożoności problemu), lek- ko uchyliły drzwi do diametralnej zmiany dotych- czasowego mo- delu opieki zdro- wotnej – medycyny skupiającej się na jednostce. Zmiana ta następuje po- woli na naszych oczach, coraz śmielej zaczyna się mówić o medycynie spersonalizowanej, epigenetyce i nutrige- nomice. W ostatnich latach wiele uwagi poświęcono zagadnieniom zdrowego odży- wiania i jego wpływowi na utrzymanie zdro- wia oraz dobrego samopoczucia. Powstają 4 tabele i normy żywieniowe określające za- potrzebowanie na suplementy, witaminy i składniki odżywcze. Coraz częściej pro- wadzone są badania nad wpływem skład- ników pożywienia na występowanie chorób i ich związek z naszymi genami. Dziś tymi zagadnieniami zajmuje się nu- trigenomika – dość młoda dziedzina, która wypiera dogmat o bra- ku wpływu jednostki na odziedziczone przez nią geny. Z roku na rok ukazują się prace naukowe, które udowadnia- ją, że od momen- tu poczęcia aż do późnej staro- ści, w zależności od tego, co jadły nasze matki w cza- sie ciąży, jaką dietę sto- sujemy, jakim powietrzem oddychamy, jaka jest nasza ak- tywność fizyczna i jakie mamy niedobo- ry składników odżywczych, stymulujemy bądź wygaszamy pracę naszych genów. Celem nutrigenomiki jest wskazanie i identyfikacja czynników odpowiedzial- nych za różne reakcje organizmów na „Gdyby nie było tak ogromnej różno­ rodności pomiędzy ludźmi, medycyna byłaby jedynie nauką, nie zaś sztuką”. Sir William Osler (1849–1919) Wstęp aktywne składniki diety. Zrozumienie tych zależności oraz poznanie indywidualnych uwarunkowań genetycznych pozwoli w przyszłości projektować dietę i żywność funkcjonalną, przeznaczoną dla określo- nych populacji, a nawet poszczególnych jednostek, nie mówiąc już o indywidualnej farmakoterapii. Te dość innowacyjne zależności sfor- mułował i rozwijał kilka lat temu dr Peter D’Adamo, który na podstawie dostępnych doniesień naukowych oraz obserwacji przeprowadzonych w swojej klinice stwo- rzył zindywidualizowane programy diete- tyczne. Jak się okazało są one dzisiaj nie- zwykle aktualne i wydają się być kluczem do zdrowia. Peter D’Adamo jest lekarzem internistą, naturoterapeutą, który w latach 90. XX w. stworzył serię książek na temat diety i stylu życia dostosowanych do grup krwi. Jako znany specjalista medycyny naturalnej popularyzował poglądy, które przyczyniły się do rozpropagowania indy- widualnego podejścia do leczenia czło- wieka i utrzymania przez niego zdrowia. W swoich pracach krok po kroku, produkt za produktem odsłaniał zależności mię- dzy żywieniem, stylem życia, czynnikami środowiskowymi a reakcją organizmu na te czynniki na poziomie molekularnym. W swoich radach uwzględnił różnice ge- netyczne wynikające z  genów kodują- cych grupy krwi, które mogą decydować o sposobie reakcji na składniki pokarmo- we, a także mogą predysponować do nie- których rodzajów chorób. Każdy człowiek dysponuje wielkim repertuarem możliwych reakcji zakodowanych w odziedziczonej strukturze naszego genomu. Zarówno dr D’Adamo, jak i powstające nowe dziedzi- ny genetyki uświadamiają, że odziedzi- czone geny to nie wyrok. Mamy na nie wpływ, a rady dra D’Adamo prowadzą do spożytkowania odpowiedniej części tego dziedzictwa i wyciszenia pozostałej, która jest dla nas mniej korzystna. Według dra D’Adamo odpowiednia dieta i styl życia mogą uruchamiać i tłumić pewne geny 5 Uważa się, że medycyna genomiczna jest przyszłością opieki zdrowotnej Niniejsza książka traktuje o indywidual- nym trybie życia dostosowanym do na- szych grup krwi, opartym na zasadach dra Petera D’Adamo. W pierwszej części czytelnik będzie mógł zapoznać się z fizjo- logią i budową grup krwi oraz poznać ich dokładną charakterystykę. Dalej przedsta- wiono ujęcie antropologiczne i podstawy genetyczne teorii D’Adamo. Kolejne roz- działy zawierają informacje na temat po- wiązań pomiędzy układem pokarmowym a układem grupowym, a także o konse- kwencjach immunologicznych tego połą- czenia. W rozdziałach końcowych czytel- nik znajdzie szczegółową charakterystykę diety i ćwiczeń fizycznych dostosowanych do swojej grupy krwi. Sformułowana przez dra D’Adamo teo- ria pozwala wnioskować, że najlepsza in- dywidualna strategia zachowania zdrowia sprowadza się do odpowiedniego żywie- nia i aktywności. Odżywianie i ćwiczenia fizyczne mogą uruchomić odpowiednio korzystne dla nas geny i stłumić te mniej przydatne. Ponieważ człowiek odziedzi- czył unikatowy i jedyny w swoim rodzaju zestaw genów, które determinują określo- ne cechy psychofizyczne, każdy wymaga przygotowania diety i planu ćwiczeń fi- zycznych właściwych tylko dla niego. Medycyna genomiczna to kolejny krok w przyszłość, który pozwoli nam bardziej zrozumieć i dostosować nasze działania do wciąż gnębiących nas chorób cywili- zacyjnych. Z medycyną tą wiąże się ol- brzymie nadzieje. Na podstawie rozpo- znania genomu człowieka i zależności, które mają na niego wpływ, będzie można ustalać program prewencji chorób, okre- ślać strategię ich leczenia, dobierać dawki leków, ustalać diety oraz zakres ćwiczeń fizycznych. Powiązanie genów z grupa- mi krwi i ustalenie zależności pomiędzy pozostałymi genami będzie warunkować określenie indywidualnych potrzeb każde- go człowieka. Przedstawiona teoria nie może być jedynym wyznacznikiem zachowań czy- telnika, ponieważ jest ona fragmenta- rycznym wycinkiem ciągle rozwijającej się dziedziny nauki. Czy wiesz, że... Najnowsze badania pokazują, że orga- nizm każdego człowieka, w zależności od jego skłonności genetycznych, może re- agować na określone produkty spożyw- cze w sposób zupełnie indywidualny. 6 Czym są grupy krwi? Czym są grupy krwi? Na świecie nie ma dwóch identycznie wyglądających ludzi. Kolor włosów, kształt nosa, kolor oczu i układ linii papilarnych to cechy będące jednymi z kilkunastu wyróżników, pozwalają- cych zidentyfikować każdego z nas. Różnice te nie są widocz- ne tylko makroskopowo w postaci naszej fizjonomii. Różnimy się także na poziomie komórkowym, a grupy krwi są jednym z kluczowych wyznaczników tych różnic. Odkrycia grup krwi dokonał austriacki uczony Karl Landsteiner w 1901 r., a Lu- dwik Hirszfeld wraz z Emilem von Dunger- nem stworzyli podstawy nauki o grupach krwi, wprowadzając ich oznaczenie sym- bolami A, B, AB i 0. Pojęcie „grupa krwi” wiąże się ściśle z krwinkami czerwonymi, czyli erytrocyta- mi. To na powierzchni błony komórkowej tych małych komórek znajdują się marke- ry chemiczne – antygeny, które determi- nują poszczególne grupy krwi. Antygeny są zatopione w błonie komórkowej niczym kotwice, a końce łańcucha wystają ponad jej powierzchnię. Chemicznie są złożone z kilkunastu cząsteczek cukru zwanego fukozą. Długi łańcuch kilkakrotnie powielo- nej fukozy określa najstarszą ewolucyjnie grupę krwi 0 i nosi nazwę antygenu H. Budowa grupy krwi zero jest bazą do powstania pozostałych grup. Na pod- stawie fukozy powstaje grupa krwi A i B. Poprzez dołączenie do łańcucha fukozy innego cukru – N-acetylogalaktozaminy – powstaje grupa krwi A. Budowa grupy krwi B także jest oparta o antygen bazo- wy grupy 0. Grupę B determinuje fukoza połączona z innym cukrem – D-galaktoza- miną. Grupa krwi AB powstaje z połącze- nia fukozy z dwoma wymienionym wyżej cukrami – D-galaktozaminą i N-acetyloga- laktozaminą. Budowa grup krwi KOMÓRKA KOMÓRKA KOMÓRKA KOMÓRKA GRUPA 0 GRUPA A GRUPA B GRUPA AB KLUCZ KOMÓRKA GLUKOZA N-ACETYLOGALAKTOZAMINA A CUKIER D-GALAKTOZAMINA B CUKIER N-ACETYLOGALAKTOZAMINA + D-GALACTOZAMINA AB CUKIER 7 Po co są grupy krwi? Wyznaczniki grupy krwi są kluczowe dla układu odpornościowego. Układ immunologiczny opiera działanie na dwóch zmiennych – rozpoznaniu swoich tkanek-przyjaciół i zdefiniowaniu wroga. Rozpoznanie przyjaciół i wrogów to nad- rzędna rola układu odpornościowego, a pomyłka mogłaby skutkować zaatako- waniem gospodarza, czyli autodestrukcją. Inny scenariusz pomyłki to dopuszczenie do inwazji wroga i zagłada całego orga- nizmu. Natura wyposażyła wszystkie ko- mórki w chemiczne identyfikatory, które niczym przepustki otwierają odpowiednie drzwi układu odpornościowego. Te sub- stancje to antygeny, które pod względem chemicznym są wielocukrami. Pojawiają się w szóstym tygodniu życia płodowe- go, jednak do ich pełnego wytworzenia i ekspresji na krwinkach dochodzi w 6–18 Przeciwciało jest znacznikiem, alarmową flagą, wyznaczającą obiekt do zlikwidowania 8 GRUPA KRWI ANTYGENY A B AB 0 a b ab Brak antygenów miesiącu po urodzeniu. Jest to powód, dla którego ostateczna grupa krwi dziecka ustala się po ukończeniu przez nie drugie- go roku życia. Jednymi z najważniejszych antygenów są właśnie te, które znajdują się na powierzchni naszych erytrocytów. Jeżeli obcy obiekt pojawi się w organi- zmie, układ immunologiczny porównuje go w pierwszej kolejność z antygenami grupowymi i szybko weryfikuje, czy ma do czynienia z wrogiem, czy przyjacielem. Antygeny działają jak przepustki, ale mogą być skuteczną bronią o  dużym rażeniu. Ten drugi scenariusz rozgrywa się wówczas, gdy antygeny organizmu spotkają się z antygenem wroga. Jeżeli zajdzie taka identyfikacja, zostaje urucho- miona kaskada reakcji alarmowych, któ- rych skutkiem jest wytworzenie przeciw- ciał. Przeciwciało jest zatem znacznikiem, alarmową flagą, wyznaczającą punkt do zlikwidowania. Zjawisko aglutynacji i jego znaczenie Zjawisko aglutynacji i jego znaczenie Układ odpornościowy wytwarza pewną ilość przeciwciał po to, aby nie dopuścić do rozproszenia patogenów w sytuacji nagłego ataku. Układ antygenów AB0 jest jedynym w  osoczu, przeciwko któremu znajdu- ją się przeciwciała klasy IgM działające przeciwko antygenom nieobecnym we krwi. Oznacza to, że osoba z  grupą A będzie miała gotowe przeciwciała anty b, bez wcześniejszego kontaktu z nim. Re- gularność ta oznacza, że nie wymagają one wcześniejszego kontaktu z wrogiem i wiąże się z permanentną gotowością systemu odpornościowego do obrony. Zdolność do syntezy przeciwciał została utrwalona ewolucyjnie jako cecha bardzo korzystna dla człowieka, ponieważ szereg patogenów ma w swojej budowie struk- tury bardzo podobne do antygenów a i b. Interakcja antygen–przeciwciało skutkuje zjawiskiem aglutynacji, czyli zlepiania. Go- towe przeciwciała otaczają intruza i do- słownie zlepiają je w grupy. Błyskawicznie zmuszają wroga do przebywania w jed- nym miejscu, osłabiając jego zdolność do poruszania się w celu łatwiejszego usunię- cia. Aglutynację można zatem porównać do tymczasowego aresztu poprzedzające- go ostateczne rozprawienie się z wrogiem. Reakcja badanych krwinek z surowicą wzorcową Reakcja badanych krwinek z krwinkami wzorcowymi Anty-A Anty-B Anty-A + B 0 A B Przeciwciała A B AB 0 Anty-B Anty-A Brak Anty-A Anty-B Brak aglutynacji Aglutynacja Zjawisko aglutynacji w ujęciu mikroskopowym 9 Ogólny schemat zgodności grup krwi w układzie AB0 System antygenów i przeciwciał ma też inne zadania, które są wykorzystywane w transfuzjologii. Przetaczanie krwi odbywa się zgodnie z zasadą zgodności. Osoba z grupą krwi 0 może być dawcą dla wszystkich pozostałych grup, a osoby z grupami A i B mogą być dawcami dla grupy krwi AB. To dzięki zależnościom po- między antygenami i przeciwciałami nie- którzy ludzie mogą z powodzeniem wy- mieniać pomiędzy sobą krew, a inni nie. Ÿ Grupa A (z antygenem a) ma przeciw- ciała przeciw antygenowi b, zatem od- rzuci grupę krwi B. Ÿ Grupa B (z antygenem b) ma przeciw- ciała przeciw antygenowi a, zatem od- rzuci grupę krwi A. Ÿ Grupa AB (z antygenami ab) nie ma żadnych przeciwciał, zatem może przyjąć każda grupę krwi (człowieka z tą grupą możemy nazwać uniwersal- nym biorcą). Jednak grupa AB ma dwa antygeny, zatem zostanie odrzucona przez wszystkie inne grupy, które wy- twarzają przeciwko nim przeciwciała. Zasada zgodności przedstawiona na prostym diagramie Ÿ Grupa 0 (bez antygenów) ma przeciw- ciała przeciwko antygenom a i b, więc odrzuci grupy A, B i AB. Osoba z tą grupą może przyjąć tylko krew grupy 0. ZASADA ZGODNOŚCI W PRZETACZANIU KRWI Może dać krew ludziom z grupą Może być biorcą krwi od ludzi z grupą 0, A, B, AB A, AB B, AB AB 0 0, A 0, B 0, A, B, AB 0 A B AB 10 Ogólny schemat zgodności grup krwi... Grupa A Grupa B Grupa AB Grupa 0 Typ czerwonej krwinki Obecne przeciwciała Obecne antygeny przeciw antygenowi b przeciw antygenowi a przeciw antygenom a i b brak antygen a antygen b antygen ab brak Tabela przedstawiająca rozkład antygenów i przeciwciał dla każdej z grup krwi Do identyfikacji grup medycyna posłu- guje się metodami manualnymi, używa- jąc do tego celu porcelanowych płytek i odczynników wzorcowych. W ozna- czone miejsca zostają nanoszone goto- we przeciwciała i krew badanej osoby. Aglutynacja zachodząca w badanym materiale jest widoczna nawet gołym okiem. Jeśli na szkiełku obserwujemy zlepianie się komórek, oznacza to, że mamy do czynienia właśnie z tym zja- wiskiem. Zjawisko aglutynacji widziane gołym okiem 11 Układ Rh i konflikt serologiczny Ze zjawiskiem aglutynacji łączy się jeszcze jeden temat zwią- zany z układem Rh. Dotychczas poznano i sklasyfikowano 29 antygenów układów grupowych i aż 27 z nich dotyczy krwinek czerwonych. Oznacza to, że oprócz znanych wszyst- kim grup AB0 istnieją jeszcze mniej znane układy, np. Lewis, Diego, Kell, Duffy, Rh i wiele innych. Układ Rh wziął swoją nazwę od małp Ma- cacus rhesus, u których po raz pierwszy uzyskano krwinki Rh(+). Najważniejszym antygenem układu Rh jest antygen-D. Jego waga wynika ze zdolności do mobi- lizacji układu odpornościowego. Mówi się, że jest bardzo silnym antygenem, gdyż błyskawicznie wywołuje reakcje aglutyna- cji. Z tego względu oznacza się go obok układu AB0 przed przetoczeniem krwi. Osobę, która ma na powierzchni ery- trocytów antygen-D określa się mianem Rh-dodatniej (+) bez względu na obec- ność pozostałych antygenów tego układu. Osoby bez antygenu-D będą oznaczane jako Rh-ujemne (-). Antygen-D odpo- wiada za większość przypadków choro- by hemolitycznej noworodków, która jest związana z konfliktem serologicznym. Konflikt serologiczny to nic innego, jak re- akcja aglutynacji wewnątrz organizmu ma- łego dziecka. Reakcja ta jest odpowiedzią na uczulenie układu immunologicznego matki na krew dziecka i odbywa się dwu- etapowo. Pierwszym etapem jest uczulenie matki, do którego dochodzi w momencie Konflikt serologiczny 12 Układ Rh i konflikt serologiczny łożysko płód Dzięki barierze łożyskowej krew matki nie miesza się z krwią płodu kontaktu krew–krew. W warunkach natu- ralnych odbywa się to dopiero w momen- cie porodu, ponieważ w trakcie ciąży, dzięki barierze łożyskowej, krew dziecka nie mie- sza się z krwią matki. Do wywołania reakcji uczuleniowej wystarczy mała próbka krwi wielkości dużej kropli (0,2 ml). Aby w ogóle zaistniało ryzyko konflik- tu serologicznego w układzie Rh, muszą zajść trzy warunki: Ÿ matka musi mieć krew Rh (-) Ÿ kobieta musi zajść w ciążę z mężczyzną Rh (+) Ÿ dziecko w pierwszej i kolejnej ciąży musi mieć krwinki Rh (+). W pierwszej ciąży niemal nie dochodzi do konfliktu w obrębie układu Rh, ponie- waż pierwotna odpowiedź immunologiczna matki prowadzi do wytworzenia przeciw- ciał klasy IgM, które mają krótką pamięć immunologiczną i nie przechodzą przez łożysko. Dopiero po około sześciu miesią- cach produkowane są przeciwciała klasy IgG z  długą pamięcią immunologiczną, które mają zdolność przechodzenia przez barierę łożyskową. W wyniku wytworzenia pamięci immunologicznej w następnej cią- ży przeciwciała anty-Rh klasy IgG zostają zsyntetyzowane po minimalnym kontakcie z antygenami dziecka. 13 Konflikt serologiczny może również wystąpić, jeśli matka ma grupę krwi 0, a dziecko A lub B Przenikanie przeciwciał anty-Rh nasila się po 16–18 tygodniach ciąży i osiąga apogeum w trzecim trymestrze. Ta reak- cja uczuleniowa matki na krwinki dziecka jest groźna przede wszystkim dla dziecka. Skutki konfliktu objawiają się najczęściej w postaci choroby hemolitycznej płodu, której wyrazem jest obrzęk uogólniony. Jest on powodowany masywnym roz- padem erytrocytów dziecka i prowadzi do ciężkich niedoborów krwinek czerwo- nych i hemoglobiny. W efekcie dochodzi do ciężkiego niedotlenienia ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów we- wnętrznych dziecka, co w rezultacie skut- kuje wewnątrzmaciczną śmiercią płodu. Jednak konflikt w układzie AB0 również jest możliwy, choć występuje znacznie rzadziej. Może do niego dojść, gdy mat- ka ma grupę krwi 0, a dziecko dziedziczy grupę A lub B. Krwinki grupy krwi dziecka, noszące odpowiednio antygeny a lub b, mogą zatem wywołać reakcję układu odpornościowego u matki, a skutki tego procesu są podobne do konfliktu w za- kresie czynnika Rh. Jednak na tym nie kończy się temat aglutynacji. To właśnie zjawisko uczule- nia i zlepiania się krwinek było podstawą do badań dra D’Adamo i wysunięcia teo- rii dotyczącej diety zgodnej z grupą krwi. W swoich wnioskach naukowiec kierował się badaniami, które udowodniły, że wiele rodzajów pożywienia ma cechy podobne do antygenów a i b grup krwi człowieka. To odkrycie połączyło temat grupy krwi z dietą, ponieważ okazało się, że niektóre rodzaje pożywienia mogą reagować z an- tygenami grup krwi. Powodem takiego zjawiska są lektyny, czyli substancje biał- Czy wiesz, że... W  przeciwieństwie do niezgodności w zakresie Rh w konfliktach grup głów- nych krwi pierwsze dziecko choruje równie często, jak kolejne. Dzięki zasto- sowaniu profilaktyki w postaci podawa- nia ciężarnym kobietom globuliny anty-D do konfliktów w dzisiejszych czasach do- chodzi rzadko. 14 Układ Rh i konflikt serologiczny kowe powszechnie obecne w przyrodzie. Występują one nie tylko w pożywieniu, ale także na powierzchni bakterii i pasożytów. Spożywając pokarm niekompatybil- ny z naszym układem AB0, umożliwimy przedostanie się obcych lektyn (białek wiążących węglowodany) w  różne za- kamarki organizmu i wyzwolimy tym sa- mym miejscową reakcję aglutynacji. Dr D’Adamo wyjaśnia pojęcie aglutynacji związanej z pożywieniem w następujący sposób: lektyny nie podlegają obróbce kwaśnej w żołądku i dostają się do na- szego układu krwionośnego w postaci niestrawionej. Mogą pozostać w  prze- wodzie pokarmowym lub płynąć wraz z krwiobiegiem. Wówczas osiedlają się na różnych narządach, wywołując miej- scowe reakcje aglutynacji. Miejscowo zlepione komórki są skazane na wy- niszczenie i  traktowane jak obce. Sty- muluje to układ odpornościowy do wy- wołania miejscowego stanu zapalnego. Ta właśnie reakcja według dra D’Adamo może manifestować się miejscowym od- czynem zapalnym w dwunastnicy lub żo- łądku, marskością wątroby, alergią pokar- mową i niewydolnością nerek. Na szczęście w 95 przypadków nasz system odpornościowy potrafi obronić nas przed lektynami i większość z nich jest wydalona z krwiobiegu. Jednak po- zostałe 5 pozostaje we krwi, reagu- jąc z elementami morfotycznymi, w tym z  krwinkami czerwonymi. Lektyn nie da się wyeliminować z pożywienia i nie wszystkie są dla człowieka szkodliwe. Sztuką jest zatem poznać, które produk- ty są najwłaściwsze dla naszej grupy krwi i jednocześnie są z nią kompatybilne. Lektyny zawarte w pożywieniu (np. w produktach zbożowych) mogą się przyczyniać do powstawania stanów zapalnych w organizmie 15 Grupy krwi w ujęciu antropologicznym Przez wieki jedynymi wskazówkami mogącymi cokolwiek po- wiedzieć o naszym pochodzeniu były kości i narzędzia po- kryte pyłem czasu, leżące gdzieś głęboko w ziemi. Jednak w ostatnich latach, dzięki gwałtownemu rozwojowi nauki, poja- wiła się nowa szansa na odczytywanie znaków historii. Wszy- scy jesteśmy połączeni genetycznymi nićmi, które splotły się ze sobą dzięki migracjom naszych przodków. Różnorodność genetyczna naszej popula- cji jest wypadkową trwającego od tysięcy lat procesu zmienności. Jej kształt i kie- runek wyznaczały i do dziś wyznaczają czynniki demograficzne, środowiskowe oraz genetyczne, takie jak: Ÿ przemieszczanie się rodzaju ludzkiego między kontynentami oraz koniecz- ność dostosowania się do nowych warunków (dostępności pożywienia, obecności drapieżników, zwalczania infekcji), Ÿ mutacja w obrębie genów, Ÿ selekcja i promocja osobników najbar- dziej przystosowanych do przeżycia w danych warunkach. Dzięki współczesnym metodom analizy genetycznej prześledzono mapę wędrów- ki ludzi z kontynentu afrykańskiego po- przez Europę, Azję, obie Ameryki i Austra- lię. Ludzki genom, czyli zapis genetyczny u ludzi na całym świecie, jest identyczny aż w 99,9 . O wszystkim, co nas różni decydują mutacje. To one są przekazywa- Badania dowodzą, że zapis genetyczny u ludzi na całym świecie jest identyczny aż w 99,9 16 Grupy krwi w ujęciu antropologicznym W materiale genetycznym, czyli DNA każdego z nas znajduje się szczegółowy zapis wielowiekowej wędrówki genów ne kolejnym członkom rodziny. Śledząc te mutacje, które są dla nas markerami bio- logicznymi, naukowcy mogą badać losy kolejnych pokoleń, cofając się głęboko w przeszłość. Mutacje nie zacierają się tak łatwo z upływem czasu, o czym również decydu- ją określone miejsca w  genomie. U  ko- biet i mężczyzn te miejsca są róż- nie usytuowane. W  przypadku kobiet chodzi o tzw. mitochon- drialne DNA, które przechodzi w  nie- naruszonej postaci z  każdej matki na jej córki. U mężczyzn jest to chromosom Y, którego większą część ojciec przekazuje synom. Wyniki badań genetycznych oraz zna- leziska paleontologiczne wykazały, że wszyscy ludzie na świecie są potomkami pierwszych mieszkańców Afryki. Dokład- niej chodzi o pramatkę Ewę i praojca Ada- ma. Znamy dziś dosyć dokładnie potom- stwo pramatki Ewy, które zasiedliło różne kontynenty. Potomstwo Adama jest trudniej poznać ze względu na to, że chromosom Y jest „pusty” genetycznie. W 1996 r. powstało pojęcie tzw. haplo- grupy, czyli zbio- rów cząsteczek pochodzących od wspólnego przodka w  linii żeńskiej. Termin „haplogrupa” moż- na zastąpić pojęciem „klan”, oznaczającym po prostu potomstwo kolej- nych córek Ewy. Nieco później uczeni i naukowcy z Uni- wersytetu w  Oksfordzie nadali imiona kobietom, będącym założycielkami po- szczególnych klanów. Ponieważ 95 dzi- 17 Wyniki badań genetycznych oraz zna­ leziska paleontologiczne wykazały, że wszyscy ludzie na świecie są potomkami pierwszych mieszkań­ ców Afryki. Naukowcy uważają, że człowiek rozpoczął zasiedlanie obu Ameryk około 15–20 tys. lat temu siejszych rdzennych Europejczyków zaj- muje konkretne miejsce w tej klasyfikacji, powstała teoria „siedmiu córek Ewy”. Imię każdej z nich zaczyna się od litery wyzna- czającej haplogrupę mitochondrialnego DNA: „H” jak Helena, „V” jak Velda, „T” jak Tara, „K” jak Katarzyna, „J” jak Jasmina, „U” jak Urszula i „X” jak Xenia. Polacy na- leżą w tej klasyfikacji do potomków Hele- ny, która przyszła na świat 25–30 tys. lat temu na Środkowym Wschodzie. Ludzie pierwotnie zamieszkujący Afry- kę nie mogli pozostać w jednym miejscu w dużym skupisku, głównie ze względu na wyczerpujące się źródła pożywienia. Około 50–70 tys. lat temu pierwsza grupa śmiałków wyruszyła z Afryki i doszła do krańców zachodniej Azji. Było to może ty- siąc osób, które jednak i tak zdołały zosta- wić w tym rejonie trwały genetyczny ślad. Pierwotni wędrownicy mieli do wyboru dwie drogi. Pierwsza wiodła doliną Nilu, na półwysep Synaj, a później na północ do krajów Lewantu. Druga trasa, w kierun- ku Azji, była możliwa tylko dzięki temu, że około 70 tys. lat temu na Ziemi rozpoczy- nało się ostatnie zlodowacenie. Poziom wód spadał, rozrastały się lądolody i Mo- rze Czerwone mogło mieć w okolicach Półwyspu Arabskiego tylko kilka kilome- trów szerokości. Po dotarciu do Azji nasi przodkowie się rozdzielili. Część pozostała na dłużej na Bliskim Wschodzie, a reszta ruszyła dalej, w kierunku Indii. Zdobywanie kolejnych kontynentów było kwestią czasu. Pierwsi ludzie dotarli do wybrzeży Australii około 45 tys. lat temu. Gorzej szło zasie- dlanie Europy i to przynajmniej z dwóch powodów. Po pierwsze klimat epoki lodow- cowej nie zachęcał do zapuszczania się na te niedostępne, zimne tereny, a po drugie był to obszar zdominowany wówczas przez neandertalczyków. W końcu jednak, niespełna 40 tys. lat temu człowiek dotarł i tam. Również zasiedlanie obu Ameryk od- bywało się stosunkowo wolno. Naukowcy są przekonani, że człowiek dotarł tam oko- ło 15–20 tys. lat temu. 18
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Żyj w zgodzie ze swoją grupą krwi
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: