Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00317 006448 19953409 na godz. na dobę w sumie
Gorce, Beskid Wyspowy i Makowski. Wydanie 2 - książka
Gorce, Beskid Wyspowy i Makowski. Wydanie 2 - książka
Autor: Liczba stron: 272
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-6454-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki >> przewodniki turystyczne po polsce
Porównaj ceny (książka, ebook (-30%), audiobook).

Łagodne zalesione zbocza i piękne hale reglowe z tradycyjnymi drewnianymi szałasami pasterskimi tworzą krajobraz Gorców. Sąsiaduje z nimi archipelag odosobnionych szczytów Beskidu Wyspowego, z których można podziwiać panoramę Tatr. Beskid Makowski zadowoli wszystkich, którzy szukają rzadziej uczęszczanych, przyjemnych szlaków.

Zawarte w przewodniku propozycje tras są opatrzone mapami, profilami wysokości i informacjami praktycznymi, które ułatwią zaplanowanie ciekawej wycieczki odpowiedniej dla każdego miłośnika górskich wędrówek, a także turystów poruszających się samochodem, rowerem, a nawet konno.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Autorzy: Współpraca: Redaktor prowadzący: Aktualizacja: Redakcja: Okładka: Opracowanie kartograficzne: Natalia Figiel, Jan Czerwiński, Barbara Grzybowska, Paweł Klimek Maciej Żemojtel (uzupełnienia w rozdziale Turystyka w Beskidach) Łukasz Karolewski Arkadiusz Głodek Natalia Figiel, Maciej Żemojtel materiały graficzne wykorzystane za zgodą Shutterstock Images LLC Bartłomiej Cisowski, Natalia Drabek, Agnieszka Drapich, Anna Filak, Marta Grabek, Paweł Klimek, Katarzyna Głuc, Grzegorz Marchut, Szymon Pernal, Anna Zachaczewska Weryfikacja map w terenie, pozyskanie danych GPS: Koncepcja graficzna serii: Skład: Jacek Szlaga, Krzysztof Zięba Łukasz Galusek, Paweł Kosmalski, Łukasz Karolewski Krzysztof Hosaja Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?begow2 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie II ISBN: 978-83-283-6454-7 Copyright © Helion, 2020 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność 22 Title Kup książkę Poleć książkę m o c . e b o d a . k c o t s | a k p u r h c © 4 Gorce, Beskid Wyspowy i Makowski Spis treści 3 6 7 8 9 10 11 12 12 26 37 43 44 44 45 46 49 49 50 50 51 53 57 61 67 73 79 83 87 93 97 102 106 112 Jak korzystać z przewodnika Ikony stosowane w przewodniku Jak korzystać z opisu tras Przygotowanie do wycieczki Wybór trasy Klasyfikacja trudności tras Górska Odznaka Turystyczna PTTK Turystyka w Beskidach Letnia turystyka piesza Turystyka narciarska Turystyka rowerowa Gorce Informacje krajoznawcze Topografia Przyroda Historia i zabytki Informacje praktyczne Dojazd Informacja turystyczna Noclegi Stadniny koni Ȅ Trasa 1. Śladami Władysława Orkana ȃ Trasa 2. Spacer z historią i przyrodą Ȅ Trasa 3. Do serca Gorców ȃ Trasa 4. Najszybciej i najłatwiej na Turbacz ȃ Trasa 5. Od Tetmajerów do ks. Tischnera Ȅ Trasa 6. Po zachodniej stronie Gorców ȃ Trasa 7. Przez najpiękniejsze gorczańskie polany Ȅ Trasa 8. Pasmo Lubania Ȅ Trasa 9. Z wizytą na Lubaniu ȃ Trasa 10. Wokół doliny Kamienicy Trasa rowerowa. W poprzek przez Gorce Trasa konna. W siodle z widokiem na Tatry Trasa samochodowa. Po podhalańskiej stronie Gorców Kup książkę Poleć książkę Gorce, Beskid Wyspowy i Makowski 5 115 116 116 117 118 121 121 121 123 123 125 129 135 141 147 151 156 162 165 166 166 166 169 171 171 171 173 173 175 181 187 193 198 203 Beskid Wyspowy Informacje krajoznawcze Topografia Przyroda Historia i zabytki Informacje praktyczne Dojazd Informacja turystyczna Noclegi Stadniny koni ȃ Trasa 11. U braci cystersów Ȅ Trasa 12. Na najwyższej wyspie Ȅ Trasa 13. Z Łopienia do Mogielicy Ȅ Trasa 14. Dwie wyspy Ȅ Trasa 15. Z wizytą w domku na kurzej stopce Ȅ Trasa 16. Śladami operacji limanowsko-łapanowskiej Trasa rowerowa. Wśród sadów owocowych Trasa samochodowa. Widokowo i ciekawie Beskid Makowski Informacje krajoznawcze Topografia Przyroda Historia i zabytki Informacje praktyczne Dojazd Informacja turystyczna Noclegi Stadniny koni ȃ Trasa 17. W zebrzydowskiej Jerozolimie Ȅ Trasa 18. Spacer do gwiazd Ȅ Trasa 19. Widokowe serce Beskidu Makowskiego Ȅ Trasa 20. W poprzek przez Beskid Makowski Trasa rowerowa. Z wizytą u Lanckorońskich, Zebrzydowskich i Jordanów Trasa samochodowa. Przez starostwo lanckorońskie 205 Miejscowości regionu 227 Atlas Gorców, Beskidu Wyspowego i Beskidu Makowskiego 1:75 000 269 Indeks wybranych nazw geograficznych Kup książkę Poleć książkę 1 52 Title Kup książkę Poleć książkę Gorce 53 1 Poręba Wielka – Niedźwiedź – Orkanówka – Koninki Ȅ spacerowa ď 9,0 km ¡ 300m [200m] š 2 godz. [2 godz.] Śladami Władysława Orkana Bardzo zajmujący spacer, którego głównym celem jest siedziba Gorczańskiego Parku Narodowego z parkiem Wodzickich oraz muzeum biograficzne Włady- sława Orkana zwane popularnie Orkanówką. Trasa biegnie widokowym grzbie- tem, z którego roztaczają się wspaniałe panoramy na Beskid Wyspowy. Szlak bardzo łatwy pod względem orientacji – w całości oznakowany. Trasa przezna- czona również dla rowerzystów. Wzdłuż niej po wygodnej drodze biegnie łatwy szlak rowerowy. Można ją także pokonać na nartach, choć większość trasy wie- dzie drogą jezdną. Śnieg może być posypany żwirem lub piaskiem. # $ Początek trasy w Porębie Wielkiej, niedaleko siedziby dyrekcji Gorczańskiego Parku Narodo- wego, na przystanku autobusowym – dojazd możliwy licznymi autobusami i busami z Mszany Dol- nej (zatrzymują się tu wszystkie, które jadą w kierunku Koniny, Koninek i Poręby Górnej). Tuż obok znajduje się miejsce, gdzie można zaparkować samochód. Szlak może być również potraktowany jako pierwszy etap wejścia na Turbacz od północy przez Turbaczyk. Taka wycieczka była wzmianko- wana już w pierwszym opisie Gorców, pióra Kazimierza Sosnowskiego, który ukazał się w „Pamięt- niku Towarzystwa Tatrzańskiego” w 1912 r. Poręba Wielka £ 0 godz. (0,0 km), ¢ 2 godz. (9,0 km), ŕ 500 m n.p.m., Ò N 49.6171, E 20.0703 Duża wieś położona u północnych podnóży Gorców, której największą atrakcją jest U park i pozostałości zabudowań dworu Wodzickich, dawnych właścicieli klu- cza porębskiego. Park jest obszarem o wyjątkowych walorach florystycznych i kra- jobrazowych – został objęty ochroną GPN. Zabudowania dworskie uległy prawie Gorczański Park Narodowy Park powstał w 1981 r., choć starania o jego utworzenie trwały od połowy lat 70., a pierw- sze formy ochrony przyrody w Gorcach pojawiły się już w latach 20. XX w. W GPN chroni się przede wszystkim zbiorowiska leśne – głównie zachowane naturalne fragmenty pusz- czy karpackiej oraz charakterystyczne, cenne pod względem przyrodniczym gorczańskie polany. Swym obszarem obejmuje grzbiety Gorca i Kudłonia z rozdzielającą je doliną Kamie- nicy oraz północne okolice Turbacza. GPN wyznakował kilkanaście ścieżek przyrodniczych biegnących przez najciekawsze pod względem przyrodniczym fragmenty parku, dodat- kowo w całym GPN, zwłaszcza na polanach, istnieje szereg tablic informacyjnych. Przed wybraniem się na wycieczkę na teren parku warto zapoznać się z regulaminem, ponieważ na jego terenie obowiązują pewne ściśle określone zasady ograniczające ruch turystyczny w celu ochrony gorczańskiej przyrody. Wskazówka Od dyrekcji GPN warto podejść zielonym szla- kiem na górę Potaczkową (ok. 30 min), skąd roztacza się niesamowita panorama. Kup książkę Poleć książkę 1 54 Śladami Władysława Orkana Wskazówka Aby pominąć wędrówkę asfal- tem do Niedź- wiedzia, można od dyrekcji GPN pójść pro- sto do góry mię- dzy domami i po ok. 30 min na grzbiecie dotrzeć do szlaku zielonego. całkowitemu zniszczeniu, część z nich odbudowano, ale nie zachowały one swojego pierwotnego charakteru. Park można zwiedzać, poprowadzono przez niego ścieżkę przyrodniczą. Przy okazji warto odwiedzić budynek @ dyrekcji Gorczańskiego Parku Narodowego (zob. ramka). Można tam zakupić wiele ciekawych materiałów na temat przyrody Gorców oraz dowiedzieć się interesujących rzeczy od pracowników GPN. Dodatkowo w parku znajdują się interaktywna wystawa przyrodnicza oraz tężnia solankowa. Szczegóły zob. s. 221. Pierwsza część wycieczki to w zasadzie zwiedzanie parku dworskiego Wodzickich i wizyta w dyrekcji Gorczańskiego Parku Narodowego. Na początkowym odcinku trasa wiedzie za zie- lonymi znakami asfaltową drogą w kierunku centrum Niedźwiedzia (ok. 30 min). Niedźwiedź £ 30 min (3,0 km), ¢ 1 godz. 30 min (6,0 km), ŕ 490 m n.p.m., Ò N 49.6217, E 20.0839 Miejscowość powstała w XIV w. w ramach klucza porębskiego. Ciekawym obiektem w Niedźwiedziu jest murowana ð kaplica św. Sebastiana dobudowana w poł. XIX w. do stojącego tu do niedawna kościoła. Sam kościół, jeden z cenniejszych zabytków architektury drewnianej w okolicy pochodzący z XVII w., spłonął w 1992 r. Zacho- wał się po nim jedynie okalający go mur z czterema kaplicami. Po prawej stronie tzw. rynek – centrum handlowe wsi. W jego środkowej części stoi + pomnik Władysława Orkana, który przeniesiono tu z Nowego Targu. Szczegóły zob. s. 218. Szlak prowadzi przez most na potoku Porębianka i zaraz za nim skręca w prawo. Asfaltowa droga wyprowadza łagodnie pod górę, na pola nazywane Księżym Działem. Warto tu zatrzymać się na chwilę, by podziwiać niecodziennej urody W panoramę Beskidu Wyspowego i północnych sto- ków Gorców. Na północy można łatwo rozpoznać sylwetkę Lubonia Wielkiego z wieżą przekaź- nikową, a dalej – na prawo od niego – potężne masywy Lubogoszczy, Ćwilina z charakterystyczną plamą Hali Michurowej pod szczytem, dalej Łopień, lekko przechyloną kopę Mogielicy, Jasień i szczyty gorczańskie – bliźniacze szczyty Wielkiego Wier- chu i Kiczery Kamienickiej oraz masyw Kudłonia. Drogę zamyka Starmachowski Groń, pod którym znajduje się cel wędrówki – muzeum Orkana. Szlak wiedzie do zabudo- wań przysiółka Podgronie, a po chwili dociera na skraj lasu. Droga początkowo łagodnie, a potem nieco bardziej stromo prowadzi pod górę, a pod koniec skręca w prawo i stromo po betonowych płytach podchodzi aż do ^ Orkanówki. Władysław Orkan Największy gorczański pisarz i poeta. Naprawdę nazywał się Franciszek Smaciarz, urodzony w 1875 r., zmarł w 1930 r. Chodził do szkoły elementarnej w Szczyrzycu, a potem do gimnazjum św. Jacka w Kra- kowie. Po zakończeniu edukacji wrócił w rodzinne strony. W swojej twórczości opisywał codzienne życie Zagórzan, górali żyjących w Gorcach. Pisał dramaty, wiersze, powieści i nowele. Zadebiutował tomem Nowele wydanym w 1898 r. Jego najbardziej znane dzieła to Komornicy, W roztokach, Pomór, Drze- wiej i Kostka Napierski. Dla ludności Podhala jest nie tylko pisarzem, ale przede wszystkim twórcą idei i jednym z założycieli Związku Podhalan. Orkanówka £ 1 godz. 30 min (6,0 km), ¢ 30 min (3,0 km), ŕ 700 m n.p.m., Ò N 49.5995, E 20.0938 Orkanówka, czyli dom Władysława Orkana (zob. ramka) położony pod Starmachowskim Gro- niem, obecnie pełni funkcję biograficznego Kup książkę Poleć książkę Gorce 55 1 ^ muzeum pisarza. Jest to ładna drew- niana willa w stylu zakopiańskim, w której Orkan mieszkał od 1908 r. Muzeum powstało w 1973 r. Zachowane wnętrza dają wyobra żenie o życiu i twórczości gorczańskiego poety. W jed- nej z izb mieści się ekspozycja etnograficzna poświęcona Zagórzanom, góralom zamiesz- kującym północne części Gorców. Muzeum jest czynne od wtorku do soboty w godz. 9.00–16.00. Około 200 m przed willą pod starym jaworem stoi kapliczka, którą postawiła matka pisarza – Katarzyna Smreczyńska, jako podziękowanie za szczęśliwy powrót jej syna z wojny. W tym miejscu rozpoczyna się aleja obsadzona wła- snoręcznie przez pisarza jaworami. m o c . e b o d a . k c o t s | Przy Orkanówce zaczyna się Ȋ żółty szlak – od kapliczki żółte i zielone znaki prowadzą pod górę na grzbiet. Po lewej widać szczyt Pustka – to motyw często występujący w twórczości Orkana. Szlak przechodzi szeroką drogą przez osiedle Bana- chy, po czym schodzi na niezalesione siodło pod stromy północny stok Turbaczyka. Jest to idealne miejsce na odpoczynek – niemalże 360° W pano- ramy. Na przełęczy Ȋ zielony szlak odcho- dziw lewo – stąd na Turbaczyk ok. 1 godz. 30 min i dalej na Turbacz – bardzo przyjemny szlak prowadzący w centralną część Gorców. Ostatni frag- ment wycieczki wiedzie asfaltową dróżką za żółtymi znakami do wsi Koninki – w lewo można dojść do # przystanku autobusowego (zatrzymują się tam również busy), w prawo po ok. 200 m znajduje się ð kaplica św. Rozalii. Tutaj kończy się trasa spaceru – powrót do Poręby Wielkiej autobusem lub szosą – ok. 5 km. 4 0 7 1 o n a e r u a © i l Bulandowa kapliczka Koninki £ 2 godz. (9,0 km), ¢ 0 godz. (0,0 km), ŕ 600 m n.p.m., Ò N 49.5930, E 20.0807 Jest to sympatyczne letnisko. W górnej części znajduje się duży ośrodek wczasowy i krzesełkowy wyciąg narciarski na Tobołów (niestety ostatnio rzadko uruchamiany). Wychodzi stąd kilka Ȋ szlaków: niebieski – na południe, na Turbacz (ok. 3 godz.), na północ – do Poręby Wielkiej i dalej do Rabki (ok. 2 godz. 30 min), na zachód – zie- lony szlak, na Tobołów (ok. 1 godz. 15 min), a także ścieżki przyrodnicze, znajduje się tu też R pole biwakowe GPN. Szczegóły zob. s. 213. Trasę narciarską można przedłużyć – dalej zielonym szlakiem wyjść z Koninek na Tobołczyk i Tobo- łów, gdzie znajduje się górna stacja wyciągu krzesełkowego oraz stok narciarski, na którym można pojeździć, lub dalej wędrować w kierunku Obidowca. Kup książkę Poleć książkę 11 11 124 124 Title Title Kup książkę Poleć książkę Beskid Niski Beskid Wyspowy 11 125 11 125 Szczyrzyc – Ciecień – Szczyrzyc ȃ spacerowa ď 15,0 km ¡ 740 m [740 m] š 2 godz. 45 min [2 godz. 45 min] U braci cystersów Niedługa wycieczka na wierzchołek Cietnia oraz do ładnych skał położonych nad przysiółkiem Smykań. Na szczyt Cietnia nieco strome podejście, dalej już droga bardzo łatwa i relaksująca. Można też przedłużyć ją nieco, wychodząc także na ciekawy szczyt Grodziska. Dla rowerzysty i narciarza trasa niezbyt interesująca – krótka i mało wygodna. # $ Początek trasy w centrum miejscowości Szczyrzyc – kursuje tu kilka autobusów z Limano- wej i jeden z Krakowa oraz prywatne busy. Szczyrzyc £ 0 godz. (0,0 km), ¢ 2 godz. 45 min (15,0 km), ŕ 320 m n.p.m., Ò N 49.7831, E 20.1873 Jedna z najstarszych wsi w regionie. Cystersi przybyli tu już w połowie XIII w. z misją kolonizacji tych dzikich wówczas terenów (zob. ramka). Dzięki S klasztorowi dobra szczyrzyckie prężnie się rozwijały, a swym obszarem sięgały aż po Nowy Targ na Podhalu. Cystersi to zakon zajmujący się rolnictwem, dlatego przez wieki prowa- dzili tutaj prężne gospodarstwo zajmujące się uprawą ziemi i hodowlą krów – stwo- rzono nawet nową rasę przystosowaną do życia w górskich warunkach. W ramach gospodarstwa działał tu także browar – przez wiele lat braciszkowie warzyli naprawdę dobre piwo (zob. ramka). Prócz gotyckiego, charakterystycznego dla cystersów, opac- twa można także zwiedzić niewielkie, ale ciekawe ^ muzeum klasztorne, w którym zgromadzono wiele cennych eksponatów związanych z historią Szczyrzyca i miesz- kających tu od wieków zakonników. Szczegóły zob. s. 224. Cystersi w Szczyrzycu Cystersi to zakon zajmujący się rolnictwem, żyjący ubogo, pomagający biednym. Mieli oni bardzo duże zasługi dla kolonizacji ziem południowej Małopolski. Z podkrakowskiej Mogiły w 1234 r. zostali sprowadzeni przez Teodora Gryfitę, starostę krakowskiego do Ludźmierza. Jednak surowe warunki dzikiego w tamtych czasach Podhala spowodowały, że bracia po niedługim czasie przenieśli się do Szczyrzyca. Wybudowali tutaj gotycki klasztor według swoich surowych reguł, co można zaobserwować w jego bryle jeszcze dzisiaj, mimo kilku przebudów. Cystersi ciężką pracą doprowadzili do tego, że powiat szczyrzycki był jednym z największych i najbogatszych w całej Małopolsce. Sięgał od Nowego Targu po Dobczyce, Bochnię, Wiśnicz i Myślenice. Stosowano tu nowoczesne techniki uprawy roli i hodowli, powstawały szkoły i przytułki dla ubogich, w połowie XVII w. działał browar i młyn wodny. Jednak od tego czasu rozpoczął się powolny schyłek świetności opactwa. Mimo to cystersi funkcjonują w Szczyrzycu nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Kup książkę Poleć książkę 11 11 126 126 Title U braci cystersów Przy niewielkim skwerku w centrum Szczyrzyca znaj- duje się Ȋ skrzyżowanie szlaków (czarny na Dia- bli Kamień – ok. 30 min, zielony do Tymbarku – ok. 4 godz.). Należy wybrać szlak zielony na zachód (w kierunku na Wiśniową) – powrót czarnym. Za mostem trzeba skręcić w lewo w wąską asfaltową drogę wijącą się między domami i sadami. Wznosi się ona ponad zabudowania – przecina poprzecznie biegnącą drogę i dalej idzie w stronę widocz- nego lasu. Warto zatrzymać się tutaj i spojrzeć do tyłu na roz- ległą W panoramę odosobnionych szczytów Beskidu Wyspowego – malowniczo prezentują się stąd Łopień i trój - wierzchołkowa Śnieżnica. Prosto w kierunku wschodnim, ponad pokrytymi sadami garbami, wznosi się wyniosła Kostrza z bardzo stromym północnym stokiem. Szlak docho- dzi do skraju lasu i kieruje się niezbyt stromą leśną drogą. Po kilkudziesięciu metrach skręca w prawo pod górę i mija szkółkę leśną. Droga podchodzi łagodnie do wyraźnego zakrętu szlaku w lewo. Teraz podejście staje się bardziej strome – błotnista dróżka dochodzi do grzbietu, gdzie poja- wiają się Ȋ znaki niebieskie, które wraz z zielonymi wypro- wadzają na zarośnięty szczyt Cietnia (trzeba skręcić w lewo). m o c . e b o d a . k c o t s | j e z r d n A © Opactwo cystersów Wskazówka Warto pójść dalej szlakiem zielonym do Wiśniowej – znajduje się tam wyjątkowej urody drew- niany kościół pw. św. Mar- cina z 1. poł. XVIII w. Ciecień £ 1 godz. 30 min (4,6 km), ¢ 1 godz. 45 min (10,4 km0, ŕ 829 m n.p.m., Ò N 49.7735, E 20.1425 Najwyższy szczyt Pasma Cietnia, które jest najdalej na północ wysuniętą częścią Beskidu Wyspowego, ułożoną prostopadle w stosunku do pozostałej części tej grupy górskiej. Charakterystyczne jest to, że Ciecień wraz z sąsiednimi wzniesieniami ma formę pasma, co w Beskidzie Wyspowym nie jest takie oczywiste. Wierzchołek Cietnia jest zalesiony – W panorama okolicznych wzniesień odsłania się dopiero z wyrębu, odległego o ok. 200 m w kierunku południowym – aby tam dotrzeć, należy się skie- rować z wierzchołka za znakami niebieskimi. Ze szczytu Ȋ szlak niebieski schodzi na Przełęcz Wierzbanowską i dalej prowadzi do Kasiny Wielkiej (ok. 2 godz. 30 min), natomiast zielony sprowadza do Wiśniowej (ok. 1 godz.). Tutaj również zaczyna się żółty szlak wiodący do Szczyrzyca (ok. 1 godz. 40 min). Z wierzchołka należy wrócić tą samą drogą do węzła szlaków na grzbiecie, poniżej szczytu Ciet- nia, po czym dalej niebieskim szlakiem wędrować łagodnie pofalowanym grzbietem na pół- noc. Po nieco bardziej stromym zejściu ścieżka osiąga niewielką przełączkę i rozpoczyna płaski trawers Księżej Góry (649 m n.p.m.), omijając od prawej strony jej wierzchołek. Jej nazwa pocho- dzi od stosunków własnościowych dawnej Wiśniowej – grunty położone na jej stokach nale- żały do miejscowego proboszcza. Szlak omija wierzchołek, lecz można wyjść na szczyt, aby zobaczyć W panoramę z wieży widokowej (ładnie widać stąd kotlinkę Wiśniowej, ponad którą wznoszą się Ciecień oraz Pasmo Lubomira w Beskidzie Makowskim). Trzeba wrócić na Kup książkę Poleć książkę Beskid Niski Beskid Wyspowy 11 127 11 127 Wskazówka Warto wejść na Grodzisko, by zobaczyć cał- kiem nieźle zachowane wały dawnego gródka z czasów Polski Piastowskiej. szlak i kontynuować wędrówkę grzbietem. Droga dochodzi do zniszczonej ð kapliczki z pia- skowca i po chwili dochodzi do Ȋ skrzyżowania ze szlakiem czarnym. Szlak niebieski prowa- dzi dalej na północ na stożkowaty szczyt Grodziska (ok. 30 min). Miejsce to było zasiedlone bardzo wcześnie – badania archeologiczne wykazały tu istnienie osadnictwa już od czasów kultury łużyckiej, intrygujące są również ślady osadnictwa celtyckiego. Karol Bunsch powiązał akcję swej powieści Dzikowy skarb z tutejszym gródkiem. Za znakami czarnymi należy zejść przez las do ciekawej I wychodni skalnej zwanej Diablim Kamieniem. Diabli Kamień £ 2 godz. 15 min (11,6 km), ¢ 30 min (4,4 km), ŕ 350 m n.p.m., Ò N 49.8028, E 20.1700 Jest to potężna, ok. 40-metrowa I wychodnia piaskowca ciężkowickiego, wypre- parowana z otaczających ją łupków. Legenda głosi, że ten wielki kamień niósł diabeł, aby zrzucić go na klasztor w Szczyrzycu. Zanim jednak dotarł na miejsce, zapiał kur i diabeł porzucił wielki głaz pod Smykanią. Przy wychodni znajduje się mała pustel- nia, w której mieszkało kolejno 12 pustelników. Ostatniego prawdziwego eremitę można tu było spotkać do 1996 r. Szlak schodzi stromą ścieżką i dociera do drogi asfaltowej ze Szczyrzyca. Należy skręcić w prawo. Po 2,5 km marszu niezbyt ruchliwą szosą wijącą się wzdłuż Stradomki osiąga się Ȋ węzeł szla- ków w centrum Szczyrzyca. Szczyrzyc £ 2 godz. 45 min (15,0 km), ¢ 0 godz. (0,0 km), ŕ 320 m n.p.m., Ò N 49.7831, E 20.1873 Prócz głównej atrakcji tej miejscowości, jaką jest S cysterski klasztor, przy skrzyżo- waniu na Jodłownik znajduje się tu jeszcze niewielki Q cmentarz z I wojny świato- wej, + pomnik poświęcony poległym w czasie II wojny światowej oraz duży drew- niany budynek tzw. starej szkoły. Ciekawe jest również to, że Szczyrzyc, chyba jako jedyna tak mała miejscowość w Małopolsce, posiada X szpital. Szczegóły zob. s. 224. Piwo braci cystersów Bardzo często zakony w ramach swojej działalności zajmowały się również browarnictwem. Tak było w przypadku cystersów ze Szczyrzyca. W 1623 r. założyli oni browar, który działał aż do lat 90. XX w. Zabudowania browaru stoją do dzisiaj w bezpośrednim sąsiedztwie opactwa. W latach międzywojennych prowadzili go właściciele prywatni, po wojnie został upaństwowiony. W 1993 r. produkcja znów wróciła w ręce braci, choć niestety nie na długo. Ze względu na nieopłacalność produkcji w 1998 r. browar zamknięto, choć pojawiły się później próby wskrzeszenia szczyrzyckiego piwa. Był okres, kiedy bracia sprzedali recepturę jednemu z większych browarów, który warzył piwo Frater nawiązujące do starej szczyrzyckiej tradycji. W latach świetności ten cysterski browar produkował nawet kilka marek piwa. Pamiątki związane z tutejszym piwem można oglądać w przyklasztornym muzeum. Piwo ze Szczyrzyca było napojem górnej fermentacji, jasne, pełne, o zawartości 5,5 alkoholu. Browar miał swoją słodownię, do klarowania piwa używano wiórów drzewnych, a potem ziemi okrzemkowej. Do dzisiaj zachowała się część maszyn używanych przy produkcji złocistego napoju. Kup książkę Poleć książkę 1 1 ?ʀ 48 48 Title Kup książkę Poleć książkę m o c . e b o d a . k c o t s | a b r o k i w ©
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Gorce, Beskid Wyspowy i Makowski. Wydanie 2
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: